holyhome.nl

Je maakt  eens een foutje hier of daar

Je leeft goed , er valt weinig op je aan te merken, je geeft iedereen wat hem toekomt. Je maakt  eens een foutje hier of daar natuurlijk. Maar wie doet dat nou niet? ledereen maakt toch fouten ? En vergeleken met veel anderen steek je nog gunstig af. Wie zijn best wil doen om goed te zijn, kan zelf een heel aardig resultaat behalen.

Er zijn heel wat mensen die zichzelf op deze manier geruststellen. Ook al zou na hun dood blijken, dat God werkelijk bestaat, dan zouden zij immers Hem kunnen wijzen op een goed leven. Voor hen hoeft er geen vergeving van zonden en bevrijding van het oordeel van God te zijn. Want hoe erg is zonde nou eigenlijk?

God kan ons niet meer zien

God denkt niet zo luchtig over 'een paar foutjes' in ons leven. Hij heeft de mens zó geschapen, dat deze goed (Gen.1 : 31) was, door en door goed. Maar na de zondeval was de mens dat niet langer. De mens was toen niet me;er een beetje goed, met hier en daar een fout. Sinds de zondeval zijn mensen echt, erg slecht. Zo slecht, dat ook lIes wat ze bedenken of wat 'uit hun hart opkomt' alleen maar volkomen (Gen. 6 ) slecht is.

Jezus zegt, dat uit het hart van de mens de kwade overleggingen (Marc. 7:21-23) voortkomen: Hoererij, diefstal, moord, echtbreuk. De zondeval had zijn uitwerking op alle mensen gelijke mate. Zelfs onze kinderen zijn bij hun geboorte volkomen slecht en zondig: 'wij worden in (Ps. 51 : 7)  zonde ontvangen en geboren'.

 De verlossing van onze zonde is iets heel anders dan het verwijderen van een aantal schoonheidsfoutjes. Om verlost te worden van de zonde moeten we als het ware van de grond af opnieuw worden opgebouwd; we moeten nieuwe mensen worden. Een nieuwe schepping. Jezus zegt dat (2 Cor. 5: 17) heel nadrukkelijk tegen ons. En Hij gebruikt het dan het woord 'wedergeboorte(Joh. 3 : 3)..Als iemand niet opnieuw geboren wordt, kan hij niet worden opgenomen in het Koninkrijk van God. Zijn Geest moet ons totaal (Rom. 7: 14) veranderen. Zó erg de zonde.

De mens verwoest zichzelf

(Gen. 1 : 26a) God heeft de mens naar Zijn beeld geschapen. Dat unieke aspect onderscheidde de mensen van alle andere schepselen. Naar Zijn beeld. Met die uitdrukking bedoelt de Bijbel niet, dat de mens uiterlijk een nabootsing van God was. Uiterlijk hebben we veel weg van sommige dieren; de structuur van ons lichaam, de stofwisseling en de bloedsomloop vertonen veelovereenkomsten met die van de hogere diersoorten. Mede daardoor is de wetenschap op de op niets gefundeerde idee gekomen, dat we eigenlijk geëvolueerde dieren zijn. Maar bij de schepping heeft God meteen al het kardinale onderscheid aangebracht: mensen zijn naar Zijn beeld geschapen. Dat slaat niet op onze uiterlijke kenmerken. Maar wel op onze luisterrijke positie, onze begaafdheid. God heeft de mens gemaakt (Gen. 1 : 26,28), naar Zijn beeld, opdat de mens zou héérsen. Om je heen zijn levende en levenloze schepselen; bergen, zeeën, planten, dieren. Je ziet eindeloze variatie en schoonheid. Het onvoorstelbare samenspel van natuurkrachten, van sterren en planeten. Het bonte patroon van het plantenleven en het gedrag van dieren; de onophoudelijke beweging van atomen en moleculen. Dat alles heeft God gemaakt. Het is van Hem; Hij 'speelt' ermee. Hij is de Maker (Ps. 104:24-26) en Beheerser van dat alles.

Welke plaats heeft de mens daarin ? Wordt de mens geleid door onbegrepen wetmatigheden buiten hem om wordt hij geleid door instincten die hij niet in de hand heeft? Iets daarvan zit inderdaad ook in de mens. Hij is een schepsel. Maar zijn positie is aan de kant van God. God heeft iets van Zijn majesteit, Zijn heerschappij, in de mens gelegd. God heeft de mens bijna goddelijk gemaakt: 'Gij doet hem heersen over (Ps. 8: 6) de werken uwer handen'. De mens is het 'kind' van Vader God.

