Schatgraven in de Bijbel 
Studie Series
Hier
nog veel meer informatie
KIJKEN
LUISTEREN
Waarom holyhome.nl ?1- Bijbelstudies die nieuwsgierig maken.
2- Bijbelstudies die je persoonlijk raken.
3- Studerende je persoonlijkheid ontwikkelen.
4- Bijbelmateriaal dat je in beweging zet.
5- Ontdek normen en waarden van de Bijbel.
6- Bijbel als bron van waaruit je mag leven.
7- Zelfhulp voor geestelijke ontwikkeling.
DE BIJBEL BLIJFT BOEIEN
Aflevering 6
De vindplaats van materiaal
voor Bijbelstudie, geloofstudie, catechese, school, kring, persoonlijk
geloof, studie thuis, kerk, club, nieuws, godsdienstonderwijs,
zingeving en vooral heel veel mogelijkheden om je Bijbelkennis te
vergroten. Blijf
niet afhankelijk van anderen maar lees zelf de Bijbel. Investeer in
geestelijke rijkdom.
Kies hieronder een studie uit deze serie
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 |
| 08 | 09 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
"Het Woord van
God is levend en krachtig", zoals ze van zichzelf getuigd.
Begrijpelijk, want het is het Woord van de levende God. Alle dingen
zijn uit het Woord voortgekomen. De neerslag van het levende Woord
vinden we in "de heilige Schriften", dat dan ook prompt "van God
geïnsprieerd" heet. Letterlijk "God geblazen". Zoals ooit de
eerste mens door God ingeblazen en "alzo een levende ziel" werd, zo
zijn ook de heilige Schriften "van God geblazen" en daarom levend.
Gevormd door geschriften, ontstaan op zoveel plaatsen en gedurende
vele, vele eeuwen, vormt het niettemin een wonderbaarlijke eenheid..
Wat staat er in ? deze
vraag is al door velen gesteld en even zo vele malen was daar het
antwoord - onderzoek alle dingen en word wijs -
De inhoud van de Bijbel
De Bijbel vertelt ons de geschiedenis van zowel de hemel als de aarde
vanaf het moment van de schepping tot en met de toekomstige eeuwige
heerlijkheid.
De Bijbel maakt ons duidelijk dat er slechts Eén God is en dat Hij de Schepper van hemel en aarde is.
De Bijbel maakt ons duidelijk, dat deze wereld niet door evolutie ontstaan is, maar door een daad van de Ene, ware God.
De Bijbel vertelt ons, dat God de mens geschapen heeft naar Zijn beeld
en gelijkenis en dat de mens met een bijzondere opdracht op aarde is
geplaatst, nl. om God te dienen en te eren en om de aarde te
onderhouden.
De Bijbel vertelt ons hoe het komt, dat er op aarde zoveel narigheid is, nl. als gevolg van de zonde van de mens.
De Bijbel vertelt ons ook, wat God er aan gedaan heeft om de mens te
redden van het oordeel en de verlorenheid. Zoals er een echte schepping
was, zo is er ook een echte herschepping van de mens (zie
2Cor.5:17-19).
Overduidelijk vertelt de Bijbel ons alles wat wij weten moeten van de
Here Jezus. Dat ook het Oude Testament van de Here Jezus getuigt geeft
onze Heer ook zelf aan wanneer Hij in een gesprek met een aantal Joodse
mensen zegt: "Gij onderzoekt de Schriften, want gij meent daarin eeuwig
leven te hebben, en deze zijn het, welke van Mij getuigen!" (Joh.5:39)
En later toen de Here Jezus
een gesprek had met de Emmaüsgangers, legde Hij hun alles uit wat
in de Schrift op Hem betrekking had. (Luc.24:27) Wij kunnen zonder te
overdrijven rustig zeggen, dat onze Here Jezus het centrale thema van
de gehele Bijbel is.
In het Oude Testament wordt niet alleen naar Zijn komst verwezen, er
wordt ook van Hem verteld wat Hij zou gaan doen. In het Nieuwe
Testament wordt Zijn komst vermeld en wordt verteld wat Hij gedaan
heeft en nog steeds doet voor Zijn Gemeente, ja er wordt zelfs verteld,
wat Hij eens zal gaan doen.
De indeling van de Bijbel
De Bijbel bestaat uit twee
verzamelingen van schriften, bekend onder de namen Oude en Nieuwe
Testament. Het eerste bevat opeenvolgende openbaringen van GODS wil aan
de Israëlieten, vóór de komst van onze Heere JEZUS
CHRISTUS. Het tweede deel bevat de van God ingegeven schriften der
apostelen en evangelisten.
