12 De volgende dag was er al een grote menigte in Jeruzalem voor het feest. Toen ze hoorden dat Jezus ook zou komen, 13 haalden ze palmtakken en liepen ze de stad uit, hem tegemoet, terwijl ze riepen: ‘Hosanna! Gezegend hij die komt in de naam van de Heer, de koning van Israël.’ 14 Jezus zag een ezel staan en ging erop zitten, zoals geschreven staat: 15 ‘Vrees niet, Sion, je koning is in aantocht, en hij zit op een ezelsveulen.’ 16 Zijn leerlingen begrepen dit aanvankelijk niet, maar later, toen Jezus tot majesteit verheven was, herinnerden ze zich dat dit over hem geschreven stond, en dat het zo ook gebeurd was. 17 De mensen die erbij waren geweest toen hij Lazarus uit het graf riep en uit de dood opwekte, waren van die gebeurtenis blijven getuigen. 18 Daarom ging de menigte hem ook tegemoet, omdat ze gehoord hadden dat hij dit wonderteken had gedaan. 19 En de farizeeën zeiden tegen elkaar: ‘Je ziet dat we niets bereikt hebben: kijk maar, de hele wereld loopt achter hem aan.’

Koningschap van Jezus - hosanna voor de Zoon van David

Heden hosanna, morgen kruisigt Hem.
Dat is de wonderlijke tegenstelling van palmpasen.

Hier lezen we hoe Jezus Jeruzalem binnen treedt  / gehaald wordt als een Koning...

De zondag van palmpasen is een bijzondere dag. Het is het begin van de laatste week van Jezus' leven. In de dagen die nu komen, vinden de laatste dingen van Jezus' leven plaats (Het laatste avondmaal van Jezus met de discipelen, de verloochening door Petrus, de

Hof van Gethsemane, het proces tegen Jezus, Pilatus die zijn handen in onschuld wassen wil, de vrijlating van Barnabas en het sterven aan het kruis van Jezus.)

Op deze zondag, echter, lijkt het lijden nog even weg. We horen over een feestelijke intocht met enthousiaste mensen. Alles lijkt er op te wijzen dat de Messias gekomen is. De Messias die recht zal brengen op aarde. De beloofde en lang verwachte Redder.

En ook de liederen van palmpasen bezingen de intocht van de Grote Koning. Hij komt, Hij maakt bij ons zijn woning. Gezegend zij de grote Koning, die tot ons komt in s Heren naam.

Heft op uw hoofden, poorten wijd, wie is het die hier binnenrijdt? De palmen van uw eerbied spreidt, de weg langs die uw koning rijdt....

Alle 4 evangelisten vermelden deze intocht van Jezus in Jeruzalem

De Koning komt in zijn  stad. Het is feest! Daar is de nieuwe David, de definitieve en de grootste koning. Daar komt de overwinnaar! Palmtakken en hosanna's horen tot het vaste ritueel van het onthaal dat de koningen en de veldheren ten deel valt als ze met trofeeën beladen terugkeren uit de strijd. Nu is het zeker uit met de bezetting door de Romeinen...

Hier het begin van een bijzondere week. Een week die ook wel Stille week wordt genoemd. In het christelijk geloof beseffen we dat de gebeurtenissen van deze week er wel zeer op aankomen. Volgende week zondag vieren we Pasen. De opstanding van Jezus.  Zijn overwinning op de dood. maar we kunnen dat niet doen zonder ook de Goede vrijdag te vieren, de dag van zijn dood. Kun je die dag dan vieren? Je viert toch niet de dag dat iemand sterft?

Goede Vrijdag heet niet voor niets Goede Vrijdag. Zijn sterven maakt alles tussen ons en God goed. Hij stierf voor ons, om ons het leven weer te geven. Daarom is Goede Vrijdag een belangrijke dag, die we niet moeten overslaan. 

Op deze zondag van palmpasen zien we hoe Jezus Zijn Koningschap op zich neemt

Het is de enige keer tijdens zijn leven dat dat gebeurt. Hij zegt in het proces dat zich deze week gaat voltrekken: 'Mijn koningschap is niet van deze wereld'. En dat is nog steeds het geval! We belijden dat Jezus Heer is, dat Hij koning is. Maar het is niet altijd merkbaar, niet bewijsbaar. Mensen willen graag een bewijs. Zo'n bewijs hebben we niet in handen. Het is een geloofs-'bewijs'. Denk maar aan de tekst: "het geloof is het bewijs van de dingen die we niet zien,  en de zekerheid van de dingen die we hopen". (Hebr.11:1)

Ik las ergens: 'Aan het kruis openbaart zich zijn Koningschap voor wie de dingen wil zien vanuit het geloof'.

