WIE JEZUS KENT DIE VINDT HET LEVEN
is de vindplaats van materiaal
voor Bijbelstudie, geloofstudie, catechese, school, kring, persoonlijk
geloof, studie thuis, kerk, club, nieuws, godsdienstonderwijs,
zingeving en vooral heel veel mogelijkheden om je Bijbelkennis te
vergroten. Blijf
niet afhankelijk van anderen maar lees zelf de Bijbel. Investeer in
geestelijke rijkdom.
BIJBEL: JEZUS WIJST OOK JOU DE WEG
Maak een begin met Geestelijke
Vernieuwing
Geestelijke vernieuwing voor de mens is nodig. Pratend met veel mensen
horen we vaak de klacht "ik mis iets". Ook bij onszelf is er soms
lauwheid. We moeten erkennen: het bruist en sprakelt te weinig in ons
geestelijk leven. De vonk ontbreekt. Als wij zoeken naar de oorzaken,
vragen wij ons af: is het een gebrek aan spiritualiteit, aan beleving
van de persoonlijke relatie met de Here Jezus Christus en de
persoonlijke ontmoeting met de levende God?
Als we eerlijk
zijn moeten we toegeven: de situatie is ernstig
Nog steeds verlaten duizenden mensen jaarlijks de traditionele kerken.
Raken wij er door verlamd of roept het ons juist op tot gebed om
geestelijke vernieuwing voor onszelf en de ander? Wij zijn en blijven
er van overtuigd, dat Jezus Christus zelf de Heer is van zijn kerk!
Vernieuwing moet en kan slechts komen in gehoorzaamheid aan Jezus
Christus en zijn Woord.
We zijn
allemaal unieke mensen
God heeft ons gemaakt als unieke schepselen. Die verscheidenheid mag
ook in de verscheidenheid aan kerken tot uiting komen. Samen mogen wij
iets van de "veelkleurige wijsheid Gods" beleven én de
vreugde daarvan doorgeven aan anderen.
Als gelovigen mogen wij niet beweren de enige juiste "kleur" te zijn.
Wel geloven we dat ieder mens een opbouwende inbrengen kan hebben in
het geheel van de kerken en geloofsgemeenschappen.
Allemaal
hebben we duidelijkheid nodig
We kunnen er geen voostanders van zijn dat alles maar moet kunnen in de
kerken en geloofsgemeenschappen alsof het niet zou uitmaken wat men
gelooft en dat val alles maar beweerd mag worden. Dan krijgen wij
geloofsgemeenschappen waarin "herders en leraars" kunnen verkondigen
dat de opstanding geen heilsfeit is en het verzoenend werk van Christus
niet relevant.
Wij geloven in de veelvormigheid, maar dan binnen de grenzen van onze
Heilige Schrift. Daar willen wij elkaar op kunnen aanspreken.
Over hoop en verwachting nagedacht
Jezus
heeft vooral 'ootmoedigen' op het oog. Mensen die erkennen dat
ze tegen hun grenzen aanlopen, die vastlopen in hun eigen
teleurstellingen, fouten en ambities. Mensen die bereid zijn hun trots
te erkennen en als een nederig mens God aan te roepen. Mensen die eigen
wanhoop niet meer camoufleren maar open staan voor herstel en woorden
van hoop.
De naam van Jezus
Wie
heeft de naam Jezus bepaald voor de Messias? Mattheüs 1:21
– 25
Wat betekent de naam Jezus?
In de
tijd dat Jezus op aarde leefde werd Zijn naam uitgesproken zoals die in
het
Hebreeuws klonk. Ook na de opstanding en hemelvaart noemden de
christenen Jezus nog steeds bij zijn Hebreeuwse naam. Het Nieuwe
Testament is in het Grieks geschreven en dat is een ander type schrift
dan het Hebreeuwse schrift. In de vroegste handschriften werden
Hebreeuwse namen daarom aangegeven met enkele Griekse letters met een
streep erboven. De lezer wist dan dat de naam als de Hebreeuwse naam
moest worden uitgesproken. Zie dit voorbeeld met Marcus 1:1 waarin vier
maal twee letters met een streep erboven voorkomen.
