Bidden van het 'ONZE VADER' Vergeef ons onze schuld zoals wij ook anderen hun schuld vergeven

Lees de Bijbel    De vindplaats van materiaal voor Bijbelstudie, geloofstudie, catechese, school, kring, persoonlijk geloof, studie thuis, kerk, club, nieuws, godsdienstonderwijs, zingeving en vooral heel veel mogelijkheden om je Bijbelkennis te vergroten. Blijf niet afhankelijk van anderen maar lees zelf de Bijbel. Investeer in geestelijke rijkdom.

Vergeef ons onze schuld zoals wij ook anderen hun schuld vergeven

Dagelijks bidden wij het onze Vader. Maar wat betekent eigenlijk dit gebed? Waarom is dit gebed, door alle eeuwen heen, als het grootste gebed beschouwd? Niet alleen omdat Jezus ons dit gebed als enig gebed heeft gegeven, maar ook om de diepe inhoud van dit gebed. Om dit te kunnen begrijpen zullen wij elke zin van dit gebed een eigen overweging en uitleg moeten geven. Maar, omdat er een aantal verschillende versies van het onze Vader bestaat, zal er begonnen moeten worden met het hele gebed.

Bidden betekent dat je als kind aan je Vader alles mag zeggen wat je nodig hebt of denkt te hebben.(Fil.4:6)

Door te bidden weet je weer dat God naar je kijkt endat Hij bij je wil zijn. Het gebed is een zeer belangrijke stimulansvoor het geloof. Met je ogen dicht leer je juist op God te zien. Wemogen met God praten. Hij wil horen naar ons!! Zo wordt veel meerduidelijk dat je een Vader in de hemel hebt en dat Hij maar op‘één gebed afstand’ van je vandaan staat. Jekunt met Hem verbonden zijn. Daarbij heb je ook de kerk nodig, omvoorbeelden te leren over bidden en tegelijk om de vrijmoedigheid teleren dat je ook zelf, met eigen gekozen woorden, bij God mag komen. Dekerk is bedoeld als stimulans en als structuur, een duwtje in de rug eneen gemeenschappelijk gebed, waarin je aan kunt sluiten. We mogen samenbidden en ook alleen! We mogen bidden en moeten nietverslappen.(Luk.18:1) Blijf volhouden! (2Kor.12:8)


Inleiding 1e bede 2e bede 3e bede 4e bede 5e bede   6e bede    Amen

SCHULD EN VERGEVING

Bij schuld denken wij alsnel aan de wetmatigheid oorzaak en gevolg: wat heb ik veoorzaakt? Hebik daar schuld aan? Maar het beeld, dat Mattheus geeft is enigszinsanders.
Al eerder werd, als sleutel voor de interpretatie van deze bede,gewezen op de gelijkenis van de koning die afrekent met zijn slaven.Uitgaande van die gelijkenis zou je een aantal dingen kunnen zeggen:

Het uitgangspunt is dat aan ons iets is toevertrouwd - in bruikleen isgegeven. Vroeg of laat moeten we dat teruggeven. Maar het is ons nietzomaar toevertrouwd: we moeten er ook iets mee doen, waardoor het aanwaarde wint.
Wat daaruit voortvloeit is dat van een mens verwacht wordt is, dat hijmet medemensen op dezelfde wijze omgaat als God met ons: liefdevol enbarmhartig.
We worden afgerekend op grond van dit parallellisme: vandaar dat er eenonmiddellijke samenhang bestaat tussen de mate waarin wij vergeven ende mate waarin we vergeving ontvangen.

Vergeving is geen zaak die zich afspeelt in de verborgenheid tussen God en mens, bidden we in het Onzevader.
Elkaar vergeven is zo met anderen omgaan als God het doet met ons. Dat heeft Jezus al doende voorgeleefd;
deze wijsheid van de Schriften horen we door Jezus verwoord als hij onstot God leert bidden: ''vergeef ons onze schulden, zoals ook wij aananderen hun schuld vergeven'.
We zijn hier nu samen om die Jezus dankbaar te gedenken.
Wat hij zei en deed, willen we in ons opnemen en we willen elkaar ook de kracht geven
om van die woorden daden te maken.