Is dat, is dat mijn koning? zingt  een lied. Gij aller vaad'ren wens?

De evangelist Marcus beschrijft de intocht in Jeruzalem vrij zakelijk, lijkt het...

Hij vertelt hoe Jezus en de leerlingen in de buurt van Bethanie komen, bij de Olijfberg.

De olijfberg ligt oostelijk van de stad Jeruzalem. Je ziet de stad liggen, flonkerend in de zon. Daar zal het laatste zich voltrekken, weet Jezus.

Hij stuurt 2 van zijn leerlingen vooruit. Hij geeft ze de opdracht: Ga naar het dorp dat daar ligt. Daar zul je een vastgebonden ezel zien, waar nog nooit iemand op gereden heeft. Maak het los en breng het hier.

En als iemand vraagt wat jullie doen, zeg dan: De Heer heeft het nodig, Hij zal het meteen weer terugsturen... En zo gezegd, zo gedaan. Het was wel een aparte opdracht, want het leek natuurlijk of die leerlingen dat ezeltje wilden stelen. We horen: er stonden een paar mensen die vroegen: Waarom maken jullie dat veulen los? Wanneer de discipelen het antwoord geven dat Jezus hen gezegd had, laten de mensen hen begaan, horen we.

Ze brengen het dier naar Jezus en ze leggen hun mantels op het beest. Dit bij wijze van zadel. En Jezus gaat op de ezel zitten. Andere mensen doen hun jassen uit en spreiden ze op de weg. en weer anderen pakken takken van de bomen en leggen die op de weg, of zwaaien ermee als een feestelijk welkom. Luidkeels roepen ze: Hosanna! gezegend Hij die komt in de naam van de Heer. Gezegend het komende koninkrijk van onze Vader David! Hosanna in de hemel!

Het wordt door Marcus vrij zakelijk verteld. Hij weidt niet erg uit over wat vooraf ging. Hij verwijst ook niet expliciet naar de profeet Zacharia zoals Matteus doet:
 
Heden hosanna... en morgen? Morgen 'kruisigt Hem'?

In de loop der tijden is het besef er altijd geweest dat het niet aangaat terug te wijzen naar de mensen van toen. In de geschiedenis van het leven, het lijden en het sterven van Jezus zijn natuurlijk bepaalde mensen die toen leefden betrokken geweest. Toch is het besef er altijd wel geweest dat wij het even goed hadden kunnen zijn. Ook al leven wij later, ook wij zouden Hem het ene moment enthousiast begroet kunnen hebben, en een volgend moment hebben kunnen roepen: Kruisigt hem.

"Zo zijn wij allen" zegt een van de lijdensliederen. En het gedicht van Revius kent u denk ik  ook. Het zijn de Joden niet Heer Jezus die U kruisten (=kruisigden).

Heden hosanna, morgen kruisigt Hem

Zit daar niet iets in van onze menselijke wispel-turigheid? Dat we het ene moment enthousiast kunnen zijn voor de Heer, en een ander moment ons misschien weer terugtrekken? Dat we het ene moment in vuur en vlam staan, er helemaal voor gaan. Om een tijdje later ons weer enigszins onverschillig terug te trekken en van de zijlijn geloof en kerk om de mensen die geloven eens aan te zien.. misschien zelfs wel met wat minachting. Nou die zijn wel erg enthousiast. Of dat is wel een beetje overdreven...

Die mag wel eens wat minder hard zingen. Die zou eens wat verder achteraan moeten staan. 

En voor we het weten zijn we van een betrokken volgeling van Jezus, kritische omstander geworden. Aan de zijlijn slaan we het nog zo'n beetje gaande. Maar onszelf rekenen we er niet of nauwelijks meer bij. Vindt u dat misschien vergezocht?

Denk maar aan Petrus, die betrokken discipel.  Vol vuur. Enthousiast.

