Mijmeren onder de terebint - 13
En
dan komt de lente
De Bijbel is niet een
boek
wat je zomaar even van kaft tot kaft leest. Het kan lastig zijn om je
weg door de Bijbel te vinden, als je niet weet wat zich wanneer heeft
afgespeeld. Deze site kan je helpen om de Bijbel beter te leren kennen.
Ontdek de bron van vrede, het Woord van God.
Hier vind je alle
pagina’s van de ontspannende Terebint studie-serie : 1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34
35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51
52
53
(naar
begin van deze serie)
Mijmeren
- ontsnappen aan de waan van de dag
Oplaadstation
voor onze geestelijke accu. (Luister
hier)
Even mijmeren
onder de Terebint, ontsnappen aan de waan van de dag. Oplaadstation
voor onze geestelijke accu. Deze week onder het motto:
En
dan komt de lente
De bloemen
vertonen zich op het veld, de zangtijd is aangebroken, en’t
gekir van de tortel wordt gehoord in ons land.
Hooglied 2:12
Wat kunnen we toch sterk verlangen naar het jonge groen, naar die
eerste bloemenweelde, naar de lentezon! Nu weet ik wel, de eerste
bloemenweelde van krokussen, van narcissen van vroeg bloeiende heesters
is weer snel voorbij gegaan, te snel. Je zou die eerste bloemen in het
voorjaar wel willen vasthouden, willen koesteren dat jeugdige
groen.
Maar hoe
gauw is het alles
weer voorbij. Die gedachte doet ons wel vurig verlangen naar de eeuwige
lente. Naar het altijd jeugdige groen, als we dat feestkleed mogen
dragen. O, wat zal het toch zijn als dat heerlijke nieuwe leven altijd
blijft! De bloemen vertonen zich op het veld, de zangtijd is
aangebroken, en’t gekir van de tortel wordt gehoord in ons
land.
(Hooglied 2:12)
Lentetijd, wat is ze schoon! Na natte donkere, sombere dagen is daar de
lentezon. Een uitgelatenheid van groen en van kleuren zie je, en de
lucht is vervuld van lentebloemengeur. De vogels zingen weer, ook
uitgelaten en ze verzamelen zich de mooiste en zachtste spulletjes voor
hun nestjes. Lentetijd, tijd van nieuw leven!
Onze harten worden
vervuld met nieuwe plannen, met nieuwe hoop…
Zieken en ouderen, die zo dikwijls binnen moesten blijven, zijn weer
buiten. Ze hebben de lange tijd van zon en nog eens zon, van bloemen en
nog eens bloemen voor zich. De lieve lente heeft voor ons een
boodschap: er is nieuw leven, er is een opstanding, de Heere God
gedenkt ons!
Maanden lag de aarde zwart. In de donkere aarde waren de zaden en
bollen en wortels verborgen. En nu? Het is alles enkel leven! Dat deed
de Heere God, Hij maakt alle dingen nieuw!
Zo is het in de natuur; de komst van de lente predikt het ons. Zo is
het in het geestelijke; de komst, de dood en opstanding van Gods Zoon,
onze Heere Jezus Christus heeft het ons getoond. En nog treedt het aan
het licht, als door Hem geestelijke doden tot nieuw leven
komen.
In het leven van ons mensen van ieder van ons persoonlijk, moet de grond worden geploegd, het zaad er in geworpen, sneeuw, vorst, regen en wind moeten er overheen: 't dient alles om straks planten en bladeren en knoppen en bloesems en bloemen te voorschijn te doen komen! We kunnen niet doorgaan bij het oude: de blinden, de gordijnen moeten we open doen; de zon moet naar binnen kunnen schijnen; onze levens moeten worden vernieuwd.
Wat is
het een genade als
we het met Paulus mogen zeggen; “Want God die gezegd heeft,
dat
het licht uit de duisternis zou schijnen, is Degene, Die in onze harten
geschenen heeft. (2Kor.4:6) Dan worden de bloemen gezien in ons leven,
dan vatten we nieuwe moed, dan zijn we een tijd ingegaan van hoop en
beloften. Voor onszelf en anderen.
Hij die met heerlijkheden
de leliën
bekleedt,
zal ook zijn kindren kleden,
Hij kent ons lief en leed.
Geen schepsel wordt vergeten,
Hij houdt het al in stand,
die vogels geeft te eten,
Hij voedt ons uit zijn hand.



















