Oudjaarsdag - 31 december
Door het jaar heen staan
er
bijzondere dagen op onze kalender. sinds jaar en dag gaat dat zo. daar
ook zo onze aandacht aan besteden. Om je enig houvast te geven op deze
site een overzicht van de christelijke feesten. Niet dat ze allemaal
even indringend worden gevierd, maar meer dan de moeite waard om er
niet alleen mee op de hoogte te zijn maar je ook eens nader in te
verdiepen. Hieronder én hiernaast een schat aan informatie.
Veel genoegen ermee.
Oudjaarsavond-psalm bij uitstek, psalm 139
We
staan aan het einde van al weer een jaar. Het moment van balansen.
Denken van 'hoe zal ik het volgend jaar gaan inrichten'? Onderwerpen
zoals vakantie besspreken, gezondheid, gaan we verhuizen, goede
voornemens en wensen.
Ook, zo op de valreep: geestelijk balansen aan de hand van deze mooie psalm.
1 ¶ Voor de koorleider. Van David. Een psalm. Here, Gij doorgrondt en kent mij;
2 Gij kent mijn zitten en mijn opstaan, Gij verstaat van verre mijn gedachten;
3 Gij onderzoekt mijn gaan en mijn liggen, met al mijn wegen zijt Gij vertrouwd.
4 Want er is geen woord op mijn tong, of, zie, Here, Gij kent het volkomen;
5 Gij omgeeft mij van achteren en van voren en Gij legt uw hand op mij.
6 Het begrijpen is mij te wonderbaar, te verheven, ik kan er niet bij.
7 ¶ Waarheen zou ik gaan voor uw Geest, waarheen vlieden voor uw aangezicht?
8 Steeg ik ten hemel; Gij zijt daar. Of maakte ik het dodenrijk tot mijn sponde; Gij zijt er;
9 nam ik vleugelen van de dageraad, ging ik wonen aan het uiterste der zee,
10 ook daar zou uw hand mij geleiden, uw rechterhand mij vastgrijpen.
11 Zeide ik: Duisternis moge mij overvallen, dan is de nacht een licht om mij heen;
12 zelfs de duisternis verbergt niet voor U, maar de nacht licht als de dag, de duisternis is als het licht.
13 Want Gij hebt mijn nieren gevormd, mij in de schoot van mijn moeder geweven.
14 Ik loof U, omdat ik gans wonderbaar ben toebereid, wonderbaar zijn uw werken; mijn ziel weet dat zeer wel.
15 Mijn gebeente was voor U niet verholen, toen ik in het
verborgene gemaakt werd, gewrocht in de diepten van het aardrijk;
16 uw ogen zagen mijn vormeloos begin; in uw boek waren zij alle
opgeschreven, de dagen, die geformeerd zouden worden, toen nog geen
daarvan bestond.
17 ¶ Hoe kostelijk zijn mij uw gedachten, o God, hoe overweldigend is haar getal.
18 Wilde ik ze tellen, zij zijn talrijker dan het zand; als ik ontwaak, dan ben ik nog bij U.
19 O God, dat Gij toch de goddelozen ombracht, (gij, mannen des bloeds, wijkt van mij)
20 die arglistig tegen U spreken en uw naam tot leugen gebruiken, uw tegenstanders.
21 Zou ik niet haten, Here, wie U haten, niet verafschuwen wie tegen U opstaan?
22 Ik haat hen met een volkomen haat, tot vijanden zijn zij mij.
23 Doorgrond mij, o God, en ken mijn hart, toets mij en ken mijn gedachten;
24 zie, of bij mij een heilloze weg is, en leid mij op de eeuwige weg.
vliegen als een schaduw heen !
Ach, wij vinden waar wij staren,
niets bestendigs hier beneên !
Op de weg die wij betreden,
staat geen voetstap die beklijft;
Al het heden wordt verleden,
schoon 't ons toegerekend blijft.
Dat de tijd hier 't al verover,
aan geen tijdperk hangt mijn lot;
Gij, Gij blijft mij altijd over,
Gij blijft eindeloos mijn God.
Welk een onheil mij ook nader,
'k vind in U mijn vrede weer;
Gij blijft, die Gij waart, mijn Vader,
wat verander, wat verkeer !
holyhome.nl wenst je een
Gezegend
Gelukkig
Gezond
Voorspoedig
NIEUW JAAR
Ter Overdenking:
Er is een tijd om de doden te betreuren en een tijd om te verwerken,
een tijd om stenen van ingestorte huizen weg te halen en een tijd om ze
weer op te bouwen. Een tijd om overlevenden te zoeken en een tijd om
het zoeken te staken. Een tijd om te roepen en een tijd om te zwijgen.