Vergeving schenken aan anderen is er bij ons dikwijls niet bij. Wanneerons onrecht is aangedaan, zijn wij niet zo direct geneigd te vergeven.Wij behoeven toch niet alles over onze kant te laten gaan, zo redenerenwij dan. Wij behoeven toch niet de minste te wezen als wij tekort zijngedaan? Wie zo spreekt, vergeet dat de Here God wel het eerst naar onsis toegekomen in zijn Zoon Jezus Christus. Dit voorbeeld behoren wij nate volgen door ook de minste te zijn. Wij mogen niet vergeten dat alleschuld van anderen klein is, vergeleken bij de onbetaalde schuld diewij tegenover God hebben. Daarom is het ongehoord wel veel vergeving teontvangen van de kant van God, terwijl wij het vertikken een kleinbeetje vergeving uit te delen. Als wij niet vergevingsgezind zijn,ontvangen wij ook geen vergeving van de kant van God. Dat is de groteernst van de vijfde bede van het onze Vader: ‘Vergeef ons onzeschulden, gelijk ook wij vergeven onze schuldenaren’.

Grijp de kans aan

Misschien geef ik Hem niet eens de kans, mij te geven wat ik vraag. Benik wrokkig, heb ik mij afgesloten voor God of voor de medemens, dan staik daar te bidden met gebalde vuisten en kan ik niet ontvangen. Maar nudraai ik niet langer rond de pot: ik vertel Hem wat er fout gegaan is,en ik zeg dat het mij spijt. Ik voel mij vuil vanbinnen en met“Vergeef ons onze schulden” geef ik nu toe, dat ook ikschuldig ben. Ik heb boter op mijn hoofd en kan niet echt vrijmoedigvragen. Ik beroep mij dus op Zijn mildheid of genade.

Wat de volgorde in dit gebed betreft, wijkt Jezus af van het klassiekepatroon. Meestal komt de schuldbelijdenis eerst, en pas daarna ga ikGod loven. Hier is de volgorde omgekeerd. Nu ik dichter in Zijn buurtben en door zijn licht beschenen wordt, besef ik dat er in mijn leventoch wel één en ander fout zit. Wie Hem wil ontmoeten,wordt gemeten naar zijn maatstaf: Wees heilig, want Ik ben heilig. Ikvergelijk mij nu met Hem die Alles weggeschonken heeft, hoewel Hij hetwaard is alles te ontvangen - ik heb geen reden meer om fier te zijn.

Ik vraag niet alleen vergeving voor "mijn" schuld, maar ook voor "onze"schuld, want ik besef dat ik het, in gelijke omstandigheden, wellichtniet beter zou gedaan hebben dan die andere. Er zit solidariteit inmijn gebed. Het onrecht is een kluwen van verantwoordelijkheden. Ik hebeen aandeel in de zonde van mijn naaste! Wellicht zou ik, bij gebrekaan bewijzen, juridisch wel vrijuit gaan - maar dat stelt mij nu nietmeer gerust! Voor het Hooggerechtshof kan ik mijn gelijk niet halen metsubtiele spelletjes. Dat ballonnetje wordt zo doorprikt! Ik schiettekort op zoveel vlakken... ik ben zijn goedheid helemaal niet waard,en wordt nu overweldigd door een gevoel van onmacht!
Het vervolg van dit gebed toont dat het menens is. "Vergeef ons onzeschulden" is een holle uitspraak, wanneer het enkel in eigen voordeelwordt ingeroepen. Of God mij gratie schenkt, hangt af van mijn eigenhouding. Ik moet de deur openen - niet enkel voor Hem, maar ook voor demedemens. Dan pas heb ik geopende handen en kan ik zelf ook ontvangen.En dat gebeurt ook effectief: niets liever doet Hij dan zijn kinderenin zijn armen sluiten! Ik ervaar nu een gemoedsrust en mijn instellingverandert: niet langer gefocust op een negatief verleden. Vergeef onsonze schulden staat nu voor nieuwe kansen. Ik kan loskomen van ditverleden en ben ook bereid om de medemens een nieuwe kans te geven.

