HET ONZE VADER - 06

GEBED VAN VERTROUWEN

Lees de BijbelDe vindplaats van materiaal voor Bijbelstudie, geloofstudie, catechese, school, kring, persoonlijk geloof, studie thuis, kerk, club, nieuws, godsdienstonderwijs, zingeving en vooral heel veel mogelijkheden om je Bijbelkennis te vergroten. Blijf niet afhankelijk van anderen maar lees zelf de Bijbel. Investeer in geestelijke rijkdom.

Nieuwsbericht van holyhome.nl 

Leven van vergeving

Lees de Bijbel Ik ben barmhartig, genadig, lankmoedig,
 Rijk aan liefde, rijk aan trouw.
 Ik betoon mijn liefde tot in het duizendste geslacht.
 Ongerechtigheid, ontrouw en zonde, die draag ik weg.

 

Zo is God – Hij draagt ons onze zonden niet na, Hij draagt ze weg

1 2 3 4 5 6 7 8 9

Jezus leert ons vragen om vergeving

Mensen die opgegroeid zijn als christen, hoef je dat niet meer te leren.
Dat zit er bij iedereen goed in. Je vraagt altijd om vergeving.

Het moeilijke zit vooral in het tweede: gelijk ook wij vergeven onze schuldenaren. Dat jij een ander vergeeft. Dat is veel moeilijker.

Toch wil ik daar niet maar weinig aandacht aan geven.
Want ik denk dat het eerste veel moeilijker is dan wij vaak doorhebben.
Echt vragen om vergeving.
Leven van vergeving. Dat is niet makkelijk.
Daar heb je geloof voor nodig, en het werk van de Geest van Jezus Christus.
Leren leven van vergeving.
Het mooie is: als je dat leert, dan is het tweede (een ander vergeven) veel minder moeilijk.

JEZUS LEERT JE LEVEN VAN VERGEVING

 1. Alleen tegenover God
 2. Voor de spiegel
 3. Naast de ander

We hebben weer het stuk gelezen in de Bergrede waar Jezus het Onze Vader leert.
Dat gebed moet je niet los halen uit de rest van die toespraak.
Je moet naar het geheel kijken.
In welk stukje van de Bergrede gaat het over het Onze Vader?
In het stuk waarin Jezus zegt: doe het niet voor mensen, maar doe het voor God.

Let op dat jullie de gerechtigheid niet beoefenen voor de ogen van de mensen, alleen om door hen gezien te worden. Dan beloont jullie Vader in de hemel je niet.
Jezus noemt dan drie voorbeelden: aalmoezen geven (geld geven aan armen), bidden en vasten. Drie keer: doe het niet voor mensen, maar alleen voor God.

Er waren in die tijd mensen die gewend waren om het wel flink opvallend te doen, zodat iedereen het kon zien. Dat gaf hun een goed gevoel.
Jezus zegt: dan heb je je loon al ontvangen. Dan heb je je aandacht van mensen gekregen, daar moet je dan maar genoeg aan hebben.
Maar echt aalmoezen geven, echt vasten, echt bidden - dat is iets tussen jou en God alleen.

Daarom het advies: als je bidt, trek je terug, sluit je af.
Bid in het verborgene.
Want bidden is ten diepste iets tussen jou en God.
Als je bidt, sta je alleen tegenover God.

“Als je vijand honger heeft, geef hem dan te eten, als hij dorst heeft, geef hem dan te drinken.
Dan stapel je gloeiende kolen op zijn hoofd, en de HEER zal je belonen”
Spreuken 25:21-22
 
Toen de apostel dit in het nieuwe testament zei, voegde hij er nog iets aan toe:

“Laat u niet overwinnen door het kwade, maar overwin het kwade door het goede.” Romeinen 12:21
 
Bitterheid is een kwade reactie op kwade zaken. Je hebt waarschijnlijk goede redenen om bitter te zijn. Er zijn je vreselijke dingen aangedaan. Maar een bittere houding lost niets op. Het zorgt er alleen maar voor dat je wordt overrompeld door het kwaad. Vergeving stelt je in staat om je gevoelens weer onder controle te krijgen. Het helpt je te winnen en te overwinnen, en dat is veruit de beste wraak.

