holyhome.nl

Bijlagen : Normen bij het aanbieden van de evangelische boodschap in de Catechese
               Woordverklaring             Studiebijbel               Begrippen

Berusten in lijden en verdriet

Hoe is het toch mogelijk dat iemand kan berusten in lijden en verdriet? Een les uit Job.

God zegt van Job dat niemand op aarde is als hij; zó vroom en oprecht, godvrezend en wijkende van het kwaad:

Toen zeide de HERE tot de satan: Hebt gij ook acht geslagen op mijn knecht Job? Want niemand op aarde is als hij, zó vroom en oprecht, godvrezend en wijkende van het kwaad.

Job 1:8

De satan daagt God uit, Job op de proef te stellen:

En de satan antwoordde de HERE: Is het om niet, dat Job God vreest? Hebt Gij zelf niet hem en zijn huis en al wat hij bezit aan alle kanten beschut? Het werk zijner handen hebt Gij gezegend, en zijn bezit is zeer toegenomen in het land. Strek daarentegen uw hand uit en tast alles aan wat hij bezit – of hij U dan niet openlijk zal vaarwel zeggen!

Job 1:9-11

God geeft de satan toestemming zijn hand naar Jobs ‘bezit’ uit te strekken:

En de HERE zeide tot de satan: Zie, al wat hij bezit, zij in uw macht; alleen tegen hemzelf zult gij uw hand niet uitstrekken. Toen ging de satan van des HEREN aangezicht heen.

Job 1:12

Rampspoed is het gevolg:

Op zekere dag, toen zijn zonen en zijn dochters aten en wijn dronken in het huis van hun broeder, de eerstgeborene, kwam een bode tot Job en zeide: De runderen waren aan het ploegen en de ezelinnen dicht erbij aan het grazen, toen de Sabeeërs een inval deden en ze roofden; en de knechten sloegen zij met de scherpte des zwaards; ik alleen maar ben ontkomen om het u aan te zeggen. Terwijl deze nog sprak, kwam een ander en zeide: Het vuur Gods viel van de hemel en verbrandde de schapen en de knechten en verteerde ze; ik alleen maar ben ontkomen om het u aan te zeggen. Terwijl deze nog sprak, kwam een ander en zeide: De Chaldeeën hadden drie benden gevormd, overvielen de kamelen en roofden ze; en de knechten sloegen zij met de scherpte des zwaards; ik alleen maar ben ontkomen om het u aan te zeggen. Terwijl deze nog sprak, kwam een ander en zeide: Uw zonen en uw dochters waren aan het eten en wijndrinken in het huis van hun broeder, de eerstgeborene, en zie, daar stak een zware storm op van over de woestijn, greep het huis bij de vier hoeken aan, en het viel op de jonge mensen, zodat zij stierven; ik alleen maar ben ontkomen om het u aan te zeggen.

Job 1:13-19

Direct nadat deze rampspoed heeft plaatsgevonden, zegt Job dat de HERE (niet satan) hem dit alles heeft aangedaan. En bovendien looft Job de HERE:

Toen stond Job op, scheurde zijn mantel en schoor zijn hoofd; daarop wierp hij zich ter aarde, boog zich neer en zeide: Naakt ben ik uit de schoot mijner moeder gekomen, naakt zal ik daarheen wederkeren. De HERE heeft gegeven, de HERE heeft genomen, de naam des HEREN zij geloofd.

Job 1:20-21

De schrijver van het boek, bevestigt dat Job hierin geen vergissing maakt:

In dit alles zondigde Job niet en schreef Gode niets ongerijmds toe.

Job 1:21

Later is de satan opnieuw bij de HERE. Opnieuw daagt satan God uit om Job op de proef te stellen.God geeft satan toestemming zijn hand naar Job zelf uit te strekken, maar zegt ook dat zijn leven gespaard moet worden:

Toen zeide de HERE tot de satan: Hebt gij ook acht geslagen op mijn knecht Job? Want niemand op aarde is als hij, zó vroom en oprecht, godvrezend en wijkende van het kwaad. En nog volhardt hij in zijn vroomheid, hoewel gij Mij tegen hem hebt opgezet om hem, zonder oorzaak, in het verderf te storten. Maar de satan antwoordde de HERE: Huid voor huid, en al wat iemand heeft, zal hij geven voor zijn leven. Strek daarentegen uw hand uit en tast zijn gebeente en zijn vlees aan – of hij U dan niet openlijk zal vaarwel zeggen! En de HERE zeide tot de satan: Zie, hij zij in uw macht; alleen, spaar zijn leven.