In een pijnlijk moment, als hij geconfronteerd wordt met een kritische vraag, die misschien gevolgen voor hemzelf kan hebben: zegt hij: IK ken hem niet...

Het gaat er niet om precies aan te wijzen: wie en wat

Maar het gaat er wel om dat wij allemaal, stuk voor stuk, deel uitmaken van het lijdens- en stervensverhaal van onze Heer, Jezus Christus. Het is niet puur een stuk geschiedenis, maar wij maken er deel vanuit. Ook wij  maken deel uit van het evangelie.

We hebben in die zin geen schone handen. Maar het goede nieuws is juist dat Hij gekomen is, en gestorven is, voor mensen die geen schone handen hebben.

Marcus vertelt tot 2 maal toe dat de mensen hun mantels, hun jassen op de grond leggen. Als een loper voorde grote koning! Graag wil ik, tot slot, samen met u stil staan bij die jassen. (met dank aan Marja Doesburg, De eerste dag, blz. 29)

Sommige doen hun jas uit, wanneer ze in de kerk komen. En hangen hun jas aan de kapstok. Anderen houden ze aan. Of hangen ze aan de knop van de stoel voor zich.

Zonder jas in de kerk te zijn, lijkt huiselijker dan met jas. Het kan er mee te maken of je je voldoende thuis voelt in de kerk om je jas uit te doen. Het kan ook zijn dat je het te koud vindt, zonder jas. Wanneer je jas uitdoet en ophangt, ben je kwetsbaarder dan met jas. In zekere zin geef je jezelf bloot. Dan moet je je wel veilig voelen.

Als Jezus Jeruzalem binnen rijdt, zijn er mensen die hun jas voor Hem uittrekken

In de blijdschap van het moment trekken ze hun mantels uit en roepen: Hosanna! Er is vreugde omdat de dingen op hun plek vallen. Omdat de man van Godswege in de stad is waar het allemaal moet gebeuren. Waar het erop aankomt.

Kleren maken de man. Kleren maken de vrouw.

Soms zie je aan iemands kleding wat zijn of haar beroep is. Verpleegsters, politiemensen, militairen.

Aan iemands kleding kun je zien wat diegene mooi of belangrijk vindt.

In kleding kun je je ook verstoppen. Kun je je anders voordoen dan je bent. Dan wordt die mooie mantel een dekmantel waaronder iets minder moois verborgen is.

Met de mensen langs de kant van de weg naar Jeruzalem gebeurt iets bijzonders

de ontmoeting met Jezus maakt dat ze hun mantel voor Hem uitdoen. Maakt dat ze zich, in hun vreugde en enthousiasme, kwetsbaar opstellen. Zich openstellen voor Hem.

Soms verschuilen wij ons achter onze jassen

Onze pijn, ons verdriet, onze teleurstelling, onze boosheid: Waarachter verbergen we dat niet? Wat zou ons kunnen bevrijden? Welke mantels zouden wij kunnen afleggen? De mantel van boosheid? De mantel van bitterheid, omdat dit jou gebeurd is? De mantel van je verongelijkt zijn? Of de mantel van je jalouzie? Of de mantel van een kluwen van moeilijke gevoelens?

Wie op  weg naar Jeruzalem Jezus ontmoet, wordt het vertrouwen geschonken dat je je mantel uit mag doen. En God zal als een warme mantel om je heen zijn.

Volg Jezus op zijn weg naar Jeruzalem, heet Hem welkom als de grote Koning.

We roepen Hosanna, redt ons toch!

Onze jassen spreiden we uit als eerbied voor Hem.

De dekmantels waarachter we ons schuilhouden, mogen we afleggen.

Want: Zo vriendelijk en veilig als het licht

zo als een mantel om mij heengeslagen, zo is mijn God! Ik zoek Zijn aangezicht.


Om te vertellen aan de kinderen

Jezus en zijn leerlingen waren op weg naar Jeruzalem. Er waren veel mensen bij hen die graag bij Jezus wilden zijn om naar Hem te luisteren. Nog een paar dagen, dan zou het feest zijn in Jeruzalem, Paasfeest. De Israëlieten dachten dan terug aan de tijd dat God hen bevrijd had uit het land Egypte.