In dat verband leert Jezus ons het Onze Vader

Wij maken daarvan vooral een voorbeeld-gebed van wát je moet bidden.
Maar het gaat dus allereerst om de houding bij je gebed.
Dat je in je gebed niet bezig bent met mensen om je heen, maar alleen staat tegenover God. Dát moet doorwerken in hoe je bidt. In je manier van bidden moet merkbaar zijn dat je weet: nu staat ik hier tegenover God. Mensen om je heen vallen weg. Jij ontmoet hem.

Mag ik eens vragen: bidt u inderdaad zo. Besef je dat als je gaat bidden?
Ik heb mezelf er wel eens een tijdje aan gewend om vóór ik ging bidden, eerst een paar minuten stil te zijn. Als het ware de tijd nemen om de deuren achter me dicht te doen. Me afsluiten voor de dingen die me bezig houden en me realiseren: nu ben ik bij God.

Dat werkt door in wat je bidt

Kijk maar in het Onze Vader: eerst alle aandacht voor God.
Uw naam, uw rijk, uw wil.
En dan zie jezelf tegenover God staan.
Dan word je klein. Heel bescheiden: geef ons vandaag het nodige brood, dat is genoeg. Meer vragen we niet.
En je ziet je zelf tegenover God staan: schuldig. Vader, vergeef ons.

Juist voor dat vergeving vragen moet je beseffen dat je alleen tegenover hem staat.
Want zodra wij met meer mensen ergens zijn en het gaat over schuld, kijken we altijd naar de ander. Dat begon al bij Adam en Eva.
Adam, heb jij van de boom gegeten?

Het eerste wat Adam doet is om zich heen kijken: kan ik iemand anders de schuld geven? Die vrouw die u mij gegeven hebt.
Precies hetzelfde gebeurt er als er op het schoolplein een paar kinderen met elkaar aan het vechten zijn. ´Hé, wil je daar wel eens mee ophouden´ ´Maar hij begon...´.

´Ga eens door met opruimen´. ´Maar zij doet ook niets´.

Zo zitten we allemaal in elkaar

Wijs maar eens concreet bij iemand een fout aan en je krijgt al gauw het antwoord: maar dat doet toch iedereen wel eens? Heb jij dat nooit gedaan dan?
Als het bij ons gaat om schuld, fouten maken, dan kijken we meteen links en rechts: zijn er nog meer die het doen? Zo ja, dan is het van ons ook niet zo erg.
Zo kun je ook makkelijk vergeving vragen: ja, je bent een zondaar; maar dat zijn we toch allemaal...

Jezus wil je leren dat je in je gebed alleen staat tegenover God.
Ga jezelf niet vergelijken met anderen.
Probeer jezelf daarmee niet een beetje schoon te poetsen.
Daar is een mooie uitdrukking van: andermans vuil is niet jouw zeep. Je kunt jezelf niet schoon praten door te wijzen op de fouten van een ander.
In je gebed sta jij met jouw fouten tegenover de heilige God.

Een praktische toepassing:

dit vraagt dus ook om een persoonlijk gebed.
Samen bidden is goed. In een gezin, in andere verbanden.
Maar maak ook tijd voor een persoonlijk gebed. Jij alleen tegenover God.
In je binnenkamer, waar dat dan ook is.

Belijden

Ik wil daar nadrukkelijk aandacht voor vragen.
Jezus leert ons hier in het algemeen bidden: vergeef ons onze schulden.
Maar uit de rest van de bijbel kun je leren dat God ook wil dat je die schulden ook echt benoemd.
Ik leg het op catechisatie meestal zo uit: je vraagt ´s avonds in je gebed om vergeving. Stel dat dan de stem van God klinkt: ja, ik wil je vergeven. Zeg maar wat ik je vergeven moet.
Heb je dan een antwoord?

Je kan het ook anders zeggen

Voordat je vergeving vraagt, is het goed om eerst schuld te belijden.
En schuld belijden, dat is een uitstalling houden: kijk Heer, dat was fout, dat was verkeerd, dat had anders gemoeten, zo ben ik nog steeds.
Al je schulden voor God uitspreiden.
Schuld belijden.

