Over barmhartigheid nagedacht Inleiding op deze serie
De vindplaats van materiaal
voor Bijbelstudie, geloofstudie, catechese, school, kring, persoonlijk
geloof, studie thuis, kerk, club, nieuws, godsdienstonderwijs,
zingeving en vooral heel veel mogelijkheden om je Bijbelkennis te
vergroten. Blijf
niet afhankelijk van anderen maar lees zelf de Bijbel. Investeer in
geestelijke rijkdom.
| De zeven lichamelijke werken van barmhartigheid: |
De zeven geestelijke werken van barmhartigheid: |
|---|---|
In deze serie studies
komen de Werken van Barmhartigheid onder de aandacht. Onze wereld kan
niet zonder barmhartigheid.
Geen
enkel mens kan zonder barmhartigheid Het komt niet vanzelf,
integendeel, onze neiging is wraak en dominantie, heerszucht en
verovering, zelfbevestiging (we behoren tot de soort van kuddedieren,
de strijd voor het territorium, de strijd voor de dominante plaats en
het recht van de sterkste). Maak verder op deze pagina maar een keus
ter bestudering. Breng het, als het even kan, in de praktijk
Werken van Barmhartigheid Hulp verlenen
Barmhartigheid is de behoefte om hulp te verlenen aan mensen die in
geestelijke of lichamelijke nood verkeren. Het is nauw verbonden met
naastenliefde en rechtvaardigheid.
Nood lenigen
Het leed dat een ander treft, wordt door een barmhartig persoon ervaren
als iets dat hemzelf treft. Uit Naastenliefde wil hij de nood zo snel
mogelijk lenigen.
Onrechtvaardige structuren aanpakken
Het lenigen van leed kan door snel en ad hoc in te grijpen, maar ook
door te proberen onrechtvaardige structuren te veranderen. In dit
laatste opzicht is barmhartigheid nauw verwant aan Rechtvaardigheid.
Liefde schenken
In het kerkelijk diakonie-werk zetten gelovigen zich van oudsher in om
mensen in nood te helpen. Zij worden gedreven door een gevoel van
mededogen of medelijden met degenen die in nood verkeren, en door de
liefde tot God.
Opdracht van Jezus
Jezus zelf roept de gelovigen op om barmhartig te zijn jegens de naaste
in nood. Als een Naaste om hulp vraagt, is het Jezus zelf, die in nood
is; wie de naaste hulp geeft, geeft daarom Jezus hulp. Zelf drukt Jezus
dat zo uit: "Ik verzeker jullie, alles wat je voor
één van de minste broeders van Mij hebt gedaan,
heb je voor Mij gedaan.'' (Matteus 25, 40).
Om welke hulp het gaat?
Jezus is heel concreet: "Want Ik had honger en
jullie hebben Me te eten gegeven, Ik had dorst en jullie hebben Me te
drinken gegeven, Ik was vreemdeling en jullie hebben Me opgenomen. Ik
was naakt en jullie hebben Me gekleed, Ik was ziek en jullie hebben
naar Me omgezien, Ik zat in de gevangenis en jullie kwamen naar Me
toe.'' (Matteus 25, 35-36).
Allereerst dit:
het heeft alles met rechtvaardigheid te
maken. Barmhartigheid en rechtvaardigheid zijn 'waarden' die voor alle
mensen gelden, krijgen in de christelijke traditie een religieuze
diepte, een gelovige betekenis in de vorm van bijvoorbeeld 'diaconie'.
Diakonie: dat wat 'groepen van christenen' doen ten behoeve van mensen
in nood. In principe gaat het daarbij om christenen / navolgers van
Jezus en om Daarmee de nadruk op het georganiseerde karakter van
diaconie: in principe gaat het daarbij om christenen / navolgers van
Jezus en om groepsactiviteiten in enigszins georganiseerd verband dat
kerkelijk of para-kerkelijk kan zijn. Individuele activiteiten vallen
derhalve niet onder deze definitie van diaconie. Wat individuele mensen
- al of niet christen - vrijwillig, belangeloos doen voor hun
medemensen noemen we 'naastenliefde'.
Werken van barmhartigheid zijn daden van christelijke
naastenliefde; het zijn werken die uit liefde tot de naaste en uit
liefde tot God verricht worden, en daarom ook wel 'liefdewerken' worden
genoemd.
Barmhartigheid
Barmhartigheid kan omschreven worden als de dragende grondhouding van
de mens die een 'warm' hart heeft jegens hen die in de miserie zitten.
