Feesten en Gedenkdagen
Door het jaar heen staan
er
bijzondere dagen op onze kalender. sinds jaar en dag gaat dat zo. daar
ook zo onze aandacht aan besteden. Om je enig houvast te geven op deze
site een overzicht van de christelijke feesten. Niet dat ze allemaal
even indringend worden gevierd, maar meer dan de moeite waard om er
niet alleen mee op de hoogte te zijn maar je ook eens nader in te
verdiepen. Hieronder én hiernaast een schat aan informatie.
Veel genoegen ermee.
De kerk: plek voor veel vieringen
We
houden een behoorlijk aantal christelijke feestdagen. Maar wat houden
die
dagen eigenlijk in, behalve dat het vrije dagen zijn? Alleen maar
recreëren of...?
Deze
dagen hebben allemaal gemeen dat ze hun oorsprong vinden in de bijbel.
Elke feestdag is gekoppeld aan een gebeurtenis in de bijbel, die voor
christenen een belangrijke betekenis heeft. Maar welke gebeurtenis, en
dus betekenis, is gekoppeld aan welke feestdag?
De kleuren van het kerkelijk jaar
In
de kerken worden soms de kleuren van het kerkelijk jaar gebruikt in de
vorm van linten in de bijbel of een antependium (voorhangsel aan
lezenaar of preekstoel). Ook dragen voorgangers soms een stola over hun
toga. De kleuren zijn geen vrijblijvende versiering, maar duiden op de
verschillende tijden in het jaar.
Advent Soberheid,
inkeer, wanhoop. De dofheid van de kleur is een teken van rouw en
boete. Eerst werd paars alleen gebruikt in de veertigdagentijd, later
ook in de Adventstijd
De 3e zondag van Advent
Het paars licht op deze vreugde- zondag op tot roze
Kerstfeest
tot en met de zondag
na Epifanie (6 januari) Zuiverheid. Gebruikt op de feesten die te maken
hebben met nieuwheid en verlossing; Pasen en Kerst
Zondagen na kersttijd tot aswoensdaggroei en aarde. Groen drukt de
verwachting uit : Eens komt de grote zomer.
Veertigdagentijd Pasen tot
en met de zondag na Hemelvaart
Pinksteren,
Rood wordt verbonden met het vuur van de geest. Het is de kleur van
Pinksteren en sommige heiligenfeesten
Zondagen na Pinksteren
tot Advent verschillende kleuren
Pylgeralmanak - Almanak voor de pelgrim
ALMANAK VOOR DE PELGRIM
Almanach du Pèlerin
Pilgeralmanach
Almanac of the Pilgrim
Almanach del Pelegrino
Boeiende informatie, inspiratie en materiaal voor pelgrims en studenten, boeiend voor alle leeftijden, alle nationaliteiten en godsdiensten.
Het Christelijk Jaar in
vogelvlucht
Het kerkelijk jaar wordt opgedeeld door de Christelijke feesten en
seizoenen. Sommige, zoals Kerst, vinden elk jaar plaats op dezelfde
datum, terwijl anderen verschuiven omdat ze aan de maanstand gekoppeld
zijn..
Het belangrijkste feest dat verschuift is Pasen, en omdat andere
feesten daaraan gekoppeld zijn, verschuiven die mee.
Vastenavond
Vastenavond is de dinsdag voor Aswoensdag. Aswoensdag, de eerste dag
van de 40-dagentijd of vastentijd. Het is een boetedag, om de ziel te
reinigen, en een vierdag, de laatste dag van de carnavalsviering voor
de vastentijd begint.
As
Woensdag
Aswoensdag is het begin van de 40-dagen- vasten- of lijdenstijd voor de
westerse Christelijke kerken. Het is een dag van boete om de ziel te
reinigen voor de vasten- of lijdenstijd.
40-dagen-
of Lijdenstijd
De Lijdenstijd is de periode van veertig dagen die voor het Paasfeest
valt in de Christelijke tijdsrekening. Het is een voorbereidingstijd,
een tijd van inkeer.
Stille
Week
De Evangelieschrijvers zijn uit op een accurate weergave van de
boodschap van Jezus en de betekenis van de gebeurtenissen, en niet
zozeer op de precieze chronologie van die gebeurtenissen. Hierdoor zijn
er op dit punt soms verschillen tussen de Evangeliën en wordt
het
tijdsverloop niet altijd benoemd. Dit overzicht kan helpen om u
gedurende de Stille Week van dag tot dag bewust te zijn van wat zich
afspeelde tijdens de laatste dagen voor Pasen.