En vergeef ons onze schuld, zoals wij ook anderen hun schuld vergeven

Deze vraag is eenvoorwaardelijke vraag. “Want als gij aan de mensen hun foutenvergeeft, zal de hemelse Vader ook u vergeven; maar als gij nietvergeeft aan de mensen, zal ook uw hemelse Vader uw fouten nietvergeven”. (Mattheus 6,14-15). “en de maat die gijgebruikt, zal men ook voor u gebruiken”. (Mattheus 7,2). Godvergeeft dus enkel onze schuld, tegenover Hem en tegenover mensen, waarwij het zelf niet meer mee goed kunnen maken, als en in zover wij ookandere mensen hun schuld tegenover onszelf vergeven. Want wij begaandagelijks zonden tegen de liefde van God en de naasten. Daarom is ditook een vraag om naastenliefde. Niet de liefde van een ander voor onszelf, maar de eigen naastenliefde voor een ander. Wij kunnen immersalleen kinderen van God worden, als wij op Hem lijken. Dan pas is Godécht onze Vader. Dan zullen ook wij andere mensen hun misstappentegenover onszelf moeten vergeven. Maar ook aan vergeving is een maatgegeven. Want op de vraag van Petrus hoeveel keer hij een ander diensschuld moest vergeven antwoordde Jezus: “Neen, zeg Ik u, niet totzevenmaal toe, maar tot zeventig zevenmaal”. (Mattheus 18,22).Dus er is een maat aan vergeven, maar die is zo ruim gesteld, dat hettellen de moeite niet loont. Het komt dus neer op vergeven van watanderen mij hebben aangedaan en dat is een daad van naastenliefde.

Zondag 51 van de Heidelbergse Catechismus

Vraag 126: Wat is de vijfde bede?
 
Antwoord: En vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven onze schuldenaren.
Dat wil zeggen:
Wil ons, arme zondaren, om het bloed van Christus geen van onzemisdaden toerekenen en ook niet de slechtheid die altijd nog in onsis1, zoals wijzelf ook als een bewijs van uw genade in ons opmerken,dat wij het vaste voornemen hebben onze naaste van harte te vergeven2.

Jezus vertelt een gelijkenis

Een denarie was in de tijd van Jezus een dagloon. Honderd denariënis dus ongeveer driemaal een maandloon, laten we zeggen zo'n kleine4.000 euro. Niet overdreven veel dus. Een talent had de waarde van6.000 denariën. Een schuld van 10.000 talenten: we hoeven niet terekenen, ze is onvoorstelbaar groot. Zo'n onmetelijke schuld isonmogelijk terug te betalen. Er zijn maar twee dingen mogelijk: ofwelvlieg je voor de rest van je leven in de gevangenis, misschien het bestmèt je vrouw en je kinderen, want die kunnen zonder jou enzonder enig inkomen toch niet meer leven, ofwel krijg je die schuldkwijtgescholden. De koning van de parabel trekt een streep door deontzaglijke schuld van zijn dienaar. Hij schenkt hem terug het leven.

Maar die dienaar reageert van zijn kant anders - wij zouden zeggen:normaal - op de man die bij hem in de schuld staat. Hij doet helemaalniets verkeerd, hij staat gewoon op zijn recht. Want het is toch nietmeer dan rechtvaardig dat we de schuld van mensen die bij ons in hetkrijt staan terugvorderen. En dat we maatregelen nemen tegen hen dieweigeren hun schuld af te lossen. Maar men begrijpt ook de reactie vande koning: indien jij niet in het klein tegenover je schuldenaar, danik ook niet in het groot tegenover jou.

Dat is de parabel. Hij drukt zijn lezers twee levensbelangrijke dingenop het hart. Ten eerste, we moeten ons goed realiseren wat we vragenals we het Onzevader bidden: 'Vergeef ons onze schulden, zoals ook wijvergeven aan onze schuldenaren.' We moeten er altijd voor beducht zijndat we door zo te bidden niet onze eigen veroordeling uitspreken. Insommige omstandigheden doen we er goed aan een dikke voetnoot bij datgebed te plaatsen: 'God, ik probeer het misschien wel, maar het lukt meniet die schuld aan die medemens te vergeven, maar mag ik er toch ophopen dat U mijn schuldenlast van mij wegneemt?'