Vanaf de 4e eeuw werd in het Grieks het gebruik van de letters met een streep erboven verlaten. De naam van de Messias werd vanaf die periode weergegeven als Ἰησοῦς (Iesous). In het Latijn werd dat Iesu en in het Engels Jesus. De verwijzingen naar de Hebreeuwse namen en titels van de Messias zijn uit onze Bijbel verdwenen. (Zou daarnaar worden verwezen in Openbaring 2:13?)
De naam boven alle namen
In
Filippenzen 2: 8 – 9 lezen we dat God de Heer Jezus uitermate
heeft verhoogd en hem de naam boven alle naam
heeft gegeven.
Wat
houdt dat in?
Welke naam is de
naam boven alle naam?
Zouden
Hebreeën 1:4 en Openbaring 3:12 hier mee te maken hebben?
In welke naam is
er behoudenis volgens Joël 2:32?
En volgens
Handelingen 4:12?
Wordt in
Joël 2:32 en Handelingen 4:12 dezelfde naam bedoeld?
De
naam van de Messias in het Oude Testament
Er zijn
drie woorden / namen in het Oude Testament die de naam van de Messias
zouden
kunnen weergeven.
1.
Yahushua, wat betekent Yah is redder. Yah is de verkorte naam van God
die onder
andere wordt
gebruikt in Psalm 68:5.
2.
Yeshua wat een verkorte vorm is van 1 en ‘hij is
gered’ betekent.
3.
Yeshuah, wat redding betekent en ook kan verwijzen naar de naam van de
Messias of
in ieder geval nauw verwant is daarmee.
Hoe zijn
deze namen / woorden vertaald in de volgende teksten?
1. Jozua
1:1
2.
Nehemia 12:1 - 8
3.
Jesaja 12:2 en Genesis 49:18.
De naam
van God is in het Hebreeuws YHWH of met klinkers Yahweh.
Jesaja 12:2 zou
ook als volgt kunnen worden gelezen:
God is Yeshuah.
Ik vertrouw en vrees niet.
YAH YHWH is mijn
sterkte en lied, Yeshuah.
Genesis
49:18 zou als volgt kunnen worden gelezen:
Ik heb gewacht op
Yeshuah YHWH of Ik verwacht Yeshuah YHWH.
Denk je dat in
deze twee teksten een profetie over Jezus is opgenomen? Zo ja -welke?
In
sommige teksten wordt een relatie gelegd tussen YHWH en de derde naam
Yeshuah – zie de volgende
voorbeelden;
Genesis
49:18 dat hierboven al is genoemd.
NBV Psalm 35:9
Dan zal ik juichen om de HEER, mij verheugen over de redding die hij brengt.
Dan zal ik
juichen om YHWH, mij verheugen over Yeshuah.
NBG Jona 2:9 Maar
ik, met lofzegging wil ik aan U offeren; wat ik beloofd heb, wil ik betalen; de redding is
des HEREN (= Yeshuah YHWH).
Zou dit te maken kunnen hebben met de naam boven alle naam die Yeshuah heeft ontvangen? In deze teksten uit het Oude Testament wordt Yeshuah in verband gebracht met YHWH. Dat kunnen profetieën zijn die aangeven dat de Messias ook de naam YHWH heeft ontvangen. Dat is dan ook een aanwijzing van de naam van de Messias in het Hebreeuws. Wat is de naam van de Messias dan namelijk? Als je over het voorgaande nadenkt, vind je dan dat wij in onze tijd de naam Jezus of Yeshuah moeten gebruiken? Waarom?
Mensen die vanuit desillusie weer zicht willen krijgen op nieuwe wegen. Belichaamd in Jezus: De Geest des Heren HEREN is op mij, omdat de Here mij gezalfd heeft; Hij heeft Mij gezonden om een blijde boodschap te brengen aan ootmoedigen (Jesaja 61:1). Geef je gewonnen aan Hem.