Palm
Zondag
De centrale week van het Christelijke jaar is de week voorafgaande aan
Pasen. Het is de week waarin Christenen in het bijzonder de laatste
week van Jesus' leven op aarde gedenken. De Stille Week begint opPalm
Zondag, waarop het contrast tussen de feestelijke intocht van Jezus in
Jeruzalem en de gebeurtenissen daarna centraal staat.
Het is zes dagen voor Pesach en veel Joden gaan naar Jeruzalem. Jezus
kondigt voor de derde keer zijn lijden, sterven en opstanding aan, en
gaat ook onderweg. Bij Jericho geneest Jezus de blinde
Bartimeüs.
Lucas noemt ook de oppertollenaar Zacheüs in Jericho, bij wie
Jezus maaltijd houdt om vervolgens verder te reizen naar Jeruzalem. Als
ze bij Betfagé komen, een dorp op de hellingen van de
Olijfberg,
stuurt Jezus zijn discipelen erheen om een ezelsveulen te halen, naar
de profetie van Zacheria (Zach. 9:9). Dan volgt de intocht in
Jeruzalem, een van de weinige plaatsen in de Evangeliën waar
Jezus' glorie op aarde erkend wordt. Volgens Matteüs en Lucas
volgt dan de tempelreiniging, Marcus plaatst deze gebeurtenis de
volgende dag. Zondagavond verlaat Jezus Jeruzalem om te overnachten in
Betanië, vermoedelijk bij zijn vrienden Martha, Maria en
Lazarus,
die Hij kort ervoor opwekte uit de dood.
Matt. 20:17 – 21:17 | Marc. 10:32 – 11:11 | Luc.
18:31 – 19: 46 | Joh. 12:12-19
Maandag in de Stille week
De volgende ochtend gaat Jezus terug naar de tempel. Volgens Marcus
volgt dan de tempelreiniging. Jezus is overdag in de tempel om te
onderwijzen over zijn koninkrijk. De nachten brengt Hij buiten de stad
door, volgens Lucas 'buiten op de Olijfberg' – wellicht in de
olijftuin Getsemane, Lucas vertelt later dat Jezus daar vaak kwam met
zijn leerlingen - maar het kan ook bij zijn vrienden in
Betanië
zijn, dat op de oostelijke hellingen van de Olijfberg ligt. De
overpriesters en schriftgeleerden willen Jezus gevangennemen en
ombrengen, maar ze durven dit niet, omdat het volk in Hem een profeet
ziet. Ze stellen Jezus' gezag aan de kaak en stellen strikvragen. Als
Jezus aan het eind van de dag het tempelplein verlaat, vertelt Hij zijn
discipelen over de toekomst. Hij neemt hen mee naar de Olijfberg, de
plaats waarvan Zacharia profeteerde dat de Messias er zijn koninkrijk
zou stichten (Zach. 14:4). Daar vertelt Hij verder over de laatste
dingen en zijn wederkomst. Dit lijkt één lange
rede te
zijn, maar het is aannemelijk dat Jezus zowel maandagavond als
dinsdagavond de tijd neemt om met zijn discipelen hierover door te
praten.
Matt. 21:18 – 24:2 | Marc. 11:12 – 13:2 | Luc.
19:47 – 21:4
Dinsdag in de Stille week
's Ochtends vroeg komen de mensen al naar de tempel om naar Jezus te
luisteren, en inderdaad komt Hij opnieuw om te onderwijzen. De
overpriesters en schriftgeleerden zien het met lede ogen aan en zinnen
op een manier om Jezus te kunnen aanpakken - de spanning loopt op.
Johannes vertelt hoe enkele Grieken proberen Jezus te spreken. Jezus
kondigt opnieuw zijn dood aan en zegt dat Hij doodsbang is, maar ook
dat Hij juist hiervoor is gekomen. Dan klinkt Gods stem uit de hemel:
'Ik heb mijn grootheid getoond en Ik zal mijn grootheid weer tonen'.
Sommige mensen denken dat ze een engel hoorden spreken, anderen doen
het af als onweer. 's Avonds gaat Jezus opnieuw naar de Olijfberg om er
de nacht door te brengen. Met zijn discipelen praat Hij over zijn
wederkomst.
Matt. 24:3 – 26:5 | Marc. 13:3 – 13:36 | Luc. 21:5
– 36 | Joh. 12:20-36
Woensdag in de Stille week
Wellicht is Jezus overdag opnieuw in de tempel, maar waarschijnlijk
blijft Hij op de Olijfberg en laat Hij zich niet zien in de stad.
