Mijmeren onder de terebint - 02
Stilte:
geestelijk mijmeren
De Bijbel is niet een
boek
wat je zomaar even van kaft tot kaft leest. Het kan lastig zijn om je
weg door de Bijbel te vinden, als je niet weet wat zich wanneer heeft
afgespeeld. Deze site kan je helpen om de Bijbel beter te leren kennen.
Ontdek de bron van vrede, het Woord van God.
Hier vind je alle
pagina’s van de ontspannende Terebint studie-serie : 1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34
35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51
52
53
(naar
begin van deze serie)
Mijmeren
- ontsnappen aan de waan van de dag
Oplaadstation
voor onze geestelijke accu. (Luister
hier)
Even mijmeren
onder de Terebint, ontsnappen aan de waan van de dag. Oplaadstation
voor onze geestelijke accu. Deze week onder het motto:
Stilte: geestelijk mijmeren
“Mijn ziel stil tot God, van Hem is mijn heil”
Ps. 62:2
Sinds Wat is dat toch een kostelijk goed; stilte! “Immers is
mijn ziel stil tot God, van Hem is mijn heil” Ps. 62:2. Jesaja
profeteert, dat het volk des Heeren eens zal wonen in een woonplaats
van vrede, in stille geruste plaatsen. David zingt in zijn herderspalm
over de zeer stille wateren, waaraan de kudde des Heeren zeer zachtkens
wordt gevoerd.
De Bijbelleert ons, dat er
gebeden zal worden voor de overheid, opdat wij een stil en gerust leven
mogen leiden. Dat een stillegeest kostelijk is voor God. Stilte moet
dus het kenmerk zijn voor ieder die op God vertrouwt. Laat onze ziel
stil zijnals het gespeende kind. God zorgt voor ons. Hij verwarmt ons.
We leunen in kinderlijk vertrouwen aan Zijn borst.
Immers is onze ziel stil tot God. De Heere strijdt voor ons, wij mogen
het alles in Zijn hand geven, wij mogen stil zijn.In die stilheid en in
dat vertrouwen ligt onze sterkte. Het is goed dat we hopen en stil zijn
op het heil des Heeren. Dewoorden van wijsheid die uit de Woorden van
God tot ons komen mogen we in stilheid aanhoren. Als de Heere GodZich
aan Zijn dienstknecht openbaart, is het niet in storm en wind, maar in
het ruisen van een zachte stilte.
Is de stilte niet ook de zegen van onze vrije tijd? Soms is men
volkomen uitgeput van de zenuwspannende drukte, van het onafgebroken
geraas. Wat is het dan kostelijk een rustig en stil plekje te hebben in
eigen omgeving. Aan het water,aan de dijk, in de polder, in het bos of
de tuin. In Gods vrije natuur worden de verloren krachten weer
herwonnen.
Al wat we zien en genieten in Gods heerlijke schepping doet ons voor een tijd moeite en tekorten vergeten.
Laten we maar heerlijk worden verkwikt in deze mooie zomermaanden.
Laten we genieten van de stilte van eigen omgeving. Maar . . . laat de
zo begeerde stilte ons beeld zijn van de geestelijke stilte, die door
Gods Geest wordtgewerkt! Dat is een stilte, die men overal in alle
tijden kan smaken. Dat is een stilte, die ook het deel is van zieken,
vanzorgzame, die, als anderen blij uitgaan, achterblijven in zorgen en
moeiten.
Maar laat toch het oog van allen gericht zijnop het goede van God. Ook
voor hen geld het: “Stil zijn en letten op Gods
wonderen.”Er is een innerlijke verkwikking die ver uitgaat boven
het “in vrije tijd r op uit trekken”..
Als de ziel stil is tot God, houdt men zich niet bezig met de gave maar
met de Gever.Ook in een huis van lijden en zorg kan een vrede en een
stilte heersen, die afstraling zijn van hemelrust!
naar top van deze pagina 