Job 2:3-6

Rampspoed is het gevolg:

Toen ging de satan van des HEREN aangezicht heen, en sloeg Job met boze zweren, van zijn voetzool af tot zijn hoofdschedel toe. En hij nam een potscherf om zich daarmee te krabben, terwijl hij neerzat in de as.

Job 2:7-8

En wederom, direct nadat deze rampspoed had plaatsgevonden, zegt Job dat de HERE (weer: niet satan) hem dit alles heeft aangedaan:

Toen zeide zijn vrouw tot hem: Volhardt gij nog in uw vroomheid? Zeg God vaarwel en sterf! Maar hij zeide tot haar: Zoals een zottin spreekt, spreekt ook gij; zouden wij het goede van God aannemen en het kwade niet? In dit alles zondigde Job met zijn lippen niet.

Job 2:9-10

En wederom bevestigt de schrijver van het boek, dat Job hierin geen vergissing maakt:

In dit alles zondigde Job met zijn lippen niet.

Job 2:10b

Dan volgen er vele hoofdstukken discussie tussen Job en zijn vrienden over het hoe en waarom van zijn lijden. Uiteindelijk spreekt God. En Job antwoord de HERE:

Toen antwoordde Job de HERE: Ik weet, dat Gij alles vermoogt, en dat geen uwer plannen wordt verijdeld. „Wie is het toch, die het raadsbesluit omsluiert zonder verstand?” Daarom: ik verkondigde, zonder inzicht, dingen, mij te wonderbaar en die ik niet begreep. „Hoor nu, en Ik zal spreken; Ik wil u ondervragen, opdat gij Mij onderricht.” Slechts van horen zeggen had ik van U vernomen, maar nu heeft mijn oog U aanschouwd. Daarom herroep ik en doe boete in stof en as.

Job 42:1-6

Toen kwamen al Jobs broeders en zusters en al zijn vroegere bekenden tot hem, en troostten hem over ‘al het onheil dat de HERE over hem gebracht had’:

Toen kwamen al zijn broeders en zusters en al zijn vroegere bekenden tot hem en aten met hem in zijn huis. Zij beklaagden en troostten hem over al het onheil dat de HERE over hem gebracht had, en schonken hem ieder een geldstuk en een gouden ring.

Job 42:11

Daarna ging het weer beter met Job. In een later commentaar van Jakobus staat over het einde ‘dat de Here deed volgen’ rijk was aan barmhartigheid en ontferming:

Zie, wij prijzen hen zalig, die volhard hebben; gij hebt van de volharding van Job gehoord en gij hebt uit het einde, dat de Here deed volgen, gezien, dat de Here rijk is aan barmhartigheid en ontferming.

Jakobus 5:11

Vraag: wie was volledig in controle voor, tijdens en na het lijden van Job?

Ik zeg: de HERE. Er is immers niets dat God ontgaat. En er is niets dat buiten God om gebeurd. Hetzij goed, hetzij kwaad. En nee, dat is niet hetzelfde als God auteur van de zonde maken.

God is volledig in controle. Altijd. Onder alle omstandigheden.

En hier houdt - naar mijn bescheiden mening - de theologie (= de aardse kennis van God) op. Want begrijpen doe ik het niet. Job en zijn vrienden hebben vele hoofdstukken gediscuseerd over de grote ’waarom’-vragen. En ze kwamen er niet uit. Maar uiteindelijk zei Job iets heel verstandigs:

“Ik verkondigde, zonder inzicht, dingen, mij te wonderbaar en die ik niet begreep. … Slechts van horen zeggen had ik van U vernomen, maar nu heeft mijn oog U aanschouwd.”

En dat was genoeg.