WWW.HOLYHOME.NL - DE BIJBELSCHOOLPLATEN 16

DE ZONDEVAL

Om de kinderen te laten kennismaken met de Bijbel werden er vroeger schoolplaten gebruikt. Aan de hand van de afbeeldingen op de schoolplaten kon de meester of de juf een verhaal uitleggen. Deze manier van les geven werd ook wel aanschouwingsonderwijs genoemd. Aanschouwen is een ander woord voor kijken. De meesten kennen het nog wel denk ik, die oude schoolplaten die vroeger in het klaslokaal hingen of uit een grote opbergkist achter in de klas tevoorschijn werden gehaald. Het was vooral dán steeds weer een verrassing. Wij kijken nu in de klas naar dia’s of een videofilm in plaats van schoolplaten.

Wil je een overzicht van alle platen? Klik HIER

Toen zond de Here God hem weg uit de hof van Eden.

(Genesis 3: 1-23)

1 De slang nu was het listigste van alle dieren des velds, die de HERE God gemaakt had; en zij zeide tot de vrouw: God heeft zeker wel gezegd: Gij zult niet eten van enige boom in de hof? 2 Toen zeide de vrouw tot de slang: Van de vrucht van het geboomte in de hof mogen wij eten, 3 maar van de vrucht van de boom, die in het midden van de hof staat, heeft God gezegd: Gij zult daarvan niet eten noch die aanraken; anders zult gij sterven. 4 De slang echter zeide tot de vrouw: Gij zult geenszins sterven, 5 maar God weet, dat ten dage, dat gij daarvan eet, uw ogen geopend zullen worden, en gij als God zult zijn, kennende goed en kwaad. 6 En de vrouw zag, dat de boom goed was om van te eten, en dat hij een lust was voor de ogen, ja, dat de boom begeerlijk was om daardoor verstandig te worden, en zij nam van zijn vrucht en at, en zij gaf ook haar man, die bij haar was, en hij at. 7 Toen werden hun beider ogen geopend, en zij bemerkten, dat zij naakt waren; zij hechtten vijgebladeren aaneen en maakten zich schorten.
8 Toen zij het geluid van de HERE God hoorden, die in de hof wandelde in de avondkoelte, verborgen de mens en zijn vrouw zich voor de HERE God tussen het geboomte in de hof.
9 En de HERE God riep de mens tot Zich en zeide tot hem: Waar zijt gij? 10 En hij zeide: Toen ik uw geluid in de hof hoorde, werd ik bevreesd, want ik ben naakt; daarom verborg ik mij. 11 En Hij zeide: Wie heeft u te kennen gegeven, dat gij naakt zijt? Hebt gij van de boom gegeten, waarvan Ik u verboden had te eten? 12 Toen zeide de mens: De vrouw, die Gij aan mijn zijde gesteld hebt, die heeft mij van de boom gegeven en toen heb ik gegeten. 13 Daarop zeide de HERE God tot de vrouw: Wat hebt gij daar gedaan? En de vrouw zeide: De slang heeft mij verleid en toen heb ik gegeten. 14 Daarop zeide de HERE God tot de slang: Omdat gij dit gedaan hebt, zijt gij vervloekt onder al het vee en onder al het gedierte des velds; op uw buik zult gij gaan en stof zult gij eten, zolang gij leeft. 15 En Ik zal vijandschap zetten tussen u en de vrouw, en tussen uw zaad en haar zaad; dit zal u de kop vermorzelen en gij zult het de hiel vermorzelen. 16 Tot de vrouw zeide Hij: Ik zal zeer vermeerderen de moeite uwer zwangerschap; met smart zult gij kinderen baren en naar uw man zal uw begeerte uitgaan, en hij zal over u heersen. 17 En tot de mens zeide Hij: Omdat gij naar uw vrouw hebt geluisterd en van de boom gegeten, waarvan Ik u geboden had: Gij zult daarvan niet eten, is de aardbodem om uwentwil vervloekt; al zwoegende zult gij daarvan eten zolang gij leeft, 18 en doornen en distelen zal hij u voortbrengen, en gij zult het gewas des velds eten; 19 in het zweet uws aanschijns zult gij brood eten, totdat gij tot de aardbodem wederkeert, omdat gij daaruit genomen zijt; want stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren.
20 En de mens noemde zijn vrouw Eva, omdat zij de moeder van alle levenden is geworden. 21 En de HERE God maakte voor de mens en voor zijn vrouw klederen van vellen en bekleedde hen daarmede.
22 En de HERE God zeide: Zie, de mens is geworden als Onzer een door de kennis van goed en kwaad; nu dan, laat hij zijn hand niet uitstrekken en ook van de boom des levens nemen en eten, zodat hij in eeuwigheid zou leven. 23 Toen zond de HERE God hem weg uit de hof van Eden om de aardbodem te bewerken, waaruit hij genomen was. 24 En Hij verdreef de mens en Hij stelde ten oosten van de hof van Eden de cherubs met een flikkerend zwaard, dat zich heen en weer wendde, om de weg tot de boom des levens te bewaken.