Dat komt tot uitdrukking in het latijnse woord 'misericordia'. Thomas
van Aquino typeert de deugd van barmhartigheid treffend als:
"de compassie in ons hart met het lijden van anderen, waardoor wij
gedreven worden te helpen, als het ons mogelijk is".
Deze compassie is natuurlijk niet voorbehouden aan christenen. Ook in
andere religies - denk aan het Bhoeddisme en Hindoeïsme, het
Jodendom en de Islam - wordt zij zeer hoog geacht. Maar ook buiten de
grote religieuze tradities wordt ze geëerd en beoefend als
uiting van diepe menselijkheid. In de grote godsdiensten evenwel wordt
de deugd van barmhartigheid hoog gehouden omdat ze uitdrukking is van
een wezenskenmerk van het alles overstijgende goddelijke mysterie dat
ons draagt. Zo wordt in het diaconaal werkboek Zeven werken van
barmhartigheid wordt deze deugd gezegd:
"Op veel plaatsen in het Oude Testament is sprake van God die zelf
barmhartig is en wenst dat mensen tot hun recht komen. Op basis van het
verbond van die God met zijn volk behoort men de kwetsbare mensen
bescherming te bieden. Deze barmhartigheid ontstaat uit een ervaring
van verbondenheid, met mensen en met God, die uit het diepste van de
mens voorkomt. Daaruit ontspringt een handelen dat goed doet aan wie
het nodig heeft".
Rechtvaardigheid
Onder rechtvaardigheid kan verstaan worden: de houding uit kracht
waarvan een mens ernaar streeft eenieder tot zijn/haar recht te laten
komen. In onze westerse traditie wordt rechtvaardigheid - samen met
bezonnenheid, matigheid en moed - gerekend tot de vier 'kardinale'
deugden, dat wil zeggen: ze behoort tot de kern, het hart ('cardo') van
het menszijn.
In de grote godsdiensten wordt ook de deugd van rechtvaardigheid, net
als barmhartigheid, beschouwd als wortelend in en uitdrukking van een
wezenskenmerk van het mysterie dat God is. Zo wijst het Rotterdams
diaconaal werkboek erop, dat in de Bergrede van het
Mattheüsevangelie de lezer uitgenodigd te leven als een
rechtvaardig mens, dat wil zeggen: als iemand die leeft als een kind
van de hemelse Vader.
Maar ook in het moderne niet-religieuze denken wordt de deugd van
rechtvaardigheid zeer hoog geschat. Een hedendaagse franse filosoof
zegt er zelfs van:
"Van de vier kardinale deugden is rechtvaardigheid waarschijnlijk de
enige deugd die in absolute zin goed is. Bezonnenheid, matigheid of
moed zijn slechts deugden indien ze in dienst van het goede of in
relatie tot waarden staan - bijvoorbeeld rechtvaardigheid - waardoor ze
worden overstegen of gemotiveerd". En hij vervolgt: "Wat is een
rechtvaardige? Dat is iemand die zijn kracht in dienst stelt van het
recht en van de rechten en die, ondanks de talloze feitelijke
verschillen of verschillen in talent, door voor zichzelf vast te
stellen dat ieder mens in relatie tot ieder ander mens gelijk is, een
orde invoert die niet bestaat maar zonder welke geen orde ons ooit zal
kunnen bevredigen.
De wereld biedt weerstand, en de mens ook
We moeten dus weerstand bieden tegen de wereld en tegen de mens - en in
de eerste plaats tegen de onrechtvaardigheid die ieder van ons in zich
draagt, die wij zelf zijn. Daarom zal de strijd tegen
onrechtvaardigheid geen einde kennen. In ieder geval is dat Rijk voor
ons een Verboden Rijk of, liever gezegd, we hebben het al betreden,
maar alleen voor zover we ons inspannen om het te bereiken: gelukkig
zij die naar rechtvaardigheid hongeren en wier honger nooit gestild zal
zijn!".