Wanneer je de beelden ziet van de rampen in de wereld het asfgelopen
jaar, gaan je gedachten onwillekeurig uit naar rampen en zorgen in je
eigen omgeving. De natuurrampen en terroristische aanslagen blijven op
ons netvlies gegrift. Dankzij de media maken we het als het ware life
mee. Het leven is hard, denk je dan, de natuur is grillig, de mens
onberekenbaar. En Gods voorzienigheid lijkt afwezig.
Maar dan lees je in een krant over een aardbeving.. Een week voor de
aardbeving, was er gewaarschuwd. Eenzelfde aardbeving heeft slechts een
enkele dode gebracht. Is de waarschuwing niet doorgegeven? Hebben
mensen het niet geloofd? Gaat het om een absolute minachting van de
armste gebieden door de regeringsleiders? Is er gewoon niets mee
gedaan?
Of heeft het ook te maken
met een karaktertrek van de Islam, een soort Staphorster syndroom; je
mag je niet verzetten tegen Gods wil. Je leeft je leven en wat komen
moet dat komt - Gods wil geschiede - Allah’s wil is wet. Het is
zo moeilijk in te schatten. Maar ik ben blij dat ik Jezus ken en met
mijn verstand mee mag werken in Gods schepping. Ik ben blij met onze
Delta werken, met de stormvloedkering die al een paar keer dichtging.
Blij met veel dingen.
Dan lees ik in een artikel, over de Rode Khmer, tussen 1975 en 1979,
1,7 miljoen doden, een genocide, niet door een natuurramp, maar door
menselijke haat, door machtstrijd, winstbejag en egoïsme. 1,7
miljoen doden. Dat is 24 keer de aardbevingsramp in Iran, door mensen
uitgevoerd. Dat is 900 keer een watersnoodramp. Niet door water
overstroming, maar door een overlopen van menselijke haat en minachting
van menselijk leven.
Maar laten we ons hoofd
niet in het zand steken. Horen we verder in het nieuws. Het aantal
abortussen in Nederland is gestegen tot ruim 34.000 per jaar. Dat is
een complete plaats als Veendam, per jaar in Nederland alleen. Als je
daar de getallen van de Verenigde Staten, Europa, Rusland, China en
Afrika aan toevoegt, gaat het om miljoenen abortussen per jaar. Over
minachting van menselijk leven gesproken. Niet door gebrek aan
voorlichting, kennis of middelen, maar door gebrek aan zelfbeheersing
en respect voor het leven. De wet van opvoeding leert nu eenmaal dat je
door gedogen en toegeven, geen zelfbeheersing kweekt maar gewenning en
toenemende behoefte.
Maar ... genoeg over de zwarte bladzijden. Het zijn bespiegelingen die
opkomen als ik de nieuwsberichten lees en hoor en daarop doordenk. Zijn
die bladzijden zwarter dan in het verleden? In een aantal opzichten
wel, maar hoe dan ook, dit is onze wereld, in deze wereld leven wij, in
deze wereld moeten wij het Evangelie van Christus verkondigen en in de
praktijk brengen. En juist kijkend naar deze wereld waar we midden in
staan, mogen we tot de conclusie komen dat deze wereld des te meer nood
heeft aan het Evangelie van Christus; het Evangelie van zijn liefde,
van zijn inzet voor de armsten, zijn Evangelie van vergeving, die haat
overwint en leven schenkt. Het doet me denken aan het gebed van
Franciscus dat de zusters van Moeder Teresa dagelijks bidden:
Heer, maak mij tot een werktuig van uw vrede,
dat ik liefde breng waar haat is,
vergiffenis waar onrecht heerst,
dat ik eensgezindheid breng waar tweedracht is,
waarheid waar men dwaalt,
geloof waar men twijfelt,
hoop waar men wanhoopt,
licht, waar het duister is
en vreugde waar droefheid heerst.
Heer, geef dat ik liever troost, dan getroost word,
liever begrijp, dan begrepen word,
liever bemin, dan bemind word.
Want door jezelf te verliezen, zul je vinden,
door te vergeven, ontvang je vergeving
en door te sterven, ontwaak je tot eeuwig leven.
Het is een samenvatting van het Evangelie en een wijsheid die we in de
Kerk vinden. Wijsheid om met Gods voortdurende schepping mee te werken,
niet door andere wetten en regels te bedenken en te maken, maar door
met God mee te scheppen, met God mee te denken, met God mee te beminnen
en te vergeven en te verzoenen en vrede te brengen en troost en hoop en
liefde en waarheid.
Want die tijd is
aangebroken, een tijd om je in Gods Woord te verdiepen, een tijd om
Christus beter te leren kennen, zodat je beter met Hem mee kan werken,
een tijd om meer tijd aan God te geven en minder aan jezelf, een tijd
om meer te werken aan de hemel op aarde dan van de aarde te genieten,
een tijd om je pricipes te verdiepen en de echte waarden in het leven
te vinden, een tijd om krachtig te zijn in het goede en toegeeflijkheid
te toetsen aan echte wijsheid.