Nagedacht over zonde

Zonde is slecht
Niets definieert God’s karakter en Zij relatie met de mens zo duidelijke als Zijn absolute afschuw van zonde. God is God. God is heilig. God is koning. Elke overtreding van Zijn wet resulteert in Zijn absolute afkeer als reactie op het afwijzen van Zijn wil. Deze afwijzing van Zijn wil wordt zonde genoemd (“de zonde is de ongerechtigheid” – 1 Johannes 3:4).

Zonde scheidt ons van God
Zonde heeft zware consequenties voor God’s schepping. De eerste en meest belangrijke consequentie is dat het onmiddellijk de spirituele relatie tussen God en de mens verbreekt. “Maar uw ongerechtigheden maken een scheiding tussen ulieden en tussen uw God, en uw zonden verbergen het aangezicht van ulieden, dat Hij niet hoort” (Jesaja 59:2; Habakuk 1:13, nadruk toegevoegd). Wanneer iemand zondigt, dan moet God, omdat Hij heilig is, als het ware Zijn gezicht wegdraaien. Gescheiden zijn van God gaat zo tegen de essentie van het spiritueel leven in dat er naar verwezen wordt met de meeste negatieve naam: spirituele dood (Efeziërs 2:5: “Ook toen wij dood waren door de misdaden, heeft ons levend gemaakt met Christus; uit genade zijt gij zalig geworden”; zie ook Kolossenzen 2:13, Romeinen 6:23; 1 Timothëus 5:6). Omdat God heilig is, moet elke zonde, onafhankelijk van zijn oorzaak, omvang of consequenties, leiden tot scheiding van een heilige God. Het verbreken van onze spirituele relatie met God is alsof de ziel in onze fysieke “houder” is gestorven.

Geestelijke dood is niet het enige gevolg van zonde
We ervaren allemaal de consequenties van de eerste zonde van de mensheid. Voor de zonde bestond de mens in een perfect staat van spiritueel samenzijn met God. Als een gevolg van de eerste zonde in het Hof van Eden van Adam en Eva (ook wel de zondeval genoemd) moeten we allemaal lichamelijk sterven (Genesis 3:19). Onze “houders” kunnen niet oneindig leven. We zijn alle voorbestemd om te sterven en dit is een herinnering aan hoe serieus zonde is. Er zijn nog meer consequenties ten gevolge van de zondeval over de mensheid uitgesproken. Mannen moeten werken en vrouwen zullen pijn moeten lijden tijdens de geboorte van hun kinderen. De wereld is niet meer een perfecte plaats en er zijn nu natuurrampen die gevolgen voor de gehele schepping kunnen hebben (zie Genesis 3:14-24). Dit gebeurt allemaal als gevolg van de eerste zonde.

Hoewel geestelijke en fysieke dood ieder persoon overkomt is er nog niets gedaan om de zonde te verwijderen en de geestelijke relatie tussen God en de mens te herstellen. Dit is allemaal veranderd toen man en vrouw voor de eerste maal God’s wet overtraden in het Hof van Eden (Genesis 2-3).

De gerechtigheid van God vereist een leven als betaling voor zonde
Er moet een prijs betaald worden als we de wet overtreden. Als we bijvoorbeeld “gepakt” worden voor te hard rijden, dan zijn we verplicht een boete te betalen als schadeloosstelling. Indien we iemand vermoorden kunnen we gedwongen worden een celstraf te ondergaan of zelfs geëxecuteerd te worden. Dit zijn de straffen die door ons gerechtelijk systeem opgelegd worden vanwege het overtreden van de wet van ons land. Insgelijks is er een prijs die God vereist als een gerechtelijke straf of boete voor het overtreden van Zijn wetten (zonde). De door God vereiste boete voor zonde is net zo serieus als de consequenties van zonde.