Kortom: in altijd gebrekkige vormen probeert de rechtvaardige eraan bij
te dragen de wereld en samenleving leefbaar te maken en te houden voor
ieder mens
| zeven geestelijke opdrachten |
zeven lichamelijke opdrachten |
|---|---|
| De geestelijke werken van barmhartigheid richten zich op de ziel van de medemens: zondaars vermanen, onwetenden leren, bedroefden troosten, in moeilijkheden goede raad geven, het onrecht geduldig lijden,beledigingen vergeven, en bidden voor levenden en overledenen | De lichamelijke werken van barmhartigheid richten zich op het lijf van de medemens: hongerigen spijzen, dorstigen laven, naakten kleden,vreemdelingen herbergen, zieken bezoeken, gevangenen verlossen, en doden begraven. Opdat welzijn zo optimaal mogelijk zal zijn. |
Diensten aan de naaste on nood uit liefde tot God
"Werken van
barmhartigheid” is de traditionele benaming voor dienstendie
men de naaste in nood verleent uit liefde tot God. Men
onderscheidtlichamelijke werken en geestelijke werken. Onder de
lichamelijke werkenvallen, volgens Mattheus 25:35-37: de hongerigen
eten geven, aan hendie dorst lijden te drinken geven, naakten kleden,
vreemdelingengastvrijheid verlenen,zieken bezoeken, gevangenen
verlossen. Hetbegraven van doden wordt in Mattheus 25:35-37 niet
genoemd, maar wel inboek Tobit, waar de zorg voor de overledenen
speciale aandacht krijgt(Tob. 14:9,11-13). Tot de geestelijke werken
behoren: zondaarsvermanen, onwetenden leren, raad geven in
moeilijkheden, bedroefdentroosten, onrecht ondergaan, beledigingen
vergeven, voor elkanderbidden. Dit nummer is gewijd aan
één van de“lichamelijke
werken”: de naakten kleden.
De houding
van barmhartigheid, van naaste willen worden, vraagt eenlevenslange
oefening. Het is meer dan je handen uit de mouwen steken– en
ondertussen doenerig op afstand blijven. Het raakt je inheel je wezen,
zoals het je ook in heel je wezen kan vervullen.
Jezus leerde
om te luisteren met je hart. Dat lijkt een vaag advies, eenbeetje soft
zelfs. Maar dat is het zeker niet. Het vraagt moed om zo inhet leven te
staan, om zo geraakt te durven worden. En je hebt hetnooit helemaal in
de vingers. Voor je het weet ben je een ander voorbijgehold.
Al
vanaf het eerste begin oefenen christenen zich om met hun hart te
luisteren.Door de eeuwen heen ontwikkelden mensen binnen de religie
daar methodesvoor. Barmhartigheid verloopt in drie stappen: zien
– bewogenworden – in beweging komen.
Zien
Je
kunt alleen zien als je ogen het goed doen. Om zuiver te zien moet
jeregelmatig tot rust komen en stilstaan bij wie je bent en wat je
doet.Daarom dient er in ons leven steevast aandacht voor gebed,
meditatie enzelfreflectie te zijn. Ook dienen we goed op de hoogte zijn
van hoe desamenleving in elkaar steekt en waar en waardoor mensen in de
knelkomen.
Bewogen worden
Het vereist
moed en kwetsbaarheid om een ander echt te zien en te horen.Dat raakt
je, je wordt bewogen. Voor ons is het belangrijk om nietalleen met
beide benen in de samenleving te staan, maar vooral ook eengemeenschap
te vormen. Dan komen we tot rust en voelen we ons thuis.Dan stellen we
onszelf en elkaar ook lastige vragen, vaak over onsconcrete werk. Wat
doet de ontmoeting met anderen met jezelf? Hoe kanje affectieve liefde
effectief worden?
Als deze
stap wordt overgeslagen, blijft meestal alleen een driftig
soortdienstbaarheid over. Dan ben je met de beste bedoelingen vooral
jeeigen onrust en schuldgevoelens aan het bestrijden. En dat is zonde
vande energie, die dan nooit aankomt bij degene die gezien, gehoord
ofbemind wil worden.
In beweging komen
Als je
goed kijkt en geraakt bent, kom je haast vanzelf in beweging. Wijdienen
te proberen broeders en zusters te zijn: van elkaar en van allemensen
die onze wegen kruisen, vooral de kwetsbaarsten onder hen. Weoefenen
die houding in door samen te leven, te werken en stil te zijn.Velen
zorgen, vanuit die spiritualiteit van barmhartigheid, op veelplekken in
de wereld voor kinderen, gevangenen, zieken, hongerenden enouderen.
Vanuit die spiritualiteit kunnen we een thuis zijn voorelkaar: broeders
en zusters die een leven lang aan dit ideaal willen werken.



















