Mijmeren onder de terebint - 25
Wat
is Gods uiteindelijke doel dan met je leven?
De Bijbel is niet een
boek
wat je zomaar even van kaft tot kaft leest. Het kan lastig zijn om je
weg door de Bijbel te vinden, als je niet weet wat zich wanneer heeft
afgespeeld. Deze site kan je helpen om de Bijbel beter te leren kennen.
Ontdek de bron van vrede, het Woord van God.
Hier vind je alle
pagina’s van de ontspannende Terebint studie-serie : 1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34
35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51
52
53
(naar
begin van deze serie)
Mijmeren
- ontsnappen aan de waan van de dag
Oplaadstation
voor onze geestelijke accu. (Luister
hier)
Even mijmeren
onder de Terebint, ontsnappen aan de waan van de dag. Oplaadstation
voor onze geestelijke accu. Deze week onder het motto:
Wat
is Gods uiteindelijke doel dan met je leven?
Handelingen 17 : 30
Gods uiteindelijke doel met jouw leven is dat Hij erdoor verheerlijkt
wordt. Jij bent door Hem geschapen om Hem te dienen. Daarin ligt ook
jouw grootste vreugde en bevrediging. Elk ander doel dat jij nastreeft
is eigenlijk zonde.
Wat is zonde?
Het woord zonde betekent dan ook 'het doel missen'. Het is de leugen
van satan vanaf het begin van de mensheid, de mens een ander doel voor
ogen te houden dan het dienen van God. Satan laat het voorkomen alsof
je beter uit bent wanneer je naar hem luistert dan naar God. De mens
die daarin trapt, zondigt, mist het doel. Gehoorzaamheid is niet
populair. Toch is de enige manier om aan Gods doel met jouw leven te
beantwoorden dat je doet wat Hij zegt. Zijn geboden zijn ten leven.
Luisteren naar de duivel voert tot zonde en zonde voert tot de dood.
Omdat de mens aan de leugen van satan de voorkeur heeft gegeven boven
het gebod van God is de mens een zondaar geworden, een misser van het
doel. God wilde met de mens omgang hebben in het paradijs, maar dat was
doordat de mens naar satan had geluisterd niet meer mogelijk.
Bekering, de
eerste daad van gehoorzaamheid
Het is mogelijk weer te gaan beantwoorden aan Gods doel met je leven
door je te bekeren tot God. Bekering is een daad van gehoorzaamheid.
God roept daartoe op: 'God beveelt nu aan de mensen, dat zij zich
overal moeten bekeren' -> Handelingen 17 vers 30. Wie aan dit
beveel gehoor geeft kan nu ook verder naar God gaan luisteren. Door de
bekering krijg je nieuw leven en de Heilige Geest komt in je wonen.
Daardoor ben je sinds je bekering in staat God te dienen, terwijl je
dat voor je bekering niet was. Je kunt God gaan eren en Hem blij maken
door te gaan leven in geloofsgehoorzaamheid aan Hem.
Aanbidding van
God
Als je de vraag zou stellen: "Waarom aanbidden christenen God?" Dan zal
al snel het antwoord komen: "Omdat God onze eer toekomt". En ja, als je
God leert kennen, een besef krijgt van Zijn grootheid, dan ga je Hem
vanzelf wel aanbidden. Dan is dat een logische reactie. Als mens zijn
we immers van nature geneigd om enthousiast te zijn over datgeen waar
we onder de indruk van zijn. Als we een mooie film gezien hebben
vertellen we dat aan anderen, zien we een mooie voetbalwedstrijd dan
praten we er over na. Zijn we verliefd dan kunnen we onze mond er niet
over houden. We hebben wij dan ook niet voor niks het spreekwoord: Waar
het hart vol van is daar loopt de mond van over. Aanbidding in het
algemeen is dus een reactie van ons hart op datgene waar we enthousiast
over zijn.