Ten tweede, mensen staan bij elkaar op veel manieren en eindeloos in deschuld. En daarbij gaat het niet om geld, het gaat vooral om kwaad,nalatigheden en tekortkomingen die niet in getallen kunnen uitgedruktworden en niet door geld zijn goed te maken. Als ze niet totvergiffenis bereid zijn, blijven ze die schuld tegenover elkaarmeeslepen en altijd verder opstapelen en maken ze hun samenlevenonmogelijk. Zonder vergiffenis blijven we elkaar vastspijkeren op onsverleden: één keer een dief, voor altijd een dief,één keer door u beledigd, voor altijd en voorgoedbeledigd. Dan hebben we samen geen enkele toekomst meer. En erger nog:de toekomst wordt een eindeloze spiraal van wraak. Ik zal het u betaaldzetten, en hij of zij zet het mij weer betaald, enzovoort, enzovoort.

Vergiffenis is levensnoodzakelijk, maar ontzettend moeilijk

Aan detwee kanten. Aan de eerste kant veronderstelt ze dat schuld wordtbekend en vergiffenis gevraagd. In kleine, min of meer onbenulligedingen doen we dat voortdurend en spontaan: sorry, excuseer, neem meniet kwalijk. Maar het wordt heel anders als het dieper gaat, als heter echt op aankomt. Aan de andere kant is het nog moeilijker: we moetenafstand doen van ons recht op vergelding.

Als iemand in een klimaat dat overweldigd is door afgrijselijk kwaad,het woord 'vergiffenis' in de mond durft nemen, moet dat klinken alseen vloek. Hier is kwaad gebeurd, zal men dan zeggen, waarvoor geenvergiffenis mag bestaan. Misschien moeten we dat inderdaad zeggen,tenminste voorlopig en misschien voor een lange tijd. Maar we moetener, denk ik, voor oppassen dat we, onder de indruk van dieuitzonderlijke afschuwelijkheid, het hele klimaat niet latenvergiftigen. Het gevaar is niet denkbeeldig dat we verstrikt raken inharde, onverbiddelijke veralgemening. Dat we het woord vergiffenis uitonze woordenschat gaan schrappen. In de christelijke woordenschat isvergiffenis een basiswoord. Het geeft aan waarin christenen van anderemensen verschillen, of toch zouden moeten verschillen. Een bekend Waalspoliticus heeft dat zelf eens, op het toppunt van zijn macht, zeerduidelijk gemaakt. Toen er voor de zoveelste keer in België eenpolitieke discussie bezig was over amnestie, heeft hij de fameuzeuitspraak gedaan: "Moi, je ne suis pas chrétien, je n'accordepas de pardon, jamais de ma vie": Ik ben geen christen, ik schenk geenvergiffenis, nooit van mijn leven.

Geen vergiffenis, maar gerechtigheid. Christenen zullen beginnen meteen eind met die ongelovige politicus mee te gaan. Want dat isinderdaad het begin: eerst gerechtigheid. Uit de joodse bijbel komt de beruchte regel: oog om oog, tand om tand. Dat is veel minder barbaarsdan het klinkt. Die regel schrijft voor dat de straf voor een vergrijpniet zwaarder mag zijn dan dat vergrijp. Hij beschermt mensen tegen onbeheerste wraakzucht. Slechts één tand, en niet eenhele mond vol, voor een tand.

Niet toevallig heeft Jezus volgens Matteüs gezegd dat je iemanddie je iets misdaan heeft tot zeventigmaal zeven keer moet vergeven.Het is een repliek op een wraakzuchtige uitspraak van Lamech, in detijd van de bijbelse aartsvaders: "Wordt Kaïn zeven keer gewroken,dan Lamech zevenmaal zeventig keer" (Genesis, 4:24). Tegenover demateloze wraak wordt de mateloze vergiffenis gesteld.

Staan we vandaag al verder dan in de oertijd van het mensdom? Ooithoorde ik een Amerikaanse minister van defensie op een 'aanval' tegenzijn land (een neergeschoten Amerikaans vliegtuig) reageren: "We zullenterugslaan, ongeproportioneerd." Het is een klein kunstje nog anderevoorbeelden van ongeproportioneerde vergelding te citeren. Dat kan ik,wat mij betreft, niet anders noemen dan een barbaars gedrag.