Ondertussen komen de overpriesters en de oudsten van het volk bijeen in
het paleis van de hogepriester, Kajafas. Daar beramen ze een plan om
Jezus door middel van een list gevangen te nemen en Hem te doden.
Matteüs en Marcus vertellen dat Jezus 's avonds opnieuw naar
Betanië gaat, naar het huis van Simon de melaatse, om er
maaltijd
te houden. Daar zalft Maria, de zus van Martha en Lazarus, Hem met
kostbare nardusmirre (Johannes plaatst deze gebeurtenis enkele dagen
eerder, vlak voor de intocht in Jeruzalem, en noemt ook haar naam, Joh.
12:1-11). Daarop gaat Judas verbolgen naar de hogepriesters. Vanaf dit
moment zint Judas op een gunstig moment om Jezus uit te leveren.
Matt. 26:6 – 26:17 | Marc. 14:1 - 11 | Luc. 22:1 – 6
Witte
Donderdag
Witte Donderdag is de donderdag voor Pasen. Christenen gedenken dan de
laatste maaltijd die de disiciplen voor zijn dood met Jezus hadden,
toen Jesus de voeten van zijn discipelen waste en het Avondmaal (de
eucharistie) instelde.
Het is de eerste dag van het feest van de ongezuurde broden en de
discipelen treffen voorbereidingen om op een veilige plek in de stad
het pesachmaal te kunnen houden. Als de avond is gevallen, houden ze
maaltijd en Jezus stelt het heilig avondmaal in: doet dit tot mijn
gedachtenis. Johannes vertelt uitvoerig over de voetwassing en over
alles wat Jezus, wetende dat zijn ure gekomen is, nog met zijn
leerlingen bespreekt. Jezus bidt het hogepriesterlijk gebed. Na de
maaltijd zingen ze lofliederen met elkaar en daarna gaan ze terug naar
de Olijfberg, naar de hof Getsemane, waar Jezus hun vraagt met Hem te
waken. In de katholieke traditie wordt daarom op deze avond een
nachtwake gehouden, meestal tot twaalf uur, soms ook de hele nacht
door. Jezus wordt 's nachts gearresteerd en meegevoerd, eerst naar de
hogepriester Annas, dan naar het paleis van Kajafas, waar de
overpriesters proberen een valse getuigenverklaring tegen Jezus te
laten afleggen om Hem ter dood te kunnen laten brengen. Hij wordt
bespuwd en geslagen. Petrus, die heimelijk volgt tot op de binnenplaats
van het paleis, loochent Hem.
Matt. 26:17 – 75 | Marc. 14:12 – 72 | Luc. 22:7
– 65 | Joh. 13:1 – 18:27
Goede
Vrijdag
De belangrijkste gebeurtenissen in het Christendom zijn de dood en
opstanding van Jezus Christus, de Joodse rabbi/profeet wiens leer en
leven de grondslag zijn van het geloof..
In alle vroegte komen alle hogepriesters en oudsten en het hele
Sanhedrin bijeen en zij besluiten Jezus ter dood te brengen. Geboeid
leveren zij hem over aan Pilatus, de prefect. Daarop krijgt Judas
berouw, brengt de zilverstukken terug naar de hogepriesters en verhangt
zich. Lucas meldt dat de prefect Jezus naar Herodes laat brengen, die
Hem met een spottend pronkgewaad weer terugstuurt naar Pilatus. Deze
probeert Jezus vrij te laten, maar het volk verkiest Barabbas. Dan
geeft Pilatus Hem over om te worden gegeseld. De Romeinse soldaten
nemen Jezus mee naar de binnenplaats van het gerechtsgebouw en
verzamelen de hele cohort om Hem heen. Ze kleden Jezus uit en geselen
Hem, doen Hem een scharlakenrode mantel om en zetten een doornenkroon
op zijn hoofd. Ze bespotten Hem en slaan Hem op het hoofd. Pilatus
toont de gegeselde Jezus aan het volk, dat blijft roepen om zijn
kruisiging en Pilatus geeft toe. Buiten het gerechtsgebouw wordt Simon
van Cyrene gedwongen om Jezus te helpen het kruis te dragen. Het is in
het derde uur, tussen acht en negen 's ochtends, dat Jezus op Golgota
wordt gekruisigd. Om twaalf uur valt er een duisternis over het hele
land, tot drie uur 's middags. Dan sterft Jezus. Het voorhangsel in de
tempel scheurt van boven tot onder, de aarde beeft en rotsen splijten.