Als we het over aanbidding in het algemeen hebben, hebben we het over
aanbidding als levensstijl en niet zozeer over aanbidding als
activiteit. Aanbidding als activiteit, het prijzen van God door gebed
en liederen, is slechts een aspect van aanbidding als levensstijl. Het
aanbidden van God kan op veel meer manieren dan alleen door lofprijs en
gebed. Enthousiast getuigen naar anderen over wat Jezus in je leven
heeft gedaan is bijvoorbeeld net zo goed aanbidding van God.
Doel van
aanbidding als activiteit?
Eén van de eerste dingen waar we aan kunnen denken als we
nadenken over het doel van aanbidding als activiteit is: "Uiten".
Jezelf uiten, uitdrukken, is een belangrijk doel bij aanbidding. Als
wij God prijzen met liederen dan gaan wij de liefde die in ons hart is
uiten. We brengen het aan de oppervlakte we communiceren het. We
communiceren daarbij niet alleen die boodschap maar ook een gevoel.
Aanbidding door middel van muziek is een uitingsvorm. Als mensen zijn
we sowieso al geneigd om dat wat in ons hart omgaat niet alleen te
bespreken maar ook te uiten d.m.v. muziek en zang. Datgene wat binnen
in ons zit moet eruit en muziek is daarbij een ideaal hulpmiddel om het
naar boven te krijgen. Een tweede hulpmiddel is daarbij lichamelijke
expressie oftewel dans. Het is dan ook niet vreemd dat de woorden die
in de bijbel gebruikt worden voor aanbidding en lofprijs een expressief
gehalte hebben.
Een paar Hebreeuwse woorden ter voorbeeld. Deze woorden worden in de
context van lofprijs en aanbidding gebruikt:
Alaz: Juichen, jubelen, zich verblijden, triomferen, springen van
vreugde.
Giel / guwl: Juichen, jubelen, blij zijn, zich verheugen, ronddraaien
onder de invloed van een sterke emotie.
Halal: Prijzen, uit je dak gaan, je als een gek gedragen.
Ranan / Ranneen: Overwinnen, te boven komen, overwonnen zijn/worden,
het uitjubelen, van vreugde roepen, het uitschreeuwen, uitbarsten in
vreugde, luid roepen (bij bevel, aansporing enz).
Ruwa: Alarmeren, strijdkreet uiten, juichen.
Aanbidding en
lofprijs belangrijk.
Echter het is niet het enige doel. Aanbidding is immers meer dan sfeer
creëren waarin men zich kan uiten. We zingen niet alleen de
liederen om ons lekker te voelen of om bij onze diepste emoties te
komen. We zingen ze ook omdat we God willen verheerlijken. We zingen ze
ook uit eerbied en eerbetoon voor God. Soms is dit wel eens een onder-
geschoven kindje maar toch is dit vanuit de Bijbel een zeer belangrijk
aspect. Als we lezen in Openbaring hoofdstuk 4 dat de vier wezens voor
Gods troon telkens roepen: "Heilig, heilig, heilig" dan denken we niet
aan dansende wezens die helemaal uit hun dak gaan. En het zelfde geldt
voor het lied wat in datzelfde hoofdstuk wordt ingezet als lofprijs
voor Jezus, het Lam. Nee, we zien hier een hele andere vorm, met een
heel ander doel namelijk: Eerbetoon.
Waarom zou God
op deze manier eerbetoon willen?.
Als God onze vader is, die we papa mogen noemen (in het Hebreeuws
"abba") waarom wil Hij dan dat wij Hem op zo’n onderdanige
manier benaderen? Waarom creeërt God hier heel bewust een
stukje afstand? Misschien dat Hij dit heel bewust doet, om ons zo op
een hele liefdevolle manier de juiste verhoudingen te leren. God wil
ons naar mijn mening heel veel geven. Hij wil ons een positie geven
waarin we bijna god(delijk) zijn (zie: Psalm 8), zelfs zo dat we samen
met Jezus mogen regeren, echter Hij wil niet dat we weer de fout ingaan
zoals de duivel deed. Hij, de engel voor Gods troon wilde gelijk aan
God zijn en daarmee ging alles mis. Wij als mensen waren en zijn daar
klaarblijkelijk ook erg gevoelig voor (zie: Genesis 3) en daarom is het
belangrijk dat wij God eer betonen. Daarom is het belangrijk dat het
vernederen voor God een aspect van onze lofprijs en aanbidding is. Dat
we voor Hem knielen, zodat Hij ons kan oprichten en ons kan kronen.