Het is tijd. En die tijd
krijgen we weer een heel jaar. Tijd om kinderen bij God te brengen,
niet alleen bij de doop of belijdenis, maar in het leven van alle dag,
in gebed en door het Evangelie in de praktijk voor te leven. Dit jaar
wereldwijd miljoenen dopelingen, kinderen en volwassenen.. Miljoenen
mensen wereldwijd die hunt hart gaven aan Jezus.
Dit is onze wereld en we zullen wegen blijven vinden om het Evangelie
van Christus in zijn puurheid en in zijn altijd levende kracht bij de
mensen te brengen. Dat is meer dan Christelijke waarden en normen, meer
dan inspirerende verhalen, dat zijn slechts resultaten en middelen.
Wanneer we er dit jaar in slagen meer mensen tot Christus te brengen,
de nooit opdrogende bron, dan zal zijn liefde op meer plaatsen gaan
stromen, dan zal het dorre land een bronnenveld worden en zal de
duisternis zal wijken voor het licht. Dan zal het jaar 2005 een Anno
Domini worden, een jaar des Heren. Dat wens ik je van harte, ondanks de
grote verscheidenheid aan godsdiensten in deze wereld. Het is voor jou
toch niet één pot nat ?!
Om over na te denken: Godsdiensten...? Het maakt geen verschil...?
Is dat zo..? Het hangt er natuurlijk vanaf hoe je er tegenaan kijkt.
Het ziet er naar uit alsof ze allemaal op elkaar lijken. Wanneer je
naar de inhoud van godsdiensten kijkt zijn er heel veel overeenkomsten:
mensen, groepsvorming, omgaan met belangrijke gebeurtenissen in het
leven en niet het minst ook - wat we noemen - zingeving.
Wanneer je naar de vorm van
godsdiensten kijkt zie je altijd heel veel van hetzelfde: instituten,
vreemde gebouwen, leiderfiguren, rituelen, liturgie, heilige
geschriften.
Maar..., hoe moet je al deze zaken duiden? Welnu, daar is kennis van de inhoud van de godsdienst nodig.
En dan kom je voor heel wat moeilijke vragen: is bidden, meditatie,
salat en gebed hetzelfde? Hebben we het bij Jezus, Boeddha en Mohammed
over gelijkwaardigen? Zijn hemel en nirvana te vergelijken. Lijken
Allah, die een is, en de drie-enige God op elkaar?
Om het nog boeiender te
maken: hebben de dominee, de imam, de boeddhistische leraar en de
rabbijn dezelfde functie? Of...., dragen sutra, de bijbel en de koran
eenzelfde betekenis?
De interessantste vraag is misschien wel hoe gelovige mensen zelf met
deze vragen omgaan...! Maar ook...: hoe denk jij over deze dingen...?
Verdiep je eens in het Evangelie in dit nieuwe jaar. Deze site biedt daar meer dan voldoende mogelijkheden toe.
Het woord "Evangelie"
betekent: "Goede boodschap". Oorspronkelijk werd het gebruikt voor
aankondigingen van geboorten van een nieuwe Koning of Keizer, welke
geluk en vrede zou brengen. De uitdrukking "Evangelie van..." is later
aan de opschriften van de diverse Evangelieen toegevoegd, dit is niet
door de schrijvers zelf gedaan.
In de Bijbel kennen we vier
Evangelie-schrijvers, welke elk hun eigen kenmerken qua achtergrond en
doelgroep hebben. Mattheus [Belastingambtenaar, Discipel van Jezus, Mt.
9:9-13] - vermoedelijk geschreven voor een Joods-Christelijke
gemeenschap. Mattheus legt de nadruk op Jezus de Messias, maw. de
Verlosser van Israel. Hij doet dit o.a. door de relatie met het Oude
Testament te benadrukken. Dit begint al bij het eerste hoofdstuk; het
bekende geslachtsregister, met de nadruk op de '7' in het
geslachtsregister - het is dus voluit Joods; Marcus [JohannesMarcus,
helper van Paulus, Hand. 13:5, 13] - is meer gericht op
Evangelisatie-werk. Begint meteen met het leven van Jezus, de wonderen,
daden en gezag van de Heere. Vandaaruit meteen naar kruisiging en
wederopstanding; Lucas [Arts, niet Joods, medewerker en reisgenoot van
Paulus, Kol. 4:11, 14] - schreef vooral voor de niet-Joodse (Romeinse)
wereld, het Lucas-evangelie is een verslaglegging waarin duidelijk de
nadruk ligt op Jezus als Koning en Verlosser en laat zien hoe Jezus de
wereld ingrijpend veranderde - opvallend aspect is de rol/aandacht voor
de vrouw binnen dit Evangelie; Johannes [Discipel van Jezus] - het
Evangelie van Johannes is in veel opzichten totaal anders dan de
voorgaande, zo ontbreken bijvoorbeeld de gelijkenissen. Johannes'
Evangelie is ook later dan de andere drie geschreven en hij kende de
drie voorgaande vermoedelijk. Nadruk ligt op bezinning, en de Godheid
van Christus Jezus. Johannes' Evangelie is duidelijk thematisch van
aard; dwz: het is geschreven vanuit een bepaalde gedachtengang/doel.