Opdracht van God
De eerste instructie van God in de Hof van Eden toont al duidelijke de gerechtelijke staf voor zonde: “Maar van den boom der kennis des goeds en des kwaads, daarvan zult gij niet eten; want ten dage, als gij daarvan eet, zult gij den dood sterven” (Genesis 2:17, nadruk toegevoegd). Om het simpel te zeggen: God heeft verklaard dat betaling met de dood de prijs voor zonde is. Dat is de gerechtelijke prijs voor het overtreden van God’s wet. Leven is de prijs. God verklaarde de dood als de prijs voor zonde en aan Zijn gerechtigheid moet worden voldaan. Adam en Eva ervaarden zeker de gevolgen van zonde – zij stierven spiritueel op het moment dan zij zondigden en zij waren veroordeeld om uiteindelijk fysiek te sterven (verbannen uit het Hof van Eden en “de boom des levens”). Maar dit was niet voldoende om hun zonde te verwijderen of de prijs voor hun zonde te betalen – namelijk de dood. Zoals het Nieuwe Testament zo duidelijke zegt: “…zonder bloedstorting geschiedt geen vergeving” (Hebreeën 9:22, nadruk toegevoegd).

Eén mogelijke keuze
Adam en Eva hadden initieel slechts één mogelijke keuze dat het voor hun mogelijk maakte te zondigen. Maar ze hadden volledige controle over het maken van deze keuze. Toe ze door de duivel verleidt werden gaven ze toe. Genesis 3:6 beschrijft het op deze manier: “En de vrouw zag, dat die boom goed was tot spijze, en dat hij een lust was voor de ogen, ja, een boom, die begeerlijk was om verstandig te maken; en zij nam van zijn vrucht en at; en zij gaf ook haar man met haar, en hij at.” Dit is dezelfde verleiding waar we op een bepaald moment allemaal aan toegeven; zo treffend beschreven door Jacobus (Jacobus 1:14-15): “Maar een iegelijk wordt verzocht, als hij van zijn eigen begeerlijkheid afgetrokken en verlokt wordt. Daarna de begeerlijkheid ontvangen hebbende baart zonde; en de zonde voleindigd zijnde baart den dood.”

Boete voor zonde – de dood
Door het gehele Oude Testament demonstreert God keer op keer de boete voor zonde – de dood van de zondaar (Ezechiël 18:20: “De ziel, die zondigt, die zal sterven.). God’s genade wordt reeds getoond, in zekere mate, doordat we op het moment van zondigen niet onmiddellijk dood neervallen (wat we verdienen). Er is voor God geen vreugde in de dood van de zondaars. Hij heeft geen lust voor bloed en Zijn gerechtheid wordt niet willekeurig ten uitvoer gebracht (Ezechiël 33:11: “…zo Ik lust heb in den dood des goddelozen! maar daarin heb Ik lust, dat de goddeloze zich bekere van zijn weg en leve.”).

Van de voorbeelden uit het Oude Testament leren we dat zonde extreem slecht is. Zonde is een belediging voor een heilige God. Het is zo slecht dat God de boete van dood op het hoofd van de zondaar heeft uitgesproken. Deze prijs van de dood is voor elke zondaar van toepassing.

We zijn allemaal schuldig verklaard omdat we allemaal hebben gezondigd. Terugkijkend over de menselijke geschiedenis reflecteren de schrijvers van het Nieuwe Testament over deze huiveringwekkende en verontrustende eigenschap van de mens door te observeren dat “zij hebben allen gezondigd, en derven de heerlijkheid Gods” (Romeinen 3:23, nadruk toegevoegd).

De mens is in een bijzonder wanhopige situatie
Hij heeft de wetten van God overtreden, dit heeft hem verwijderd van een heilige God en de prijs van bloed (dood) wordt door een gerechtigde God vereist. Als iemand in deze situatie een fysieke dood sterft is hij voor eeuwig van God gescheiden. Hij is echter zelf niet in staat om de prijs voor zijn eigen zonde te betalen.