Na het vallen van de avond gaat Josef van Arimatea naar Pilatus en
krijgt toestemming het lichaam te begraven, in een rotsgraf vlakbij
Golgota.
Matt. 27:1 - 61 | Marc. 15:1 - 47 | Luc. 22:66 – 23:56 | Joh.
18:28 – 19:42
Stille
Zaterdag
Het is sabbat. Verslagen en bang zijn de overgebleven elf leerlingen
van Jezus bij elkaar en houden zich schuil. Het Kwaad lijkt te hebben
overwonnen. In de katholieke traditie is er in de paasnacht een
Paaswake. Buiten, of in het voorportaal van de kerk, wordt na
middernacht het paasvuur wordt ontstoken: symbool van het Licht van
Christus dat doorbreekt in de duisternis. Met het paasvuur wordt de
paaskaars aangestoken - met daarop een kruis en de Alpha en de Omega
– en het Licht wordt de donkere kerk in gedragen. De
kerkgangers
steken hun kaars aan met de vlam van de paaskaars, geven het licht door
en de kerk wordt licht. Ze begroeten elkaar: ,,Christus is verrezen!'',
en de ander antwoordt: ,,De Heer is waarlijk opgestaan!''
Paaswake
De Paaswake is de eerste kerkdienst waarin de opstanding uit de dood
van Jezus Christus gevierd wordt.
Pasen
Pasen gedenkt de opstanding uit de dood van Jezus Christus. Het is het
belangrijkste Christelijke feest, en het feest dat met de meeste
vreugde gevierd wordt. Voor dag en dauw gaan de vrouwen naar het graf
om het lichaam te verzorgen. Engelen verschijnen: 'Waarom zoekt u de
levende onder de doden?' Jezus is opgestaan! Jezus verschijnt aan Maria
van Magdala. Als de vrouwen het aan de elf leerlingen vertellen - die
met gesloten deuren bij elkaar schuilen, bang om ook opgepakt te worden
- stuiten ze op ongeloof. Lucas vertelt dat ze wel gaan kijken bij het
graf. Diezelfde dag verschijnt Jezus aan de twee volgelingen die
onderweg zijn naar Emmaüs en breekt met hen het brood. De twee
leerlingen haasten zich terug naar de elf discipelen, die ook aan het
eten zijn. Terwijl ze nog vertellen, verschijnt Jezus in hun midden.
Opnieuw belooft Hij hun de Heilige Geest. 'Zoals de Vader Mij heeft
uitgezonden, zo zend Ik jullie uit.''
Matt. 28:1 – 15 | Marc. 16:1 – 13 | Luc. 24:1
– 53 | Joh. 20 1-23
Hemelvaartsdag
De veertigste dag na Pasen gedenkt de hemelvaart van Christus, zoals
beschreven in Marcus 16:19, Lucas 24:51, en Handelingen 1:2.
Pinksteren
Pinksteren is het feest waarop Christenen de uitstorting van de Heilige
Geest vieren. Het wordt gevierd op de zondag 50 dagen na Pasen.
Advent
Advent is de periode van 4 weken voor Kerst die staan in het teken van
de verwachting van de Heer (de verwachting van de geboorte van Jezus
Christus, en de verwachting van zijn komst aan het eind van de tijd. .
Kerst
Kerst is een Christelijk feest dat de geboorte van Jezus, de zoon van
God vier
De onderstaande zijn ook nog steeds méér dan het
vieren waard !
Nieuwjaardag
(morgen)
Biddag
Biddag voor Gewas en Arbeid is de gedenkdag in het protestantisme in
Nederland waarin er speciaal gebeden (in het voorjaar) wordt voor de
oogst en het werk
Dankdag (avond)
Dankdag
voor Gewas en Arbeid is de gedenkdag in het protestantisme in Nederland
waarin er speciaal gedankt (in het najaar) wordt voor de
oogst en
het werk.
Oudjaarsdag (avond)
Op oudejaarsavond klinken weer die aloude woorden: “Leer ons
alzo
onze dagen tellen, dat wij een wijs hart bekomen. Keer weder, Heere!
Tot hoe lange? …..“(psalm 90 vers 12 en 13).
Hervormingsdag
(Luther-dag)
Feest vieren..., daar houden we wel van. Daarom hier een overzicht van
heel veel feesten. Naast de bijbelse feesten ook aandacht voor enige
andere nog steeds terugkerende gebruiken.