De Evangelieen zijn niet
geschreven om een soort van 'dagboek' of levensbeschrijving van het
leven van Jezus te geven, maar om Zijn heilswerk te laten zien. Elke
evangelie-schrijver doet dit dus vanuit zijn eigen optiek,
belevingswereld en doelgroep.
Het doel van de Evangelie-schrijvers was anders: Joh. 20:30, 31: "Opdat gij gelooft".
Vier Evangelieën
Er zijn dus vier
evangelieen te vinden in de Bijbel. Wanneer er maar een evangelie was
geweest was dit zeker al voldoende voor ons geweest, er zijn er echter
vier. De vier evangelieen samengenomen verstrekken:
meer inzicht - immers; alle schrijvers benaderen het vanuit
verschillende hoeken, beschrijven soms verschillende zaken, etc.
Daarmee verklaren zij elkaar in sommige opzichten; meer
geloofwaardigheid - een getuige van een voorval is geen getuige! Nu er
meerdere verslagleggingen zijn hebben we meerdere getuigen! Zodat "de
zaak vaststaat".
De eerste drie Evangelieen beschrijven overigens voornamelijk wat er in
Galilea gebeurt, het Johannes-evangelie wat er in Judea gebeurt. De
overleveringen stellen overigens dat Johannes aan de eerste drie zijn
goedkeuring heeft verleend alvorens zij verder zijn verspreid.
Kritiek
De schrijvers van de
Evangelieen hebben duidelijk geen rekening gehouden met kritiek en
ongeloof; er wordt geen enkele moeite gedaan tegenspraak -van te voren-
uit de weg te ruimen. Dit wordt uiteraard mede veroorzaakt door het
feit dat toen de evangelieen op schrift werden gesteld 'een ieder' op
de hoogte was van wat er gebeurd was, zoniet persoonlijk, dan wel
"via-via" had men gehoord van Jezus.
Grootste 'kritiek-punt' zijn de zogenaamde 'tegenstrijdigheden' in de Evangelieen.
Als we aannemen dat er werkelijk tegenstijdigheden in de evangelieen
zouden zijn, dan hoeft dit nog niet per definitie een punt van zorg te
zijn; immers: de schrijvers ervan zijn hierin geleid door de Heilige
Geest - zij zullen daarom ook altijd bewaard zijn gebleven door de
Geest voor dwaling omtrent de leer welke de Heere bracht. En dit is dan
ook een feit; er is geen enkele tegenstrijdigheid in de leer , welke de
Heere verkondigde, te vinden, wanneer men de vier Evangelieen naast
elkaar legt; de feitelijke omstandigheden of geschiedkundige
omstandigheden zijn ook een 'handvat' voor de kritici om te trachten de
evangelie-schrijvers tegen elkaar uit te spelen. Hierbij kunnen we
opmerken dat
1. twee van de vier
verslagen geen ooggetuige verslagen zijn - des te opmerkelijker dat er
geen verschillen in de weergave van de leer zijn ontstaan!
2. de vier verslagen vanuit
verschillende 'standpunten' zijn geschreven. De een zal wel nadruk
leggen op de aanwezigen bij een zekere gebeurtenis, de ander niet, etc.
waardoor daarin verschillen kunnen ontstaan;
3. het ontbreken van feiten
en omstandigheden bij de een, die bij de ander wel zijn weergegeven;
ook dit kan wederom verklaard worden vanuit de nadruk welke de een legt
op het weergeven van alle omstandigheden en feiten, terwijl de ander
alleen de essentie weergeeft van het gebeurde. Dit is daarom ook een
zeer gezocht argument;
Van belang hierbij is tevens het letten op de context en met welke 'gesteldheid' lezen we de Evangelieen? Met andere woorden: zetten we onze zinnen er op om de Boodschap van het Evangelie te leren kennen, of zoeken we naar wegen om deze te ontkennen of ontkrachten? Want -spitsvondig als mensen zijn- dan kunnen we met gezochte redenen altijd wel iets vinden wat, naar onze mening, 'tegenstijdig' is. In de Evangelieen vinden we dus een verslaglegging van leven, werken en leer van Christus Jezus, de Messias van en voor Israel en de hele bewoonde wereld !.
naar top van deze pagina 
