Mijmeren onder de terebint - 46
Vrede,
vreugde en lofprijzing
De Bijbel is niet een
boek
wat je zomaar even van kaft tot kaft leest. Het kan lastig zijn om je
weg door de Bijbel te vinden, als je niet weet wat zich wanneer heeft
afgespeeld. Deze site kan je helpen om de Bijbel beter te leren kennen.
Ontdek de bron van vrede, het Woord van God.
Hier vind je alle
pagina’s van de ontspannende Terebint studie-serie : 1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34
35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51
52
53
(naar
begin van deze serie)
Mijmeren
- ontsnappen aan de waan van de dag
Oplaadstation
voor onze geestelijke accu. (Luister
hier)
Even mijmeren
onder de Terebint, ontsnappen aan de waan van de dag. Oplaadstation
voor onze geestelijke accu. Deze week onder het motto:
Vrede,
vreugde en lofprijzing
"Verblijdt u
altijd in de Heere! Nog eens zal ik zeggen: verblijdt u"!
Fil. 4:4
Zijn we vandaag al van blijdschap opgesprongen? Het zou toch niet nodig
moeten zijn, elkander er aan te herinneren, dat wij een gelukkig
Christendom moeten laten zien. Het is zo voor de hand liggend. En toch
schijnen wij dat voortdurend te vergeten. Soms lijkt het wel of we onze
vreugde bewaren voor later, alsof we daar niet van durven genieten op
aarde, alsof we niet al de echte en enige vreugde kennen. Toch moeten
we ons niet door uiterlijke omstandigheden laten beïnvloeden.
We moeten de vreugde in Christus laten zien!
Zeker de omstandigheden kunnen overstelpend zijn. De Heere
zegt het tot de Zijnen voor Hij ze verlaat: "In de wereld hebt u
verdrukking." (Joh. 16:33) In vers 22 had Hij hen gesproken over een
blijdschap die niemand zou kunnen wegnemen. Als de apostel Paulus een
grijsaard is, een gevangene en verdrukt aan alle kanten, horen we hem
tot zijn geliefde Filippiërs zeggen; Verblijdt u in de
Heere.
Zij
hadden hem gekend als diegene, die midden in de nacht in de gevangenis,
kon zingen, gebonden en met bebloede rug. En nu horen zij hem uit een
andere en verre gevangenis zeggen; "Verblijdt u altijd in de Heere! Nog
eens zal ik zeggen: verblijdt u"! (Fil. 4:4) Paulus heeft zijn
Meestergediend. Hij heeft voor Hem geleden. Wat heeft hij op die weg
vol beproevingen gevonden? De vreugde!!
Het is dezelfde vreugde van de discipelen, die, op de opstandingsdag de
Heere zagen. In Joh. 16:33 had Hij tegen hen gezegd: "hebt goede moed,
Ik heb de wereld overwonnen." En op die avond staat hun Heere als
overwinnaar voor hen. "Vrede zij u" zegt Hij tegen hen.. "De discipelen
verblijdden zich toen zij de Heere zagen." Dat is de vreugde, gebouwd
op de vrede, een solide fundament. Maar deze vreugde en deze vrede zijn
eveneens onscheidbaar van de lof. Het gebed, waardoor het hart in vrede
wordt bewaard, wordt verzegeld van de lof.
"Is iemand welgemoed? Laat hij lofzingen." (Jak. 5:13) Dat
zou ons voorturend deel moeten zijn; Psalmzingen! "Laten wij dan door
Hem voortdurend een lofoffer brengen aan God, dat is de vrucht van de
lippen die Zijn naam belijden." (Hebr. 13:15) Lof uitbrengen het is een
behoefte van het hart. Het is ook een getuigenis. Het is het deel van
hen, die al in het geluk van de hemel zijn ingegaan door het geloof! Op
weg naar de lieflijke woningen van Psalm 84 zegt de pelgrim;
"Welgelukzalig is de mens, wiens sterkte in U is, in welker hart de
gebaande wegen zijn." En "Welgelukzalig zijn zij die in Uw huis wonen;
zij prijzen U gestadiglijk."



















