Inleiding

Als het gebed zo belangrijk is geweest voor de Here Jezus, dan moet het ook wel belangrijk
zijn voor ons. Hij leert ons dat we onze hand openhouden voor Hem, te geloven dat Hij meer dan een aardse vriend
antwoordt en meer dan een aardse vader geeft.We mogen zeker zijn dat we gehoord worden door de Vader in de
hemel en dat we ook zeker mogen zijn van Zijn liefde en Zorg voor ons. Het gebed is een uiting van het contact met
Hem. ‘Leer mij bidden’ betekent dat je het echt kunt léren!


Om eens over na te denken

1. Lukas beschrijft vaak dat Jezus bidt.(Luk.3:21,5:15,6:12,9:18;28-29) Onze
Heiland vindt het gebed blijkbaar heel belangrijk. Zo is Jezus met Zijn Vader verbonden geweest. Hij staat met
Hem in contact. Zo krijgen wij door dat bidden niet een eenrichtingsverkeer is, waarin wij alleen maar onze vragen
en problemen voorleggen aan God, maar dat we juist ook mogen beseffen dat Hij ons ziet en ons beschermt. Hij
wil een goed en open contact met ons! Laten we van Jezus leren hoe we bidden mogen.

2. De Here is op reis naar Jeruzalem en de gebeden van Hem staan ook in dat licht, namelijk van Zijn uiteindelijke
verheerlijking, door de dood heen. Hij is ‘ergens aan het bidden’, want bidden kun je overal doen. Het gaat bij
bidden niet zo zeer om de plaats, een bepaalde lichaamshouding of speciaal woordgebruik, maar vooral om je hart,
je gerichtheid op Hem. Bidden is niet een ritueel, waarmee je de hemel kunt bestormen, maar een relatie, een
gesprek met de Here, Die als Vader en Vriend naar je luistert.

3. De discipelen van Jezus wisten echt wel hoe je zou moeten bidden. Ze hadden dit thuis meegemaakt, in de
synagogen en ook in hun eigen leven zullen ze zeker wel hebben gebeden. Maar het bidden van Jezus is anders
geweest in hun ogen. Waarschijnlijk hebben zij aan Jezus gemerkt dat Hij niet zo maar wat aan het opnoemen was,
maar dat Hij in gesprek was. Dat willen ze nu van Hem leren. Het gaat blijkbaar om een houding (afhankelijkheid)
en om inhoud(vertrouwelijk spreken).

4. Eigenlijk weten wij niet goed hoe we bidden moeten en ook niet wat we eigenlijk moeten zeggen tegen God
(Rom.8:26). Juist in het gebed komt er veel onmacht van ons naar voren. Wij zeggen vaak hetzelfde en wat moeten
we eigenlijk van God verwachten? Zo vragen wij onszelf af. Toch mogen we in dit Bijbelgedeelte leren dat we
bidden mogen en ook hoe we kunnen bidden. Onmacht kan en mag veranderen in afhankelijkheid.(leerbaarheid)

5. Van jongs af aan hebben we geleerd om op eigen benen te gaan staan en op eigen krachten te werken. Het gebed
wijst een heel andere weg, ja gaat hier zelfs lijnrecht tegenin. Toch leren we gaandeweg dat bidden wezenlijk
noodzakelijk is. Want alleen zo ervaren we de meest diepgaande gemeenschap met de Here God. Door te bidden
leren we God beter kennen, ontvang je Gods vrede (Fil.4:6,7) en Zijn kracht, waarmee je de moeilijkste situaties
kunt doorstaan. Als wij werken, werken wij,maar als we bidden, werkt God.

6. Het gebed is een zeer belangrijke stimulans voor het geloof. Met je ogen dicht leer je juist op God te zien. We
mogen met God praten. Hij wil horen naar ons!! Zo wordt veel meer duidelijk dat je een Vader in de hemel hebt en
dat Hij maar op ‘één gebed afstand’ van je vandaan staat. Je kunt met Hem verbonden zijn. Daarbij heb je ook de
kerk nodig, om voorbeelden te leren over bidden en tegelijk om de vrijmoedigheid te leren dat je ook zelf, met eigen
gekozen woorden, bij God mag komen. De kerk is bedoeld als stimulans en als structuur, een duwtje in de rug en
een gemeenschappelijk gebed, waarin je aan kunt sluiten. We mogen samen bidden en ook alleen!