Door de erfzonde werden verkeerde eigenschappen overgedragen op de volgende generaties
Hoogmoed
Egoïsme
IJdelheid
De beste, rijkste, slimste etc. te willen zijn
Destructiviteit
Machtswellust
Geen leiding kunnen aanvaarden, de eerste willen zijn
Zelfverheerlijking
Jaloezie en nijd
Aan God gelijk willen zijn
Onrust

Het begrip Erfzonde

De leer van de erfzonde
Volgens de christelijke leer is de erfzonde het gevolg van de zondeval.[3] In het bijbelverhaal van de zondeval waren Adam en Eva de eerste paradijsbewoners, aan wie het door God verboden was te eten van de Boom van de kennis van goed en kwaad. Op aanraden van Satan in de gedaante van een slang aten zij toch van die boom. Hierdoor verwierven ze kennis van goed en kwaad en werden zij onderworpen aan zonde en dood. Door deze eerste zonde werd de gehele mensheid sterfelijk en behept met een zondige natuur.[4] Deze zondige en sterfelijke aard wordt, volgens het christendom, door ieder mens in de lijn van de geslachten 'geërfd' van de eerste voorouders.

De leer van de erfzonde is een centrale leerstelling in de christelijke dogmatiek
Het is een hoeksteen van de verzoeningsleer. De erfzonde veroorzaakt een verwijdering tussen mens en God en maakt een verzoening noodzakelijk. De erfzonde veroorzaakt tevens sterfelijkheid en lijden van de mens waardoor de zondige mens verlossing nodig heeft. Deze verlossing van de mens, tevens verzoening tussen mens en God, is gekomen, volgens het christendom, met de kruisdood en opstanding van de in Jezus Christus vleesgeworden God.

In de Rooms-Katholieke leer wast het doopsel de erfzonde af, maar er blijven sporen in de mens achter waardoor de geneigdheid tot zonde blijft bestaan, de zgn. 'begeerlijkheid'.[5]Protestanten beschouwen de doop als een symbolische afwassing van de verdorven aard van de mens.

Met erfzonde wordt in het christendom niet bedoeld dat men de specifieke zonden of de schuld voor de specifieke zonden van de ouders erft.

Geschiedenis van het erfzondebegrip
Het begrip erfzonde komt niet in de bijbel voor. Het leerstuk is wel gegrond op bijbelteksten, bijvoorbeeld Psalm 51:7 [7] en Romeinen 5:12-19.

Het denkbeeld van de erfzonde is gebaseerd op het werk van de kerkvaders, waaronder Augustinus. Het is op verschillende concilies vastgesteld, bevestigd en toegelicht. De concilies van Carthago (418) en Orange (529) keerden zich beide tegen de leer van Pelagius, het zgn. pelagianisme dat de erfzonde ontkent. Op grond daarvan heeft de christelijke kerk het pelagianisme als dwaalleer veroordeeeld. De leer is opnieuw bevestigd en toegelicht op de concilies van Florence (1439) en Trente (1545-1563).

De erfzonde geldt, volgens het christendom, voor het gehele menselijke geslacht. Er is volgens de Rooms-katholieke Kerk een uitzondering: Maria, de moeder van Jezus. Zij is zondeloos geboren. Dit is vastgelegd in het leerstuk van de onbevlekte ontvangenis. Op grond daarvan kon ook Jezus zonder zonde worden geboren. Protestantse christenen kennen de leer van de onbevlekte ontvangenis niet. Wel is ook volgens hen Jezus zonder erfzonde geboren.

De ideologieën van de 19e en 20e eeuw, liberalisme, socialisme, nationaal-socialisme en communisme, zijn stelsels die expliciet uitgaan van de aardse vervolmaakbaarheid van de mens en zijn daarmee openlijk strijdig met het leerstuk van de erfzonde. Mensen met een conservatieve levensopvatting, ook niet-christenen, hebben vaak waardering voor de leer van de erfzonde. Voorbeelden hiervan zijn: J.L. Heldring en Theodore Dalrymple. In een open brief aan Vaclav Havel heeft Joseph Brodsky het belang van dit leerstuk benadrukt.[9]

Maatschappelijke gevolgen
Op grond van het dogma van de erfzonde werden tot in de zestiger jaren van de 20e eeuw doodgeboren en dus ongedoopte katholieke kinderen begraven in ongewijde aarde. Begin 21e eeuw werden deze graven op sommige kerkhoven alsnog gewijd. Ook was er sprake van 'nooddopingen' bij baby's die dreigden te sterven.