Maar is gerechtigheid geschied als het kwaad met een gelijke tegenzetis gewroken? Ja, kunnen we zeggen, omdat hij die het kwaad heeftgepleegd, ervoor heeft geboet. Mensen die veel met gevangenen omgaan,getuigen dat er nogal wat zijn die vinden dat ze terecht in degevangenis zitten: ze bekennen dat ze kwaad hebben gedaan en vinden hetjuist dat ze ervoor kunnen boeten.

Maar we moeten ook neen zeggen. Kwaad wreken met gelijk tegenkwaad,betekent dat er nieuw kwaad wordt gesticht. Kwaad moet niet wordengewroken, maar goed gemaakt. Dat is pas echte gerechtigheid: deaangerichte schade die wordt hersteld, het veroorzaakte leed dat waarmogelijk wordt geheeld. Leed kan ook geheeld worden doordat wie erschuld aan heeft daarvoor niet alleen een boete betaalt, maar ook nogboete doet. Maar hier tonen zich de beperkingen van de menselijkegerechtigheid. Er zijn veel soorten kwaad, groot kwaad en ook kleinkwaad, die niet kunnen worden goed gemaakt. Als we kwaad straffen,terecht straffen, is het nog niet ongedaan gemaakt. In veel gevallenkan dat gewoon niet meer. Hier zeggen christenen: ten eerste,gerechtigheid, maar ten tweede en óók: vergiffenis.Vergiffenis vragen en krijgen is de enig mogelijke, maar moeilijke wegom de kettingreactie van kwaad en tegenkwaad en weer kwaad open tebreken. Na en tegenover de onmacht van de gerechtigheid is vergiffenisde macht die in staat is een vreedzame toekomst mogelijk te maken.

Alles wel beschouwd moet men geen christen zijn om de noodzaak vanvergiffenis in te zien en te proberen ernaar te handelen. Maar het is,denk ik, de opdracht van christenen om dit inzicht levend te houden enzich in te spannen opdat het niet wordt vergeten of verduisterd. En eris nog iets meer. Zoals ieder mens, en eerder nog dan anderen, moet eenchristen eerlijk durven bekennen: ik ben schuldig aan kwaad dat ikonmogelijk weer goed kan maken. Maar die schuld moet hem nietverlammen. Hij gelooft, hij weet: vergiffenis bestaat, want Godbestaat. Hij mag met vertrouwen bidden: ik hoop op vergiffenis voormij, en daarom blijf ik met inspannen om anderen hun schuld tegenovermij te vergeven.
 

1 Ps. 51:3; 143:2; Rom. 8:1; 1Joh. 2:1. 2 Mat. 6:14, 15.

Vergeef ons onze schuld', heeft Jezus ons leren bidden,
'zoals wij elkaar vergeven'.
Bidden wij dat Jezus' woord door ons wordt verstaan:

Soms ongewild, soms onwetend,
soms ook uit onmacht of wellicht uit geldingsdrang
kwetsen mensen ons.
Wij hopen te kunnen waarmaken wat we samen bidden:
'Vergeef ons onze schulden gelijk ook wij vergeven aan onze schuldenaren'.

Ongewild, uit onmacht of bewust kwetsen wij mensen.
Wij hopen hun verzoenend woord of gebaar op te merken
omdat zij waarmaken wat ze bidden: 'Vergeef ons onze schulden
gelijk ook wij vergeven aan onze schuldenaren'.

Moge mijn eigen onherstelbaar kwaad me niet verlammen
omdat ik weet dat vergiffenis bestaat, want God bestaat.
En moge ik me daarom blijvend inspannen om anderen hun schuld
tegenover mij te vergeven.

In onze maatschappij ervaren wij en onze medemensen geweld, onrecht,
misdaad en geweld.
In een eerste opwelling roepen wij om vergelding en wraak.
We hopen de roep om vergelding te overstijgen en oprecht te kunnenwaarmaken wat we bidden: 'Vergeef ons onze schulden gelijk wij vergevenaan onze schuldenaren'.