Feesten in de Bijbel
In de Bijbel is het beslist geen saaie boel. Er wordt volop
feestgevierd. Geloven is iets waar je blij van wordt. God kennen, dat
maakt het hele leven tot een feest. God geeft zijn mensen regelmatig de
opdracht feest te vieren. Het Paasfeest, het Loofhuttenfeest. Maar
(...) wat zijn dat nu eigenlijk voor feesten?
Drie grote feesten
Drie feesten springen er in de Bijbel uit: Pasen, Pinksteren en
Loofhutten. Drie keer per jaar gaan de Joden naar Jeruzalem om daar
"voor de Here" te komen. Alle drie die feesten hebben te maken met de
oogst en met brood. Pasen, gevolgd door het zeven dagen durende feest
van de ongezuurde broden (maart/april). Pinksteren (mei): de eerste
opbrengst van de oogst wordt aan God aangeboden. Loofhutten (oktober):
de oogst is voorbij; God wordt gedankt.
Je vindt ze alle drie bij elkaar in Leviticus 23 en in Deuteronomium
16:1-17.
Het eerste grote feest:
Pasen
Het allereerste Paasfeest wordt gevierd als de Israëlieten uit
het
land Egypte worden bevrijd. In Egypte zijn ze zwaar onderdrukt. Ze
moesten als slaven werken voor de Egyptenaren. Dat heeft lang geduurd,
maar uiteindelijk bevrijdt God hen. Koning Farao van Egypte moet na
tien zware plagen het volk wel laten gaan. De tiende plaag is dat de
oudste zoon uit elk gezin, zowel bij mensen als dieren, doodgaat. Bij
gezinnen in Israël gebeurt dat niet, want zij hebben aan de
beide
deurposten en de bovendorpel bloed gestreken van een lammetje (Ex.
12:1-13).
Haastig moet het volk Israël vertrekken. Ze hebben geen tijd
om
het brood te laten rijzen. Ze moeten ongezuurde broden eten, met
bittere kruiden. Zo worden ze bevrijd. Je zou Pasen de Joodse
"Bevrijdingsdag" kunnen noemen.
Elke keer dat de Joden daarna het Paasfeest vieren, moeten ze daaraan
terugdenken. Ze eten weer ongezuurde broden met bittere kruiden.
Vandaag wordt dat bij de Joden nog steeds gevierd. De jongste aanwezige
vraagt: "Waarom is deze avond anders dan alle andere avonden?" Dan
wordt dat verhaal van die wonderlijke bevrijding opnieuw verteld.
Bijzondere vieringen van
het Paasfeest
Het eerste Paasfeest in het Beloofde Land is natuurlijk een geweldig
spektakel! De bevrijding is dan compleet! Wat moet dat een feest
geweest zijn (Joz. 5:10-12)!
Pasen (of: Pascha) wordt elk jaar trouw gevierd. Men gaat trouw naar
het heiligdom. Daar wordt geofferd en feestgevierd. Maar na verloop van
tijd komt daar toch de klad in. We lezen soms in de Bijbel dat het
Paasfeest aan een soort vernieuwing toe is. Dan wordt het Paasfeest
weer in ere hersteld. Dat zijn bijzondere Paasfeesten!
Zo lezen we dat in de tijd van koning Josia het Paasfeest in ere werd
hersteld. In 2 Koningen 23:21-23 geeft hij daartoe de opdracht. Dan
wordt namelijk een oud wetboek herontdekt. Josia roept uit: "Mensen, we
hebben het Paasfeest eeuwenlang verwaarloosd; we moeten het nodig weer
echt gaan vieren!"
Een ander voorbeeld vind je in Ezra 6:19-22. Het volk is weggevoerd
geweest. Nu zijn ze eindelijk weer terug in Israël. Opnieuw
bevrijd. Dat is een goede reden om het Paasfeest opnieuw te vieren. Ook
dat moet een bijzonder Paasfeest zijn geweest!
Jezus en het Paasfeest
Jezus heeft ook Paasfeest gevierd. Met zijn leerlingen. Hij zegt erbij:
"Ik heb er geweldig naar verlangd dit Paasmaal met jullie te eten. Nog
even en dan breekt voor Mij een tijd van groot lijden aan. Ik zeg
jullie dat Ik het Paasmaal beslist niet meer zal eten tot het
Koninkrijk van God volle werkelijkheid is geworden" (Luc. 22:15,16 "Het
Boek"). Juist bij Jezus zie je dat het Paasfeest een feest is van
bevrijding: de dood is overwonnen! En dat gaat ook niet zonder het
bloed van het Lam, Jezus Christus Zelf.