Totaal zijn er 66 boeken, t.w. 39 in het Oude en 27 in het Nieuwe Testament.
De boeken van het Oude Testament werden door de oude Joden in 22 boeken of drie klassen verdeeld, onder de volgende namen:
1e de Wet,
2e de Profeten,
3e de Heilige Schriften.
De Wet, welke de vijf
boeken van MOZES bevatte, heette ook wel Pentateûchus, naar een
Grieks woord, dat vijf werktuigen betekent.
De Profeten bestonden uit:
de boeken Jozua en Richteren, de twee boeken van Samuel, en de twee der
Koningen, beide slechts één boek uitmakende; deze werden
de Oude of Eerste Profeten genoemd; de Laatste Profeten bestonden uit
de profetieën van Jesaja, Jeremia, Ezechiël en die der twaalf
kleine Profeten van Hozéa tot Maleachi, die voor
één boek gerekend werden.
De Hagiógrapha, of
heilige Schriften, waren samengesteld uit de in vijf boeken verdeelde
Psalmen, de Spreuken, het boek Job, Salomo's Hooglied, die met het boek
Ruth en de Klaagliederen van Jeremia één boek uitmaakten,
de Prediker, de boeken van Esther, Daniël, Ezra, en de twee boeken
der Kronieken.
Volgens deze indeling worden deze boeken nog steeds in de Hebreeuwse Bijbel gevonden.
De Christenen hebben een andere indeling gevolgd, namelijk:
1e historische,
2e leerstellige en zedekundige of poëtische, en
3e profetische boeken.
De rangschikking van gewijde Schriften, zoals die in onze Bijbel voorkomt, is niet volgens chronologische orde.
Het boek Génesis is
het eerste geweest, en men meent dat het boek JOB omstreeks denzelfde
tijd door MOZES afgewerkt is. De profetieën van Maleachi vormen
het laatste boek van het Oude Testament. De Psalmen zijn altijd op
zichzelf staande opstellen geweest. De andere heilige boeken werden in
53 grotere en kleinere afdelingen verdeeld, waarvan men iedere sabbat
één las; en op die wijze werd het Oude Testament in den
loop van ieder jaar in het openbaar geheel doorgelezen.
Oorspronkelijk stonden alle letters in de Bijbel even dicht op elkaar,
alsof elke regel slechts één woord was. Voor de openbare
lezingen van de Bijbel werd het noodzakelijk, dat men een
afscheidingsteken aannam. De Joden zijn al vroeg begonnen de gemaakte
afdelingen van elkaar te scheiden; volgens sommigen ten tijde van EZRA;
anderen zeggen dat het pas in de tweede eeuw der jaartelling geschiedde.
Het Nieuwe Testament werd het eerst door Hieronymus in de vierde eeuw
afgedeeld, en in de volgende eeuw deelden Ammonius en Euthalius ze in
lessen en afdelingen in voor gebruik in de kerk.
De eerste indeling van de
Bijbel in hoofdstukken en verzen werd door kardinaal Hugo omstreeks
1240 ingevoerd. Rabbi Mordechaï Nathan, die in de 15e eeuw leefde,
maakte een concordantie van het Oude Testament, waarbij hij de
hoofdstukken behield, maar de versverdeling verbeterde. De geleerde
Robert Etienne (Stéfanus) maakte in 1545 ook een versindeling in
het Nieuwe Testament. (Bovendien wijzigde hij ook de indeling van het
Oude Testament). Deze indeling bleek zeer handig te zijn bij het
opzoeken van aanhalingen uit de Schrift. Een nadeel is dat vele zinnen
opgesplitst werden in kleinere delen. Hierom is het van belang om de
Schrift zo te lezen, alsof er geen indeling in verzen bestaat. Alleen
op deze wijze kan men de ware betekenis van de Schrift juist gaan
verstaan. Ook is het van belang, dat men de verschillende aangehaalde
verzen steeds in zijn volle kontekst leest.
De Bijbel is ingedeeld:
in het Oude Testament 39 Boeken en 929 hoofstukken
in het Nieuwe Testament 27 Boeken em 260 hoofdstukken
in het geheel 66 Boeken en 1189 hoofdstukken
Middelste en tevens het kortste hoofdstuk in de Bijbel is Psalm 117.
Ook lezenswaardig : Het
levende woord van God
Lees
ook eens : Voorbeeld
Bijbelstudies
DE WEG - DE WAARHEID - HET LEVEN
naar top van deze pagina 