De mensen zijn blij en vrolijk, ze zijn al in feeststemming. Ze hopen en verwachten dat Jezus hun koning wil worden en de Romeinen, die de baas spelen in hun land, zal verjagen.
Ze begrijpen nog steeds niet dat Jezus helemaal geen vechtkoning wil zijn, maar een vredekoning.
Jezus zal niet alleen koning worden over de Israëlieten, maar over de hele wereld.
Hij zal niet alleen de Romeinen verslaan, maar Hij zal al het kwaad dat in de wereld is overwinnen.
Jezus zal overwinnaar zijn over alles en iedereen.
Hij zal alle mensen gelukkig maken door te lijden en te sterven. Hij zal de straf dragen voor iedereen, zodat alle mensenkinderen weer heel dicht bij God kunnen komen en voor altijd bij Hem mogen zijn.
Maar dat begrepen de mensen nog steeds niet.
Jezus wist het wil en Hij wist ook dat Hij eerst nog veel zou moeten lijden voordat dit zou gebeuren. Daarom was Jezus niet zo blij en vrolijk, Hij was stil en verdrietig omdat al die mensen niet wilden of konden begrijpen, dat Hij alleen maar vrede wilde brengen tussen God de Vader en alle mensen.

Toen ze vlak bij de Olijfberg waren zei Jezus tegen zijn leerlingen: "Ga naar het dorpje, dat je daar ziet liggen. Je zult daar een vastgebonden veulen zien, een jonge ezel, waar nog nooit iemand op heeft gereden. Maak het dier los en breng het hier. Als er iemand aan je vraagt: "Waarom maken jullie dat veulen los en nemen jullie het mee?" Zeg dan dat de Heer het nodig heeft. Dan zal het goed zijn.

De leerlingen van Jezus gingen naar het dorp en alles gebeurde precies zoals Jezus het had gezegd.
Ze kwamen terug bij Jezus en deden hun jassen uit en legden ze over de ezel, zodat Jezus er op kon zitten en ze spreidden hun jassen uit over de grond, zodat de ezel er over kon lopen.
Ze begonnen te juichen en te roepen: "Hosanna, hosanna, de koning komt. Gezegend is Hij die komt in de naam van de Heer". En steeds meer mensen sloten zich aan bij de juichende stoet mensen en zongen en jubelden het uit van blijdschap, omdat ze dachten dat Jezus nu wel koning zou worden over Jeruzalem.
Ze trokken palmtakken van de bomen en zwaaiden er vrolijk mee, het waren net vlaggen, die de koning begroeten.

Aan de kant van de weg stonden ook de farizeeën en schriftgeleerden, rijke, geleerde mensen, die helemaal niets van Jezus moesten hebben. Ze waren jaloers omdat de mensen zo veel van Jezus hielden en naar Hem wilden luisteren en graag bij Hem wilden zijn.
"Laat de mensen zwijgen", roepen ze naar Jezus, "u bent helemaal geen koning". Maar Jezus antwoordde, als de mensen zouden zwijgen, zouden de stenen het uitroepen".
De mensen mochten wel roepen, dat Jezus hun koning was, want dat was Hij ook. Alleen een andere koning dan zij dachten, geen vechtkoning, maar een Vredekoning. Geen koning die op een vurig paard reed, maar nederig op een ezel. Geen koning met gewapende soldaten om hem heen.
Maar een koning van liefde, die de mensen wilde helpen en beter maken en hen vertelde dat God de Vader heel veel van hen hield.
De farizeeën en schriftgeleerden keken boos en bedachten een plan om Jezus gevangen te nemen.

Zo komt de vrolijk stoet in Jeruzalem aan en de mensen dringen om Jezus heen en verwachtten van Hem dat Hij zou zeggen: "Maak mij nu maar koning". Maar Jezus stapt van de ezel af en gaat naar de tempel.
De mensen zijn teleurgesteld en begrijpen er niets van, dat Jezus geen koning wil worden zoals zij het hebben bedacht.

De plannen van God zijn zoveel mooier en beter dan wij zouden kunnen bedenken.
We begrijpen God lang niet altijd, maar we mogen zeker weten dat het goed is wat God doet. Hij kent je en Hij weet wat het beste voor je is, op Hem kun je vertrouwen, bij Hem ben je veilig.
Jezus heeft ons dat geleerd, blijf maar dicht bij Hem.