Mijmeren onder de terebint - 13

En dan komt de lente

Lees de BijbelDe Bijbel is niet een boek wat je zomaar even van kaft tot kaft leest. Het kan lastig zijn om je weg door de Bijbel te vinden, als je niet weet wat zich wanneer heeft afgespeeld. Deze site kan je helpen om de Bijbel beter te leren kennen. Ontdek de bron van vrede, het Woord van God.

SchargravenHier vind je alle pagina’s van de ontspannende Terebint studie-serie : 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  

13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  

24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  

35  36  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50  51 

52  53  (naar begin van deze serie)


Mijmeren - ontsnappen aan de waan van de dag

Oplaadstation voor onze geestelijke accu. (Luister hier)

Even mijmeren onder de Terebint, ontsnappen aan de waan van de dag. Oplaadstation voor onze geestelijke accu. Deze week onder het motto:

En dan komt de lente

De bloemen vertonen zich op het veld, de zangtijd is aangebroken, en’t gekir van de tortel wordt gehoord in ons land.

Hooglied 2:12

Wat kunnen we toch sterk verlangen naar het jonge groen, naar die eerste bloemenweelde, naar de lentezon! Nu weet ik wel, de eerste bloemenweelde van krokussen, van narcissen van vroeg bloeiende heesters is weer snel voorbij gegaan, te snel. Je zou die eerste bloemen in het voorjaar wel willen vasthouden, willen koesteren dat jeugdige groen. 

Maar hoe gauw is het alles weer voorbij. Die gedachte doet ons wel vurig verlangen naar de eeuwige lente. Naar het altijd jeugdige groen, als we dat feestkleed mogen dragen. O, wat zal het toch zijn als dat heerlijke nieuwe leven altijd blijft! De bloemen vertonen zich op het veld, de zangtijd is aangebroken, en’t gekir van de tortel wordt gehoord in ons land. (Hooglied 2:12)

Lentetijd, wat is ze schoon! Na natte donkere, sombere dagen is daar de lentezon. Een uitgelatenheid van groen en van kleuren zie je, en de lucht is vervuld van lentebloemengeur. De vogels zingen weer, ook uitgelaten en ze verzamelen zich de mooiste en zachtste spulletjes voor hun nestjes. Lentetijd, tijd van nieuw leven!

Onze harten worden vervuld met nieuwe plannen, met nieuwe hoop…

Zieken en ouderen, die zo dikwijls binnen moesten blijven, zijn weer buiten. Ze hebben de lange tijd van zon en nog eens zon, van bloemen en nog eens bloemen voor zich. De lieve lente heeft voor ons een boodschap: er is nieuw leven, er is een opstanding, de Heere God gedenkt ons!

Maanden lag de aarde zwart. In de donkere aarde waren de zaden en bollen en wortels verborgen. En nu? Het is alles enkel leven! Dat deed de Heere God, Hij maakt alle dingen nieuw!

Zo is het in de natuur; de komst van de lente predikt het ons. Zo is het in het geestelijke; de komst, de dood en opstanding van Gods Zoon, onze Heere Jezus Christus heeft het ons getoond. En nog treedt het aan het licht, als door Hem geestelijke doden tot nieuw leven komen. 

In het leven van ons mensen van ieder van ons persoonlijk, moet de grond worden geploegd, het zaad er in geworpen, sneeuw, vorst, regen en wind moeten er overheen: 't dient alles om straks planten en bladeren en knoppen en bloesems en bloemen te voorschijn te doen komen! We kunnen niet doorgaan bij het oude: de blinden, de gordijnen moeten we open doen; de zon moet naar binnen kunnen schijnen; onze levens moeten worden vernieuwd. 

Wat is het een genade als we het met Paulus mogen zeggen; “Want God die gezegd heeft, dat het licht uit de duisternis zou schijnen, is Degene, Die in onze harten geschenen heeft. (2Kor.4:6) Dan worden de bloemen gezien in ons leven, dan vatten we nieuwe moed, dan zijn we een tijd ingegaan van hoop en beloften. Voor onszelf en anderen.

Hij die met heerlijkheden
de leliën bekleedt,
zal ook zijn kindren kleden,
Hij kent ons lief en leed.
Geen schepsel wordt vergeten,
Hij houdt het al in stand,
die vogels geeft te eten,
Hij voedt ons uit zijn hand.

naar top van deze pagina  

mail holyhome