Jezus is de verzoening voor onze zonden

De apostel Johannes schrijft deze geruststellende woorden: "Mijn kinderkens, dit schrijf ik u, opdat gij niet tot zonde komt. En als iemand gezondigd heeft, wij hebben een voorspraak bij de Vader, Jezus Christus, de rechtvaardige; en Hij is een verzoening voor onze zonden en niet alleen voor de onze, maar ook voor die der gehele wereld" (1 Johannes 2:1, 2).

Wat betekent dit, dat Jezus de verzoening is voor onze zonden? Johannes gebruikt hetzelfde woord in hoofdstuk vier: "Hierin is de liefde Gods jegens ons geopenbaard, dat God zijn eniggeboren Zoon gezonden heeft in de wereld, opdat wij zouden leven door Hem. Hierin is de liefde, niet dat wij God liefgehad hebben, maar dat Hij ons heeft liefgehad en zijn Zoon gezonden heeft als een verzoening voor onze zonden" (1 Johannes 4:9, 10).

Wat betekent het woord 'verzoening'? Dit zijn de enige twee teksten in het Nieuwe Testament waar dit specifiek Grieks woord voorkomt, maar twaalf andere woorden met een gelijkaardige betekenis worden gebruikt (uit vier woordfamilies).

Eén Nederlands woord moet soms gebruikt worden om meerdere Griekse woorden te vertalen. Een bespreking van de Griekse woorden kan ons daarom helpen dit onderwerp te verstaan.

Het Nederlands woord 'verzoening' verwijst naar iets dat vrede sticht door aan een eis tegemoet te komen. In verband met godsdienst verwijst het naar een genoegdoening voor zonde om Gods gunst te herwinnen. Deze teksten leren dus dat God Zijn Zoon als genoegdoening voor onze zonden gegeven heeft omdat Hij ons liefheeft.

Het Grieks woord hier, ‛ιλασμός, is een zelfstandig naamwoord gedefinieerd als genoegdoening, voldoening, verzoening, een middel om iets bij te leggen.

Twee andere woorden in dezelfde familie worden ook gebruikt om te beschrijven wat Jezus voor ons heeft gedaan.

"Daarom moest Hij in alle opzichten aan zijn broeders gelijk worden, opdat Hij een barmhartig en getrouw hogepriester zou worden bij God, om de zonden van het volk te verzoenen" (Hebreeën 2:17).

Hier hebben wij de werkwoordsvorm van hetzelfde woord, ‛ιλάσκομαι, gedefinieerd als 'genoegdoening voor (zonde) of verzoening'. Let op dat deze 'genoegdoening voor zonde' verband houd met de activiteit van een priester en dat de Messias mens moest zijn om deze taak te vervullen.

Nog een woord in dezelfde familie is ‛ιλαστήρον dat verwijst naar het 'verzoendeksel', een plaats van genoegdoening in de tempel van het Oude Testament (Hebreeën 9:5) of naar een verzoenend slachtoffer, een zoenmiddel.

Dit woord vinden wij in Romeinen 3:25. Hoe Christus als zoenoffer voor onze zonden dient, wordt door Paulus in Romeinen 3:21 t/m 26 uitgelegd. "Thans is echter buiten de wet om gerechtigheid Gods openbaar geworden, waarvan de wet en de profeten getuigen, en wel gerechtigheid Gods door het geloof in [Jezus] Christus, voor allen, die geloven; want er is geen onderscheid. Want allen hebben gezondigd en derven de heerlijkheid Gods, en worden om niet gerechtvaardigd uit zijn genade, door de verlossing in Christus Jezus. Hem heeft God voorgesteld als zoenmiddel door het geloof, in zijn bloed, om zijn rechtvaardigheid te tonen, daar Hij de zonden, die tevoren onder de verdraagzaamheid Gods gepleegd waren, had laten geworden -- om zijn rechtvaardigheid te tonen, in de tegenwoordige tijd, zodat Hijzelf rechtvaardig is, ook als Hij hem rechtvaardigt, die uit het geloof in Jezus is" (Romeinen 3:21 t/m 26).

Wij allen zondigen en derven de heerlijkheid Gods, waardoor wij van God gescheiden worden. Doordat God rechtvaardig is, kan Hij de zonde niet door de vingers zien. Dus moet er genoegdoening voor onze zonde zijn alvorens wij met God verzoend kunnen worden. God bereikt dit door Zijn eigen Zoon te sturen als zoenmiddel voor onze zonden.