Het tweede grote feest:
Pinksteren
Het woord "Pinksteren" komt van het Griekse woord
"pentèkostè ", dat "50" betekent. Pinksteren komt
50
dagen na Pasen. Het wordt ook wel het "feest der weken" genoemd, omdat
je zeven weken moet tellen vanaf Pasen (zie Deut. 16:9,10).
Dan wordt de eerste opbrengst van de oogst aan de Here gegeven. Een
blij feest!
Bij ons is het er door de glasbouw en de voortdurende import van verse
groente en fruit een beetje af, maar je komt het ook tegen. Bv. als in
de lente er weer verse aardbeien zijn. Daar geniet je dan van. Of als
er "nieuwe" aardappelen zijn. Dan zeggen de mensen tegen elkaar:
"lekker, nieuwe aardappelen". En er is een seizoen voor boerenkool.
Maar voor mensen zonder diepvries en broeikas was het helemaal een
feest: de nieuwe oogst! Heerlijk! Dank U wel, God!
Pinksteren: God bij de
mensen
Net als Pasen was ook Pinksteren "méér dan een
oogstfeest". Ongeveer 50 dagen na het allereerste Paasfeest verschijnt
God aan zijn volk. Dat kun je lezen in Exodus 19. God laat Zich zien
aan zijn volk en Hij laat zijn woorden horen. Dat is een heel
indrukwekkende gebeurtenis, daar bij de berg Sinai in de woestijn. Het
volk moet zich heiligen. Het moet onderaan de berg blijven, achter een
hek. Dan laat daar boven op die hoge berg de Here Zich zien, nou ja
(...) verstopt achter wolken, vuur, donder, bliksem en bazuingeschal.
Daar verbindt Hij Zich aan zijn volk Israël. Op Pinksteren
denken
de Israëlieten aan díe gebeurtenis terug.
Als je dat tot je door laat dringen: "God komt bij de mensen", dan zie
je vanzelf de overeenkomst met het Pinksteren uit Handelingen 2. Dan
zie je trouwens ook direct het enorme verschil! Zo groot als bij de
berg Sinai de afstand is, zo dichtbij komt God op het Pinksterfeest van
het Nieuwe Testament. Bij Jezus kon je al zeggen: "God met ons" (Matt.
1:23). Bij Pinksteren is het zelfs "God in ons".
En dan te bedenken dat dit nog maar het begin is van de oogst! "Deze
Geest in ons is een borg voor wat God ons allemaal zal geven als Hij
ons, Zijn eigen volk, zal verlossen" (Ef. 1:14a "Het Boek").
Het derde grote feest:
Loofhuttenfeest
Het Loofhuttenfeest is eigenlijk het feest van de inzameling. De hele
oogst is nu binnen. Het is het grootste, uitbundigste en vrolijkste
feest. Het duurt zeven dagen. De mensen kamperen in loofhutten, gemaakt
van palmtakken en loofboomtwijgen. Die hutten zijn een symbool van het
leven dat vergankelijk is. Het herinnert de mensen aan hun barre
woestijntocht. Onder de open hemel heeft God ze geleid. Hij zal ze ook
vandaag leiden.
In de tijd van de tempel wordt er elke dag van het feest om het altaar
heen gelopen met vruchten en palmtakken. Daarna wordt er water uit de
bron geschept en tegen het altaar uitgegoten.
Op de zevende, de grote dag van het feest, is de feestvreugde het
hoogst. Dan wordt er zeven keer om het altaar gelopen. Onder luid
gejuich van een uitgelaten menigte wordt dan opnieuw water tegen het
altaar gegoten. Alsof ze daarmee willen zeggen: "Hier moet je zijn!
Hier, bij de tempel, waar God de zonden verzoent, hier is de bron van
het levende water! Laat je leven vernieuwen door God!" Tegen die
achtergrond moet je eens in Johannes 7:37,38 lezen wat Jezus op de
grote dag van het Loofhuttenfeest durft te zeggen!
Naast deze grote feesten
zijn er nog enkele kleinere feesten te noemen.
Purimfeest
Je kent misschien het boekje Ester wel. Daarin lees je hoe Haman
probeert de Joden uit te roeien. Maar God houdt zijn plan tegen.