Een mooi voorbeeld vind je in Daniël 9. Dat is een lang gebed van Daniël, vol schuldbelijdenis, van vers 4 tot en met 18. En pas in vers 19 vraagt hij vergeving.
En dat is meteen het laatste vers.
Alle schuld uitstallen en dan vragen: Heer, wilt u me dit vergeven.

Pas dat maar eens toe in je gebed.
Het woord ´vergeving´ pas noemen nadat je de dingen genoemd hebt die verkeerd waren.
Eerlijk schuld belijden - dat is veel moeilijker dan in algemene woorden vergeving vragen.

Hoe weet je dan wat je te belijden hebt? meer over belijden

Kijk in de spiegel!
Dat leert Jezus ons door de opbouw van het Onze Vader.
Hij leert ons te kijken in de spiegel van de hemel.
Vader, zoals het in de hemel is, zo moet het ook in mijn leven zijn.
Gods naam, Gods rijk, Gods wil boven aan.
Maar zo ben ik niet.
Zo doe ik niet.
Kijk in de spiegel van de hemel en zeg eerlijk tegen Vader dat jij zo niet bent.

Kijk ook in de spiegel van de Geest van Jezus

Ik heb eerder gezegd: zoals in de hemel, zo ook op aarde, dat kun je ook zo zeggen: zoals Jezus leefde, zo ook ik.
Of: zoals zijn Geest mensen wil veranderen, zo ook ik.

En dan kun je teksten uit de bijbel gebruiken als een spiegel om in te kijken

Bijvoorbeeld Galaten 5:22. De vrucht van de Geest is liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtmoedigheid, zelfbeheersing.
En als je daar niet genoeg aan hebt, lees je ook over de werken van het vlees, wat je uit jezelf vaak doet: ontucht, zedeloosheid, vijandschap, jaloezie, geruzie.
En dan dus niet gauw om je heenkijken wie dat allemaal nog meer doet, of nog erger dan jij. Maar het gebruiken als je zelf alleen tegenover God staat: Vader, die dingen doe ik. En die andere dingen, die vruchten van de Geest, daarvan is te weinig in mijn leven.

Kijk in de spiegel en erken je schuld

En de ellende is dat er dingen bij zijn die je elke dag weer moet belijden.

 Maar je mag vragen om vergeving

En als je weet dat je tegenover God staat, tegenover de heilige God, en je ziet al je schulden voor je uitgestald, besef dan dat vergeving ook de enige manier is om verder te kunnen leven.
De troep van die schuld moet weg. Je kunt niet met al die schuld bij God blijven staan. Zo wil Hij je niet hebben.
Het moet weg, maar zelf weghalen kun je het niet.
Het enige wat je kan doen, is vergeving vragen.
Vragen of Vader al die troep weg wil schuiven. Op wil ruimen.
En Vader doet dat.

Leven van vergeving is weten hoeveel schuld je hebt en toch geloven: het is allemaal aan de kant geschoven. Je ziet het nooit meer terug.
Door Jezus Christus is het weg.

Maak dat ook maar concreet

Ik weet niet of u dat hebt, maar ik heb soms dingen in mijn leven waar ik me echt schuldig onder voel. Ergens in tekort geschoten. Iets stoms gezegd. En dan soms wel geprobeerd het recht te zetten, maar toch niet het gevoel dat het echt weg is.

Het is zo heerlijk om dat tegen God te zeggen.
Voor hem neer zetten: Vader, dit heb ik gedaan, ik baal ervan. Vergeef me, in de naam van Jezus Christus.
Het is heerlijk om dan te mogen geloven: het is weg.
Aan de kant geschoven. God kijkt er niet meer naar. Dus ik hoef er ook niet meer naar te kijken. Het is vergeven.

Voel je maar opgelucht

Hoe meer je dat concreet maakt (door heel praktisch schuld te belijden en dan geloven dat door het kruis van Christus echt alles weggeschoven wordt), hoe meer je ook echt blij kunt zijn met vergeving.
Zo mag je leren leven van vergeving.
Als dagelijks brood voor je ziel, je hart.
Elke keer die rust vinden: ik heb een heleboel neer moeten zetten (schuldbelijdenis), maar het is aan de kant geschoven. Het is weg!