"De loon die de zonde geeft is de dood" (Romeinen 6:23). Hoewel wij wegens onze zonden de dood verdienen, heeft God Zijn Zoon gezonden om in onze plaats te sterven opdat wij gered kunnen worden.

In vers 24 vinden wij een woord uit een andere woordfamilie met een verwante betekenis: verlossing. Wij "worden om niet gerechtvaardigd uit zijn genade, door de verlossing in Christus Jezus. Hem heeft God voorgesteld als zoenmiddel door het geloof, in zijn bloed" (Romeinen 3:24, 25).

Vijf woorden uit deze familie worden in het Nieuwe Testament gebruikt om verzoening door Christus te beschrijven. De wortelbetekenis van deze woorden is 'losprijs'. Een losprijs is wat betaald wordt opdat iemand bevrijd kan worden.

Hier hebben wij het woord απολύτρωσις. Het voorzetsel απο geeft dit woord de bijkomende kracht dat de losprijs volledig betaald werd. Het is gedefinieerd als 'verlossing, redding, een bevrijding bekomen door het betalen van een losprijs'. Dit woord komt in volgende teksten voor als beschrijving van wat Jezus voor ons heeft gedaan.

"Maar uit Hem is het, dat gij in Christus Jezus zijt, die ons van God is geworden: wijsheid, rechtvaardigheid, heiliging en verlossing" (1 Korintiërs 1:30).

"In Hem hebben wij de verlossing door zijn bloed, de vergeving van de overtredingen, naar de rijkdom zijner genade" (Efeziërs 1:7).

"Hij heeft ons verlost uit de macht der duisternis en overgebracht in het Koninkrijk van de Zoon zijner liefde, in wie wij de verlossing hebben, de vergeving der zonden" (Kolossenzen 1:13, 14).

"Maar Christus, opgetreden als hogepriester der goederen, die gekomen zijn, is door de grotere en meer volmaakte tabernakel, niet met handen gemaakt, dat is, niet van deze schepping, en dat niet met het bloed van bokken en kalveren, maar met zijn eigen bloed, eens voor altijd binnengegaan in het heiligdom, waardoor Hij een eeuwige verlossing verwierf. Want als (reeds) het bloed van bokken en stieren en de besprenging met de as der vaars hen, die verontreinigd zijn, heiligt, zodat zij naar het vlees gereinigd worden, hoeveel te meer zal het bloed van Christus, die door de eeuwige Geest Zichzelf als een smetteloos offer aan God gebracht heeft, ons bewustzijn reinigen van dode werken, om de levende God te dienen? En daarom is Hij de middelaar van een nieuw verbond, opdat, nu Hij de dood had ondergaan om te bevrijden van de overtredingen onder het eerste verbond, de geroepenen de belofte der eeuwige erfenis ontvangen zouden" (Hebreeën 9:11 t/m 15).

Dit woord, zoals in vers vijftien gebruikt, laat zien dat het bloed van Christus ook de dienaars van God onder het oude verbond reinigde. De duizende dierlijke offers waren niet op zich doeltreffend, maar zonden werden vergeven omdat deze offers een afbeelding waren van het ware offer dat later door het Lam Gods gebracht zou worden.

In vers twaalf wordt een ander woord voor verlossing gebruikt, λύτρωσις, gedefinieerd als 'verlossing, een loskopen, bevrijding van de straf voor de zonde': "met zijn eigen bloed" is Hij "eens voor altijd binnengegaan in het heiligdom, waardoor Hij een eeuwige verlossing verwierf" (Hebreeën 9:12).

Wij zien dat dit woord verband heeft met het werk van een priester die een offer voor de zonden van het volk brengt.

Denk er aan dat deze woordfamilie op het wortelwoord voor losprijs is gebaseerd. Het basis werkwoord is λυτρόω wat betekent 'vrij te kopen, te verlossen, te bevrijden door een losprijs te betalen'.

Paulus gebruikt dit woord om onze reiniging door het offer van Christus te beschrijven: "Want de genade Gods is verschenen, heilbrengend voor alle mensen, om ons op te voeden, zodat wij, de goddeloosheid en wereldse begeerten verzakende, bezadigd, rechtvaardig en godvruchtig in deze wereld leven, verwachtende de zalige hoop en de verschijning der heerlijkheid van onze grote God en Heiland, Christus Jezus, die Zich voor ons heeft gegeven om ons vrij te maken van alle ongerechtigheid, en voor Zich te reinigen een eigen volk, volijverig in goede werken" (Titus 2:11 t/m 14).