Doordat Ester koningin wordt, kan zij een massamoord onder de Joden
voorkomen. "Pur" betekent "lot". Haman had het lot geworpen om een
datum te prikken voor de Jodenmoord. Vandaar de naam "Purimfeest". Op
dit feest, dat gevierd wordt in februari/maart, stuur je elkaar
cadeaus. Dan wordt ook het boek Ester voorgelezen.
Tempelvernieuwingsfeest
(Chanoeka)
Dit feest wordt genoemd in Johannes 10:22. In 164 v.Chr. wordt door
Judas de Makkabeeër de tempel heroverd op de goddeloze koning
Antiochus IV Epifanes. Hij had in de tempel zwijnen geofferd. Dat deed
hij expres om de Joden te kwetsen, want zwijnen waren onreine dieren.
Als de Joden dit feest (8 dagen lang, in december) vieren, steken ze
een 9-armige kandelaar aan. Elke dag wordt er één
kaarsje
meer aangestoken.
Antiochus Epiphanes, de koning van Syrië, had de joden
verslagen.
Hij was de wrede heerser. Ofschoon Antiochus een Syriër was,
stond
hij bekend als een Griek omdat hij alles nadeed wat maar Grieks was.
Hij verlangde van de joden dat ook zij zich aanpasten aan de Griekse
gewoonten.. Hij kreeg hierdoor tegenstand van de nationalistische
joden. Zo kwam het tot de opstanden der Makkabeeen. Er volgde een reeks
van onafhankelijkheidsoorlogen.
In die tijd werd Israël ook verscheurd door godsdienstige
tegenstellingen. Heruit ontstonden de grote sekten der
Farizeeën
en Sudduceeën. In die tijd werd het de joden verboden hun
eigen
godsdiensten te houden. En werd de tempel verontreinigd met de
afgodendiensten naar Grieks gebruik.
Ook werd de tempel leeg geroofd, en werden vele joden die hier tegen
waren vermoord. Ook verbrandden zij de boeken der wet van de joden, en
werd een ieder gedood die zijn kinderen liet besnijden. Dit betekende
dat het zedelijk verval groot was, en dat vele joden zich gingen
schamen voor de thora.
Men ging zelfs zover, dat joodse jongelui naakt meededen aan Griekse
spelen. In de periode 175-164, toen de beruchte Antiochus IV Epiphanes
de troon besteeg, wilden verschillende modeme, ruimdenkende joden uit
die tijd, een poging doen orn de levenswijze van hun orthodoxe broeders
te beïnvloeden. Zij wilden bet hellenisme met geweld invoeren.
(Hellenisme = grote bloeitijd van Griekenland na Alexander de Grote,
waarin een voorliefde heerste voor schoonheld en kracht in woord en
daad.) Zij hadden hiermee enig succes, want de Griekse cultuur had iets
aanlokkelijks waartegen niet iedereen bestand was. Op 25 kislew
(december) 164 voor de christelijk jaartelling trok Juda. de
Makkabeeër Jeruzalem binnen en verwijderde alle sporen van de
Grickse afgodendienst uit de tempel.
Na deze zuivering werd de tweede tempel opnieuw ingewijd. In de tempel
stond de zevenarmige kandelaar (menora). Hiervoor was nog maar voor een
dag olie, maar toen deze aangestoken werd, brandde de Menora maar
liefst acht dagen lang.
Dit was een groot wonder, omdat de Joden acht dagen nodig hadden om
nieuwe olie te maken. Dit langer branden van de kandelaar wordt gezien
in het verlengde van de diaspora (verstrooiing), die de Joden wonder
boven wonder ook overleefd hebben.
De acht-armige kandelaar (Chanoeka) is vandaag het symbool dat
herinnert aan het wonder in de tijd der Makkerbeeën (acht
dagen
olie).
De arm die in het midden zit, (vaak uitstekend naar voren), diende om
de andere lichten aan te steken. Deze wordt genoemd sjamasj, hetgeen in
het Hebreeuws betekent dienaar. Het getal acht symboliseert in de
Joodse mystiek het bovennatuurlijke, de macht, die de Schepper
zichtbaar maakte in het wonder met de Chanoeka.
Sabbat
Is de sabbat ook een feest? Iets dat elke week terugkomt, dat is toch
geen feest meer? Jazeker wel. De wekelijkse sabbat wordt in Leviticus
23:3 eigenlijk als het éérste van de feesten
genoemd.
Elke week mag je, moet je een dag rust nemen. Je mag niet opnieuw slaaf
worden. Op die dag is er een heilige samenkomst. Die dag is voor de
Here. In onze jachtige samenleving ontdekken we weer de waarde daarvan:
rust nemen op zijn tijd. Vul die dag dan ook niet alleen in voor je
eigen plezier. Laat het vooral ook een dag zijn voor God. Neem rust op
zijn tijd.