Als je naar wat andere Hebreeuwse en Griekse woorden voor
aanbidding kijkt dan zien we dit ook terug. Hiervan een paar
voorbeelden:
Sjachah (Hebreeuws): Neerbuigen of neerwerpen uit eerbetoon/aanbidding.
Prosku’neo (Grieks): Kussen (zoals een hond de hand van zijn
meester likt), iemand de hand kussen (ten teken van eerbied), onder de
oosterlingen (vooral de Perzen) op de knieën vallen en met het
voorhoofd de grond raken als uitdrukking van grote eerbied, in het N.T.
door knielen of zich op de grond werpen hulde brengen met als doel
eerbied te tonen of iets af te smeken, hulde brengen aan een hogere
wezen.
Sebomai (Grieks): Ontzag hebben voor, vereren, aanbidden.
Naast het
uiten en eer betonen nog een doel.
God ontmoeten. Heel waarschijnlijk zelfs dat dat het uiteindelijke doel
is. Dat de eerste twee doelen daar naar toe werken. Door het uiten van
ons hart komt de weg tussen ons hart en ons gevoel vrij zodat wij, als
God zich in ons hart openbaart, Hem ervaren. Aanbidding als uitingsvorm
helpt ons bij het waarnemen door ons gevoel, het ervaren van God.
Aanbidding in de zin van eerbetoon helpt ons om ons eigen hart in
rechte verhouding tot God te stellen zodat God zich ook aan ons kan
openbaren zonder bang te hoeven zijn dat wij hoogmoedig worden en naast
onze schoenen gaan lopen. De ene vorm helpt ons dus om God te ervaren
de andere om goed met de ervaring om te gaan.
Het
uiteindelijke doel achter aanbidding
God ontmoeten. Door aanbidding naderen we tot Hem en in aanbidding
ontmoeten we Hem. Dit is essentieel. Als wij God niet ontmoeten in
aanbidding dan wordt aanbidding een religieus ritueel dan kunnen er
twee dingen gebeuren dan gaan mensen of de eerst verwoorde doelstelling
aanhangen en het hebben over lekker feestjes bouwen of de tweede
verwoorde doelstelling aanhangen om zo uiteindelijk te eindigen met een
liturgische poppenkast waar gewaden, en uiterlijk vertoon centraal
staan.
Als wij werkelijk God willen aanbidden dan moet het bij ons gaan om het
verlangen en het geloof om God te ontmoetten. Dan willen wij bij Hem
zijn dan roepen we het samen met de psalmist uit Psalm 84 uit: "Hoe
lieflijk is uw woning, HEER van de hemelse machten. Van verlangen
smacht mijn ziel naar de voorhoven van de HEER. Mijn hart en mijn lijf
roepen om de levende God. Zelfs de mus vindt een huis en de zwaluw een
nest waarin ze haar jongen neerlegt, bij uw altaren, HEER van de
hemelse machten, mijn koning en mijn God. Gelukkig wie wonen in uw
huis, gedurig mogen zij u loven." (Psalm 84:2-5)
Als wij werkelijk God willen aanbidden dan moeten we aan de ene kant
niet bang zijn om Hem te ontmoeten en aan de andere kant niet bang zijn
dat Hij ons zal afwijzen. Nee, dan mogen we op Zijn voorwaarden Hem
tegemoet treden. Op Zijn voorwaarden het Heilig der Heilige waar de Ark
is en waar God troont binnen treden. God wil ons immers ontmoeten.
God zelf nam er geen genoegen mee dat alleen de hoge priester Hem
één keer per jaar kon ontmoeten. God wilde meer
mensen hebben bij Zijn troon. Hij zond Jezus zodat Zijn offer het
voorhangsel deed scheuren. En dat scheuren van het voorhangsel van
boven naar beneden is een uitnodiging, een teken dat God ons wil
ontmoeten. Dat God ons in Zijn heiligdom wil hebben, de plaats waar Hij
spreekt (zie: Numeri 7:89, 1 Samuël 3:3-4) en de plaats waar
wij Hem kunnen ervaren.