Dan is dat laatste ook minder moeilijk: zoals ook wij hebben vergeven wie ons iets schuldig was.
Ik weet dat het voor verschillende mensen een teer onderwerp is.
Een ander vergeven, ja maar... als die ander geen vergeving vraagt. Of hij vraagt het wel, maar het is niet echt. Of je bent zo diep geraakt, je kunt niet vergeven. Moet je altijd alles vergeven?
Dat zijn geen vragen voor snelle antwoorden aan het einde van een preek.
Ik wil eigenlijk die bijzondere, vaak lang slepende moeiten vanmiddag laten rusten.

Houd het bij het dagelijkse leven

Je hebt elke dag je dagelijks brood nodig, elke dag vergeving en elke dag moet je zelf anderen vergeving geven.
Er stapelen zo gauw dingen zich op: een opmerking van iemand, iemand die jou niet ziet staan op het plein, je had iets afgesproken maar de ander heeft het niet gedaan, je krijgt een verwijt maar het is niet terecht enzovoort.

Wat doe je daarmee?

Als Jezus het Onze Vader aan zijn leerlingen leert, vraagt hij speciaal aandacht voor dat stukje: als jullie anderen hun misstappen vergeven, zal jullie hemelse Vader ook jullie vergeven. Zo niet, dan vergeeft Vader ook niet.
Maar wat ik net zei: Jezus zegt dit in het gedeelte dat gaat over ´je doet het niet voor mensen, maar voor God´. Je staat in je gebed alleen tegenover God.

Dáár begint het vergeven van een ander

Het begint niet bij naar de ander toestappen en zeggen ´ik vergeef je´.
Het begint in je binnenkamer.
Jij tegenover God. En dan moet je zoveel uitstallen: jouw schuld bij God, in je schuldbelijdenis. Je vraagt vergeving: Vader, schuif het weg, in de naam van Christus.

Dan zegt Vader: goed, en dan doen we het tegelijk.
Ik schuif jouw schulden weg, jij schuift weg wat die ander jou heeft aangedaan.
Tegelijk vergeven.
Wil je dat?

En dan mag je tegelijk bidden:

Vader, help me om deze vergeving ook door te laten werken, straks als ik m´n binnenkamer weer uit ben en hem/haar weer tegenkom.
Daar mag je de Geest van Jezus voor vragen.
Want dat is vergeven in de praktijk: iets niet mee laten spelen in hoe je daarna met een ander omgaat. Vergeten is wat anders. Dat lukt niet altijd.

Maar vergeven is: dat wat gebeurd is, niet mee laten spelen in hoe je daarna met iemand omgaat.
Dat begint in je persoonlijke gebed tot Vader.
En met de hulp van de Geest van Jezus kun je dat in praktijk brengen en als het nodig is naar iemand toestappen: ik heb gebeden, toen ik bij God was heb ik het je vergeven; ik wil dat nu ook tegen je zeggen en het goed maken.

Moeilijk?

Ja, maar als je je er van bewust hoe vaak God zó doet bij jou (schoonveeg-beweging), hoe meer je kracht krijgt om dat zelf ook te doen bij anderen.
 
De ander vergeven: Gezond geestelijk leven

Vergeving is in bijbelse optiek cruciaal voor een gezond geestelijk leven. Door niet te vergeven, blijven wij in de duisternis en berokkenen we anderen maar vooral ook onszelf veel kwaad. "We moeten leeg worden van datgene waarvan we vol zijn, zodat we vervuld kunnen worden met datgene waaraan het ons ontbreekt", zei lang geleden de kerkvader Augustinus. 

Iemand vergeven is niet iets waarover wij vrijblijvend kunnen spreken. Je doet het omdat het een gebod van God is, omdat aan Hem de wraak toekomt en omdat er geen andere weg is voor jezelf om verder te komen. Ook dan kan de pijn van datgene wat jou is aangedaan blijven, maar de verbittering is weg. De angel is er als het ware uit. Vaak vraagt dit wel om herhaling: iedere keer wanneer de verwijten weer opkomen, opnieuw kiezen om te vergeven. Vergeving heeft dan veel meer het karakter van een proces.

DE WEG - DE WAARHEID - HET LEVEN

naar top van deze pagina  

mail holyhome