Schat onder handbereik
Evangelisatie is ons aller
opdracht - een heerlijke opdracht
Gelovigen lijken soms meer met zichzelf bezig te zijn, dan met hun
roeping in de wereld. Hoe kan de kerk vandaag op een eigentijdse,
prikkelende en creatieve manier laten zien, wat het inhoudt om in God
te geloven? Daarbij denken we aan de belofte van de Here Jezus dat we
een grote oogst mogen verwachten! In de gelijkenis van de zaaier wordt
gesproken over zaad, dat 30-, 60- en 100-voudig vrucht draagt. Zending
en evangelisatie horen bovenaan op de prioriteitenlijst van de kerken
te staan. Een belangrijke taak voor iedereen trouwens; ieder op zijn of
haar eigen manier mét de talenten die we van God ontvangen
hebben.
Jongeren
Wereldwijd en ook in ons land weet de christelijke beweging veel
jongeren aan te spreken en te interesseren in de boodschap van Jezus
Christus.
Daarom vraag ik je hier en nu ruimte voor christelijk denken en
christelijke geloofsbeleving aan de hand van Jezus, die jou en mij de
weg wijst.
Daarom: Jezus álle aandacht Jezus bron van inspiratie in de
kunst
Ga en neem de uitdaging aan
Door de eeuwen heen
hebben velen Jezus Christus aanbeden alsof hij de Almachtige God was.
Jezus zelf echter richtte de aandacht en aanbidding uitsluitend op
Jehovah God. Toen Jezus bijvoorbeeld werd aangespoord een daad van
aanbidding jegens de Duivel te verrichten, zei hij: "Jehovah, uw God,
moet gij aanbidden en voor hem alleen heilige dienst verrichten"
(Mattheüs 4:10). Later gebood Jezus zijn discipelen: "Noemt .
. . niemand op aarde uw vader, want één is uw
Vader, de Hemelse." — Mattheüs 23:9.
Jezus gaf een Samaritaanse vrouw een beschrijving van de soort
aanbidding die mensen aan God moeten geven. Hun aanbidding moet op
geest en waarheid zijn gebaseerd. Ja, "de Vader zoekt zulke mensen om
hem te aanbidden" (Johannes 4:23, 24). Eerbiedige verering dient echt
alleen aan God te worden geschonken. Aanbidding schenken aan iemand
anders of aan iets anders zou een vorm van afgoderij zijn, hetgeen in
zowel de Hebreeuwse als de Griekse Geschriften wordt veroordeeld.
— Exodus 20:4, 5; Galaten 5:19, 20.
’Maar’, voeren sommigen misschien aan,
’geeft de bijbel niet te kennen dat wij ook Jezus moeten
aanbidden? Zei Paulus niet in Hebreeën 1:6: "Alle engelen Gods
moeten Hem [Jezus] aanbidden"?’ (Petrus-Canisiusvertaling)
Hoe kunnen wij die schriftplaats begrijpen in het licht van wat de
bijbel over afgoderij zegt?
Aanbidding in
de bijbel
Eerst moeten wij begrijpen wat Paulus hier met aanbidden bedoelde. Hij
gebruikte het Griekse woord
pro·sku´ne·o. Unger’s Bible
Dictionary zegt dat dit woord letterlijk betekent: ’iemands
hand kussen als blijk van eerbied of hem hulde bewijzen’. An
Expository Dictionary of New Testament Words, door W. E. Vine, zegt dat
dit woord "duidt op een daad van verering, verricht hetzij jegens een
mens . . . hetzij jegens God". In bijbelse tijden hield
pro·sku´ne·o vaak in zich letterlijk
voor iemand met een hoge status neer te buigen.
Beschouw eens de gelijkenis die Jezus vertelde van een slaaf die niet
in staat was een aanzienlijk geldbedrag aan zijn meester terug te
betalen. In die gelijkenis komt een vorm van dit Griekse woord voor, en
de King James Version vertaalt dit door te zeggen dat "de dienstknecht
daarom neerviel, en hem [de koning] aanbad [vorm van
pro·sku´ne·o], zeggend, Heer, wees
geduldig met mij, en ik zal u alles betalen" (Mattheüs 18:26;
wij cursiveren). Verrichtte die man een daad van afgoderij? Helemaal
niet! Hij bracht slechts de soort achting en respect tot uitdrukking
die de koning, zijn meester en meerdere, toekwam.