7. De Here Jezus leert Zijn discipelen ‘het onze Vader’. Dit is geen formuliergebed (wat je maar telkens precies zo
móet herhalen), maar eerder een voorbeeld voor ieder gebed, met andere woorden: zo mág je bidden: Aanbidden,
Bedanken, Belijden en Aanroepen. Zo wordt duidelijk dat bidden ook betekent ‘abba’(papa) zeggen, tegen de Here.
(Rom.8:15) Je mag bidden als een kind aan huis. De Here Jezus maakt duidelijk dat God een Vader is, van Israël
(Deut.32:6,Jes.63:16;Jer.3:4) en ook van ons. Ook wij mogen kinderen van God zijn en dus ook erfgenamen.
(Rom.8:17) In Hem mogen we kind van de Here zijn. Zo delen we in wat de Here Jezus heeft volbracht. Eigenlijk is
dit een gebed voor hen die op reis zijn. Het gaat om het zoeken naar God.

8. Het gaat eerst om God en om Zijn eer, daarna gaat het pas over onze verlangens en wensen. Het gaat namelijk in
het geloof eerst om Hem volgen en dan pas ontvangen wat wij nodig hebben (is ook nog iets anders dan wat wij
nodig vínden). Dat snap je pas als je weet Wie God is, de Hoge en Heilige, Die verbonden wil zijn met mensen.Het
gaat in het gebed eerst om drie uitroepen van Gods heerlijkheid: geheiligd moet worden (door ons en allen) Uw
Naam, laat komen Uw Rijk, geschieden moet Uw Wil, zowel in de hemel alsook op aarde. Het gaat toch om Hem?!

9. Wij zijn van God afhankelijk. Zonder Hem kunnen we niet, zonder Hem hoeft het niet! We bidden Hem dan ook
voor ons dagelijks brood, onze eetlust en dus ook gezondheid. We bidden daarbij om schuldvergeving, maar
beseffen tegelijkertijd dat wij dan ook zelf schuldvergevend moeten zijn. Wie niet zelf een ander vergeeft kan niet
zelf vergeving van de Ander of een ander ontvangen.(Mat.18:35) Daarbij bidden we om Gods leiding in ons leven
en Zijn bewaring in moeilijke omstandigheden. (Jak.1:12-15) Ook dan mogen we vertrouwen hebben in God.

10. In de eerste gelijkenis gaat het om de zekerheid van de gebedsverhoring. In het (oude) Oosten zou het
volstrekt ongehoord zijn als iemand zijn vriend buiten in de kou en in de nood zou laten staan. De Here Jezus
benadrukt: zoals deze vriend zéker gehoord zal worden door de man binnen in het huis, zo zeker wordt ook ons
gebed verhoord door de Vader in de hemel. Zelfs op een ‘bijzonder ongelegen moment’ word je door God gehoord.
Je komt bij Hem nooit ongelegen! Het is veelzeggend dat het verhaal gaat over een ‘vriend’. Zó is God blijkbaar!
Dring er ook bij Hem op aan, Hij hoort je echt. (Ps.10:1,12) Zeker als je voor anderen opkomt, zoals de
aankloppende vriend voor zijn gasten, dan hoef je niet beschaamd of verlegen te zijn: vraag alles aan God! Hij
geeft het je omdat je Zijn vriend bent en anders ook omdat je zo aandringt!(Luk.11:8)

11. Deze verzekering wordt verzegeld met drie korte stellingen van Jezus, waarmee hij ons duidelijk maakt dat we
hiervan absoluut zeker mogen zijn: bidt (of ‘bedel’) in de vaste overtuiging dat God het zal geven. (Joh.15:7 en 16:
22-27) Zoekt en je zult vinden, want je zult zeker de gemeenschap met God vinden als je hiernaar op zoek bent.
(2Sam.21:1;Ps.27:4; Jes.55:6) Klopt op de deur van God en ook jou zal opengedaan worden. (net zoals die vriend
zojuist heeft ondervonden.) De werkwoorden: ‘bidden’, ‘zoeken’ en ‘kloppen’ worden nog eens herhaald, juist
omdat hierdoor de zaak nog verder verduidelijkt wordt. De Here Jezus laat hierover geen misverstand bestaan. Bid
maar, zoek echt verder, houd maar aan in het kloppen ‘op Gods deur’, want Jezus Zelf staat Borg voor het
antwoord. Het gaat hierbij om het bidden voor wat echt nodig is, wat onmisbaar in Zijn Koninkrijk is.(Mat.6)