   ONLINE BIJBEL

 READ THE BOOK - THE BIBLE CHANGE YOUR LIFE

Deutsch
de
English en français fr italiano it Nederlands nl español es português pt Norsk no svenska sv Polski pl čeština cz Slovák sk Magyar hu român ro Български bg hrvatski hr Pyсский ru Türkçe tr عربي ar

       

Heer, wees mijn Gids 

                              

INFO: DE WEG - DE WAARHEIDHET LEVENFILM - AUDIO


Wie zoekt zal vinden           


www Holyhome.nl

Boeiende Series :

Bijbelvertalingen
Bijbel en Kunst

Bijbels Prentenboek
Biblische Bildern
Encyclopedie
E-books en Pdf
Prachtige Bijbelse Schoolplaten

De Heilige Schrift
Het levende Woord van God
Aan de voeten van Jezus
Onder de Terebint
In de Wijngaard

De Bergrede
Gelijkenissen van Jezus
Oude Schoolplaten
De Zaligsprekingen van Jezus

Goede Vruchten
Geestesgaven

Tijd met Jezus
Film over Jezus
Barmhartigheid

Catechese lessen
Het Onze Vader
De Tien Geboden
Hoop en Verwachting
Bijzondere gebeurtenissen

De Bijbel is boeiend
Bijbelverhalen in beeld
Presentaties en Powerpoints
Bijbelse Onderwerpen

Vrede van God voor jou
Oude bijbel tegels

Informatie over alle kerken in Nederland: Kerkzoeker
 
Bible Study: The Bible alone!
L'étude biblique: Rien que la Bible!
Bibelstudium: Allein die Bibel!  

Materiaal voor het Digibord
Werkbladen Bijbelverhalen Bijbellessen
OT Hebreeuws-Engels
NT Grieks-Engels

Naslagwerken
Belijdenissen
Een rijke bron

Missale Romanum + Afbeeldingen
Stripboek over Jezus
Christelijke Symbolen
Plaatjes Afbeeldingen Clipart
Evangelie op Postzegels

Harmonium Huisorgel
Godsdiensten en Religies
Herinnering aan Kerken

Christian Country Music
Muzikale ontspanning
Software voor Bijbelstudie
Hartverwarmende Klanken
Read and Hear the Holy Bible
 Luisterbijbel

Bijbel voor Slechtzienden Begrippenlijst   -1-   -2-

Meer weten over de Psalmen, gezangen, liturgieën, belijdenisgeschriften: Catechismus, Dordtse Leerregels en veel andere informatie? . Kijk opOnline-bijbel.nl
         
  (
What's good, use it)



Waard om te weten :

Een hartelijk welkom op de site
Deze pagina printen
Sitemap
Wie zoekt zal vinden



FAQ - HELP

Kerk
Zondag
Advent
Kerstfeest
Driekoningen
Vastentijd
Goede Vrijdag
Aswoensdag
Palmzondag
Palmpasen
De stille week
Witte donderdag
Stille zaterdag
Paaswake
Pasen - Paasfeest
Hemelvaartsdag
Pinksteren
Biddag
Dankdag
Avondmaal
Doop
Belijdenis
Oudjaarsdag
Nieuwjaarsdag
Sint Maarten
Sint Nicolaas
Halloween
Hervormingsdag
Dodenherdenking
Bevrijdingsdag
Koningsdag / Koninginnedag
Gebedsweek
Huwelijk
Begrafenis
Vakantie
Recreatie
Feest- en Gedenkdagen
Symbolen van herkenning
 
Leerzame antwoorden op levens- en geloofsvragen


Hebreeën 4:12 zegt: "Want levend en krachtig is het woord van God, en scherper dan een tweesnijdend zwaard: het dringt diep door tot waar ziel en geest, been en merg elkaar raken, en het is in staat de opvattingen en gedachten van het hart te ontleden"Lees eens: Het zwijgen van God

God heeft zoveel liefde voor de wereld, dat Hij Zijn enige Zoon heeft gegeven; zodat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat maar eeuwig leven heeft.
Lees eens:  God's Liefde

Schat onder handbereik


Bemoediging en troost

Bible-people - stories of famous men and women in the Bible
Bible-archaeology - archaeological evidence and the Bible
Bible-art - paintings and artworks of Bible events
Bible-top ten - ways to hell, films, heroes, villains, murders....
Bible-architecture - houses, palaces, fortresses
Women in the Bible -
 great women of the Bible
The Life of Jesus Christ - story, paintings, maps

Read more for Study  
Apocrypha, Historic Works
 GELOOF EN LEVEN een
          KLEINE HULP VOOR  ONDERWEG