Hoe gebeurt
dat in de praktijk? Welke voorwaarden zijn er?
Kolossenzen 3:1-17 spreekt hierover. Daar wordt in het kort het
volgende geleerd:
1. Opdracht tot
aanbidding (vers 1-4): Je gedachten richten op Jezus.
Indien gij dan met Christus opgewekt zijt, zoekt de dingen, die boven
zijn, waar Christus is, gezeten aan de rechterhand Gods. Bedenkt de
dingen, die boven zijn, niet die op de aarde zijn.
Want gij zijt gestorven en uw leven is verborgen met Christus in God.
Wanneer Christus verschijnt, die ons leven is, zult ook gij met Hem
verschijnen in heerlijkheid.
2. Belangrijk voor het
komen tot aanbidding: je zonde belijden
Doodt dan de leden, die op de aarde zijn: hoererij, onreinheid,
hartstocht, boze begeerte en de hebzucht, die niet anders is dan
afgoderij, om welke dingen de toorn Gods komt. Daarin hebt ook gij
eertijds gewandeld, toen gij erin leefdet. Maar thans moet ook gij dit
alles wegdoen: toorn, heftigheid, kwaadaardigheid, laster en vuile taal
uit uw mond. Liegt niet meer tegen elkander, daar gij de oude mens met
zijn praktijken afgelegd,
3. Welke hartsgesteldheid
moet er zijn voor aanbidding? (vers 10-14):
Nieuwe
mens aandoen en de nieuwe aangedaan hebt, die vernieuwd wordt tot volle
kennis naar het beeld van zijn Schepper, waarbij geen onderscheid is
tussen Griek en Jood, besneden of onbesneden, barbaar en Skyth, slaaf
en vrije, maar alles en in allen is Christus. Doet dan aan, als door
God uitverkoren heiligen en geliefden, innerlijke ontferming, goedheid,
nederigheid, zachtmoedigheid en geduld. Verdraagt elkander en vergeeft
elkander, indien de een tegen de ander een grief heeft; gelijk ook de
Here u vergeven heeft, doet ook gij evenzo. En doet bij dit alles de
liefde aan, als de band der volmaaktheid.
4. Gods belofte als wij
op deze manier tot Hem naderen (vers 15-17).
Gevolg :
En de vrede van Christus, tot welke gij immers in een lichaam geroepen
zijt, regere in uw harten; en weest dankbaar. (Er ontstaat vrede in ons
hart.)
Het
woord van Christus wone rijkelijk in u, zodat gij in alle wijsheid
elkander leert en terechtwijst en met psalmen, lofzangen en geestelijke
liederen zingende, Gode dank brengt in uw harten. (Jezus die in ons
woont zal gaan spreken, zal door ons heen leren, vermanen en Hij zal
liederen in ons hart losmaken zowel de oude bekende als nieuwe liederen
door de Heilige Geest ingegeven.)
En al wat gij doet met woord of werk, doet het alles in de naam des
Heren Jezus, God, de Vader, dankende door Hem!
Als wij vanuit de Bijbel dan Gods voorwaarden leren kennen laten we dan
tot Hem naderen. Laten we dan vergeten de keren dat het niet lukte
omdat we geen acht sloegen op Gods voorwaarden maar laten wij dan naar
Hem toe gaan vol geloof. "Laten we dan God naderen met een oprecht hart
en een rotsvast geloof, met een hart dat gereinigd is van een slecht
geweten en met een lichaam dat met zuiver water is gewassen.
We moeten stevig vasthouden aan wat we hopen en belijden, want God, die
ons die beloften deed, is betrouwbaar. Laten we het oog gericht houden
op Jezus, die ons op de weg van het geloof is voorgegaan en ons naar de
volmaaktheid brengt. Om de vreugde die voor Hem in het verschiet lag,
heeft Hij het kruis op zich genomen en de schande niet geteld. Nu zit
Hij aan de rechterzijde van de troon van God." (Hebreeën
10:22-24 en 12:2)
naar top van deze pagina 