12. Dan gaat de Here Jezus verder met een nieuwe serie van gelijkenissen om te laten zien tot Wie je bidt. Als je
namelijk ‘Vader’ tegen God zegt, mag je weten dat Hij een ander ‘soort’ Vader is. Deze Vader weet wat je nodig
hebt en zal zeker niet iets heel anders en iets heel gemeens geven.Hij zal je vertrouwen niet beschamen. De hemelse
Vader zorgt beter voor Zijn kinderen dan wij. Zo is het beslist, hiervan kun je verzekerd zijn.

13. Een kind kan vragen om een vis,bijvoorbeeld een paling. Dan zal een aardse vader toch ook niet met een giftige
slang aankomen. Dat haalt toch niemand in zijn hoofd. Het is toch ondenkbaar dat een Vader zoiets doet aan zijn
kinderen. Maar zelfs als aardse vaders verkeerde dingen hebben gedaan, zal de Vader in de hemel dit zeker niet
doen! De hemelse Vader wil je overladen met Zijn gaven.(Lev.26:3-6;Deut.28:2-6,12;2Sam.12:7-9)
Of als een kind om een ei vraagt dan komt een vader toch niet met een giftige (ei-vormige)schorpioen aan. Een
vader bedriegt zijn kind toch niet, zo slecht zijn we toch niet?! Hoeveel te meer (Ps.103:11) zal de Hemelse Vader
helemaal het goede geven aan ons. Laten we Hem toch vertrouwen in alle dingen.
Dat betekent overigens niet dat we alles (alles wat er staat op onze verlanglijstjes) van Hem zullen ontvangen, maar
juist datgene wat we werkelijk nodig hebben. De Heilige Geest leert ons wat we nodig hebben. Hij leert ons af om
egoïstisch te zijn en dus ook om niet meer egoïstisch te bidden.

14. Het gaat zelfs verder: de Here wil vooral Zijn Heilige Geest geven, de hoogste gave, hoger dan je kunt
voorstellen, want Hij geeft Zichzelf. Je mag blijkbaar in het gebed Hem Zelf ontvangen. Zo dichtbij wil Hij
komen. Hij is werkelijk maar op één gebed afstand, tenzij wij dichtslibben voor het Evangelie.

15.Veel mensen ervaren hindernissen bij het gebed: je ziet God niet, zou Hij echt wel luisteren? We zijn het niet
meer gewend om afhankelijk te zijn, want we hebben veel dingen in handen gekregen, door onze kennis en door de
verzekeringen, in het geval van moeilijkheden. Daarbij willen we ook niet wachten op ‘Gods tijd’, we willen het nú.
Misschien is de grootste moeite wel dat we niet met onszelf durven te komen, steeds weer bij de Here. Denk je eens
in dat je kind niet met zijn problemen bij je durft te komen, wat zou je hieraan doen? Hoeveel te meer de Hemelse
Vader, Die veel van ons houdt en ons wil geven wat we nodig hebben.

16. Laat de Heilige Geest onze twijfel veranderen in zekerheid, ons leven vruchtbaar maken, ons richten op onze
Vader in de hemel, die we als Koning gehoorzamen. Laat Hij onze stekeligheden, hoogmoed en onvrede wegnemen
en hiervoor ootmoed, mildheid en liefde geven. Mogen we door de Heilige Geest zó bewogen zijn met anderen, dat
we hun ook werkelijk willen vertellen van de Here, Die Zich verbindt aan mensen.

Om enig inzicht te krijgen in de manier waarop kinderen bidden en vooral wat zij ervan begrijpen is er een onderzoek gedaan op een Christelijke Basisschool. Hierover werd een prachtig boekje geschreven.