Dit woord is ook door Petrus gebezigd: "En indien gij Hem als Vader aanroept, die zonder aanzien des persoons naar ieders werk oordeelt, wandelt dan in vreze de tijd uwer vreemdelingschap, wetende, dat gij niet met vergankelijke dingen, zilver of goud, zijt vrijgekocht van uw ijdele wandel, die (u) van de vaderen overgeleverd is, maar met het kostbare bloed van Christus, als van een onberispelijk en vlekkeloos lam" (1 Petrus 1:17 t/m 19).

Het basiswoord voor losprijs is λύτρον dat in Marcus 10:45 wordt gebruikt. "Want ook de Zoon des mensen is niet gekomen om Zich te laten dienen, maar om te dienen en zijn leven te geven als losprijs voor velen" (Marcus 10:45 // Matteüs 20:28).

Aan wie wordt de losprijs beteaald? Men heeft een verhit debaat over deze vraag gehad. Sommigen beweren zelfs dat de losprijs aan de duivel werd betaald! Maar niemand is de duivel iets verschuldigd. Zijn macht is zuiver negatief. Wij zijn in de macht van de duivel alleen omdat wij gekozen hebben om te zondigen en in opstand tegen God te komen. Wanneer God ons onze zonden vergeeft en ons in het koninkrijk van Zijn Zoon overzet (Kolossenzen 1:13) heeft de duivel geen vat op ons meer.

De losprijs is betaald om aan de gerechtigheid Gods te voldoen. Gods gerechtigheid vereist dat de zonde gestraft moet worden. Wegens Zijn liefde voor ons heeft Hij Zijn Zoon gezonden om mens te worden, om zonder zonde te leven, en om de straf voor onze zonden op Zich te nemen, Hij "die zelf onze zonden in zijn lichaam op het hout gebracht heeft, opdat wij, aan de zonden afgestorven, voor de gerechtigheid zouden leven; en door zijn striemen zijt gij genezen" (1 Petrus 2:24).

Het woord αντίλυτρον, dat ook betekent: 'losprijs, wat gegeven wordt in ruil als de prijs voor de verlossing van iemand', vinden wij in de eerste brief van Paulus aan Timoteüs. "Want er is één God en ook één middelaar tussen God en mensen, de mens Christus Jezus, die Zich gegeven heeft tot een losprijs voor allen; en daarvan wordt getuigd te juister tijd" (1 Timoteüs 2:5, 6).

Twee andere woorden die gebruikt worden om de genoegdoening van Christus te beschrijven, hebben de fundamentele betekenis 'te kopen'.

Het woord εξαγοράζω betekent 'opkopen, terugkopen, aflossen, vrijkopen, een losprijs betalen'. "Christus heeft ons vrijgekocht van de vloek der wet door voor ons een vloek te worden; want er staat geschreven: Vervloekt is een ieder, die aan het hout hangt" (Galaten 3:13). "Maar toen de volheid des tijds gekomen was, heeft God zijn Zoon uitgezonden, geboren uit een vrouw, geboren onder de wet, om hen, die onder de wet waren, vrij te kopen, opdat wij het recht van zonen zouden verkrijgen" (Galaten 4:4, 5).

Het woord αγοράζω is gewoon het alledaags woord voor 'kopen'. God heeft ons met het bloed van Zijn Zoon gekocht!

"Of weet gij niet, dat uw lichaam een tempel is van de Heilige Geest, die in u woont, die gij van God ontvangen hebt, en dat gij niet van uzelf zijt? Want gij zijt gekocht en betaald. Verheerlijkt dan God met uw lichaam" (1 Korintiërs 6:19, 20).

"Gij zijt gekocht en betaald. Weest geen slaven van mensen" (1 Korintiërs 7:22, 23).

Er zijn valse leraars die "zelfs de Heerser, die hen gekocht heeft" verloochenen (2 Petrus 2:1).