Genoeg reden voor feest!
Je ziet het, in de Bijbel wordt volop feestgevierd. Het is ook goed
voor ons om regelmatig stil te staan bij de dingen die de Here God
heeft gedaan. Je vindt in het Nieuwe Testament geen gebod om Kerst,
Pasen en Pinksteren te vieren. Toch is het een goede zaak. Het is
jammer dat Kerst in onze tijd veel meer aandacht heeft dan Pasen, en
Pinksteren nog veel minder. Dat zou juist andersom moeten zijn.
Bovendien wordt het echte Kerst-Evangelie vaak overschreeuwd door
dingen die niks met Jezus te maken hebben.
Maar als je eraan denkt wat God heeft gedaan en wat Hij nog steeds
doet, en Hem daarvoor dankt, dan ben je bezig met iets dat al eeuwen
gedaan wordt. Denk er wel aan: een feest is er niet alleen voor om te
(ge)denken en te danken, maar een feest is er vooral om het te vieren!
Houd de blik daarbij maar steeds gericht op Jezus. Dan mag je heel je
leven vieren als een feest!
Ook wij vieren
heel wat feesten...
Door het jaar heen staan er bijzondere dagen op onze kalender. sinds
jaar en dag gaat dat zo. daar ook zo onze aandacht aan besteden. Om je
enig houvast te geven op deze site een overzicht van de christelijke
feesten. Niet dat ze allemaal even indringend worden gevierd, maar meer
dan de moeite waard om er niet alleen mee op de hoogte te zijn maar je
ook eens nader in te verdiepen.
Christelijke feestdagen
Door het jaar heen hebben we een behoorlijk aantal christelijke
feestdagen. Maar wat houden die dagen eigenlijk in, behalve dat het
vrije dagen zijn?
Deze dagen hebben allemaal gemeen dat ze hun oorsprong vinden in de
bijbel. Elke feestdag is gekoppeld aan een gebeurtenis in de bijbel,
die voor christenen een belangrijke betekenis heeft. Maar welke
gebeurtenis, en dus betekenis, is gekoppeld aan welke feestdag?
Kerst
Kort omschreven betekent Kerst voor christenen de geboorte van Jezus.
Een belangrijke dag! Door Zijn geboorte kwam Jezus, de zoon van God, op
de aarde om mens te zijn onder de mensen. Uiteindelijk was het doel om
te boeten voor de zonden die de mensen hebben begaan en nog zullen
doen. Jazeker, ook voor die van jou! Bijzonder, dat iemand zich
opoffert voor iets wat hij niet heeft gedaan. Wat een liefde!
Goede vrijdag
Op goede vrijdag is Jezus voor ons aan het kruis gestorven. Doordat
Jezus voorafgaand aan Zijn sterven, maar ook door Zijn sterven en
tijdens Zijn dood, voor ons geleden heeft, zijn onze zonden vergeven en
hebben we genade ontvangen. Genade van God; verzekerd van Gods
oneindige liefde, geduld en vergeving. Voor altijd Gods kind!
Pasen
Pasen staat voor overwinning! Met Pasen vieren we dat Jezus na drie
dagen uit de dood is opgestaan. Daarmee heeft Jezus de dood overwonnen.
Dat wil niet zeggen dat er hier op aarde geen dood meer is, maar het is
niet het laatste station!
Hemelvaart
Het woord ‘Hemelvaart’ kunnen we letterlijk nemen;
Jezus is
naar de Hemel opgevaren om bij zijn Vader, God, te zijn. Zijn werk op
aarde was volbracht. Jezus is nu bij Zijn Vader, maar is zeker daardoor
niet onbereikbaar geworden. Zijn Werk voorafgaand aan de Hemelvaart
heeft juist ons dichterbij God gebracht.
Pinksteren
Toen Jezus met hemelvaart naar God in de hemel ging heeft hij de
discipelen belooft hen niet alleen te laten. Met pinksteren kwam de
Heilige Geest bij de discipelen, om hen kracht en inspiratie te geven.
Maar de Heilige Geest is niet alleen voor de discipelen gekomen. Ook
wij nu mogen de kracht van de Heilige Geest voelen en ervaren.
HIER
PRACHTIG MATERIAAL UIT DE ROOMSKATHOLIEKE KERK.
naar top van deze pagina 