Zulke daden van eerbetoon, of uitingen van respect, waren in bijbelse
tijden vrij gebruikelijk in de Oriënt. Jakob boog zevenmaal
toen hij zijn broer Esau ontmoette (Genesis 33:3). Jozefs broers
wierpen zich voor hem neer, of brachten hem hulde, uit respect voor
zijn positie aan het Egyptische hof (Genesis 42:6). In dat licht kunnen
wij beter begrijpen wat er gebeurde toen de astrologen het jonge kind
Jezus aantroffen, die zij erkenden als "degene die als koning der joden
geboren is". Volgens de King James Version zegt het verslag ons dat zij
"neervielen en hem aanbaden
[pro·sku´ne·o]". —
Mattheüs 2:2, 11.
Het is daarom duidelijk dat het woord
pro·sku´ne·o, dat in sommige
bijbelvertalingen met "aanbidden" wordt weergegeven, niet uitsluitend
bestemd is voor de soort verering die Jehovah God toekomt. Het kan ook
betrekking hebben op het respect en de eer die een ander persoon wordt
betoond. In een poging om een verkeerd begrip te vermijden, geven
sommige bijbelvertalingen het woord
pro·sku´ne·o in Hebreeën 1:6
weer met "hem eer bewijzen" (New Jerusalem Bible), "hem eren" (The
Complete Bible in Modern English), "voor hem neerbuigen" (Leidse
Vertaling), of "hem hulde brengen" (Nieuwe-Wereldvertaling).
Jezus is
waardig hulde te ontvangen
Is Jezus waardig die hulde te ontvangen? Absoluut. In zijn brief aan de
Hebreeën legt de apostel Paulus uit dat Jezus, als de
"erfgenaam van alle dingen . . . plaats [heeft] genomen aan de
rechterhand van de Majesteit in verheven plaatsen" (Hebreeën
1:2-4). Daarom ’zou in de naam van Jezus elke knie zich
buigen van hen die in de hemel en die op aarde en die onder de grond
zijn, en zou iedere tong openlijk erkennen dat Jezus Christus Heer is
tot heerlijkheid van God, de Vader’. — Filippenzen
2:10, 11.
Op een bijzondere wijze zal Christus spoedig deze verheven positie en
de daarmee gepaard gaande grote uitvoerende macht gebruiken om deze
aarde in een wereldomvattend paradijs te veranderen. Onder Gods leiding
en op grond van het loskoopoffer van Jezus zal hij de wereld bevrijden
van alle droefheid, pijn en verdriet ten gunste van degenen die zich
aan zijn rechtvaardige heerschappij onderwerpen. Is hij daarom niet
waardig onze eer, ons respect en onze gehoorzaamheid te ontvangen?
— Psalm 2:12; Jesaja 9:6; Lukas 23:43; Openbaring 21:3, 4.
God die
exclusieve toewijding eist
De bijbel geeft echter duidelijk te kennen dat onze aanbidding
— in de zin van religieuze verering en toewijding —
uitsluitend aan God geschonken moet worden. Mozes beschreef hem als
"een God die exclusieve toewijding eist". En de bijbel geeft ons de
vermaning ’Degene te aanbidden die de hemel en de aarde en de
zee en de waterbronnen gemaakt heeft’. —
Deuteronomium 4:24; Openbaring 14:7.
Jezus vervult beslist een belangrijke rol in de ware aanbidding, een
rol die eer en respect waardig is (2 Korinthiërs 1:20, 21; 1
Timotheüs 2:5). Alleen door bemiddeling van hem kunnen wij tot
Jehovah God naderen (Johannes 14:6). Ware christenen doen er daarom
goed aan hun aanbidding alleen aan Jehovah God, de Almachtige, te
schenken.
Daarom: voor de Bijbel alle aandacht


