Het 'nieuwe lied' wordt in de hemel gezonden door degenen die door het bloed van Christus zijn gekocht. "En zij zongen een nieuw gezang, zeggende: Gij zijt waardig de boekrol te nemen en haar zegels te openen; want Gij zijt geslacht en Gij hebt (hen) voor God gekocht met uw bloed, uit elke stam en taal en volk en natie" (Openbaring 5:9); "en zij zongen een nieuw gezang vóór de troon en vóór de vier dieren en de oudsten; en niemand kon het gezang leren dan de honderdvierenveertigduizend, de losgekochten van de aarde. Dezen zijn het, die zich niet met vrouwen hebben bevlekt, want zij zijn maagdelijk. Dezen zijn het, die het Lam volgen, waar Hij ook heengaat. Dezen zijn gekocht uit de mensen als eerstelingen voor God en het Lam" (Openbaring 14:3, 4).

Nog een woordfamilie heeft de fundamentele betekenis: 'een relatie herstellen, verzoenen'.

Eén vorm is αποκαταλλάσσω dat betekent 'te verzoenen, in de gunst te herstellen'. Paulus verklaart hoe God ons met Zichzelf verzoend heeft door Christus.

"Want het heeft de ganse volheid behaagd in Hem woning te maken, en door Hem, vrede gemaakt hebbende door het bloed zijns kruises, alle dingen weder met Zich te verzoenen, door Hem, hetzij wat op de aarde, hetzij wat in de hemelen is. Ook u, die eertijds vervreemd en vijandig gezind waart blijkens uw boze werken, heeft Hij thans weder verzoend, in het lichaam zijns vlezes, door de dood, om u heilig en onbesmet en onberispelijk vóór Zich te stellen" (Kolossenzen 1:19 t/m 22).

"Want Hij is onze vrede, die de twee één heeft gemaakt en de tussenmuur, die scheiding maakte, de vijandschap, weggebroken heeft, doordat Hij in zijn vlees de wet der geboden, in inzettingen bestaande, buiten werking gesteld heeft, om in Zichzelf, vrede makende, de twee tot één nieuwe mens te scheppen, en de twee, tot één lichaam verbonden, weder met God te verzoenen door het kruis, waaraan Hij de vijandschap gedood heeft" (Efeziërs 2:14 t/m 16).

Deze woordfamilie heeft het werkwoord καταλλάσσω en het zelfstandige naamwoord καταλλαγή: 'te verzoenen' en 'verzoening'. De basisbetekenis is 'herenigen na scheiding'.

"Want als wij, toen wij vijanden waren, met God verzoend zijn door de dood zijns Zoons, zullen wij veel meer, nu wij verzoend zijn, behouden worden, doordat Hij leeft; en dát niet alleen, maar wij roemen zelfs in God door onze Here Jezus [Christus], door wie wij nu de verzoening ontvangen hebben" (Romeinen 5:10, 11).

"En dit alles is uit God, die door Christus ons met Zich verzoend heeft en ons de bediening der verzoening gegeven heeft, welke immers hierin bestaat, dat God in Christus de wereld met Zichzelf verzoenende was, door hun hun overtredingen niet toe te rekenen, en dat Hij ons het woord der verzoening heeft toevertrouwd. Wij zijn dus gezanten van Christus, alsof God door onze mond u vermaande; in naam van Christus vragen wij u: laat u met God verzoenen. Hem, die geen zonde gekend heeft, heeft Hij voor ons tot zonde gemaakt, opdat wij zouden worden gerechtigheid Gods in Hem" (2 Korintiërs 5:18 t/m 21).

Jezus Christus is de verzoening voor onze zonden! Wij allen hebben gezondigd en de dood verdiend. Maar God heeft ons zo lief dat Hij Zijn Zoon gezonden heeft om de straf voor onze zonden te ondergaan. Hij heeft ons door Zijn bloed verlost. Hij droeg onze zonden in Zijn lichaam aan het kruis. Hij betaalde de prijs voor onze zonden opdat God ons kon vergeven zonder inbreuk te maken op Zijn eigen gerechtigheid.

Indien u gelooft dat Jezus de Christus is, de Zoon van God, indien u bereid bent zich van zonde af te wenden en uw leven aan God te wijden, indien u bereid bent Christus te belijden, en indien u zich laat dopen in de naam van de Vader, Zoon en Heilige Geest tot vergeving van uw zonden (Matteüs 28:19; Handelingen 2:38), wordt u door het bloed van Christus verlost. Uw zonden worden afgewassen (Handelingen 22:16) en u wordt met God verzoend (Romeinen 5:10).