De zonde heeft dat allemaal heel anders gemaakt. De breuk met God, door de zonde, maakt van het beeld van God een beeld van de duivel. Door de zonde komt er haat, zelfzucht, machtswellust en slaafse onderdanigheid. Er komt afgunst, oorlog, liederlijkheid. Sinds de zondeval in het paradijs is de mens bezig zich- zelf en zijn wereld te verwoesten. (Rom. 1: 21) Het wordt donker in zijn hart, hij (Rom. 6:17, 20) (Ef. 4: 18-19) wordt een slaaf van zijn lusten. De mens die heersen mocht, krijgt nu angst als metgezel. Angst voor dieren die hij niet de baas kan, angst voor (Heb,.2 : 15) natuurkrachten. Angst voor ziekte, angst voor de dood. De mens die heersen mocht, verslaaft zich aan wat hij beheersen moest, door het gebruik van alkohol en drugs. We leven in een rotte wereld. Maar het is onze eigen schuld. Die paar foutjes... .o erg IS zonde.

GOD is onze Lieve Heer niet !

Er zijn veel mensen die onder de omstandigheden waarin wij leven moed putten uit de gedachte dat aan alles een einde komt. Zonde of geen zonde, eenmaal komt wel de vergetelheid. Doodgaan brengt verlossing. En sommig en maken er daarom zelf maar een eind aan. Maar er is geen einde. Dood zijn is geen verlost zijn. Iédereen krijgt met God te maken. Iédereen komt te (Rom.14:10, 12) staan voor de Rechter. God is erg (Ps. 7: 12-14) boos over álle goddeloosheid. Hij Rom. I : 18 heeft Zijn vloek uitgesproken over ieder die zich niet houdt aan alles (Gal. 3 : 10) wat Hij liet schrijven in het boek van (Deut. 27: 26) Zijn wet. De dood biedt geen uitweg. Maar brengt een rechtstreekse confrontatie met God, de Rechter (Pred. 12 : 14) die Zijn oordeel zal uitspreken.

Er is maar één uitweg. Als de Rechter gratie verleent. En die mogelijkheid bestaat, is door (Rom. 1:16-17) God zélf gegeven. We mogen Hem daarom ook vragen. 'God, wees mij (Luc. 18: 13) zondaar, genadig.'

Paulus is door God met kracht tot staan gebracht, omgekeerd op zijn zondige levensweg, en daarna als prediker uitgezonden. Hij schreef: (Hand. 9: 3-6) 'omdat wij weten, hoezeer de Here te vrezen is, trachten wij de mensen te overtuigen.' Hoezeer is God te (2 Cor. 5: 11) vrezen? De mens leeft met honderd- duizenden in de wereld die God toebehoort. De mens gebruikt alles wat van God is achteloos, in strijd met wat Hij wil, zonder Hem ook maar ooit daarover te danken. De mens misbruikt zijn gaven en mogelijkheden en maakt anderen en zichzelf kapot. Ook al lijkt het van buitenaf keurig netjes. Niet elke zonde komt bij ieder tot volle uitbarsting, maar God kent het hart van de mensen, van elk mens afzonderlijk. God waarschuwt ons door ZIJn Woord te laten verkondigen.

Maar verreweg de meeste mensen halen hun schouders op, doen alsof Hij niet bestaat, laten zich aan Zijn Woord niet gelegen liggen. Wie denk je wel dat God is? God is onze Lieve Heer niet, die met een glimlach kijkt naar de capriolen die mensen uithalen. De Lieve Heer die eens een enkele keer boos wordt, maar toch maar altijd weer de hand over het hart strijkt. God is de Heilige. (Lev. 19: 2). Hij verafschuwt het kwaad dat wij (Hab. 1 : 13) bedrijven. Hij haat goddeloosheid. (Ps. 45 : 8 )Zijn heiligheid is een gloed, waarin geen zondaar kan standhouden. Straks komt voor eeuwig Zijn oor- deelover hen die Hem niet wilden kennen en Zijn liefde hebben afgewezen: Zó erg is zonde. (Joh.5 : 29) Zijn liefde, waarvan wij de oorsprong niet kunnen begrijpen, zelfs niet kunnen vermoeden, heeft Hij aan ons bekendgemaakt in Zijn (Joh.3 : 16) Woord. Dát is het anker van ons bestaan. Dat is het enige houvast in een mensenleven. God is de Heilige. God is ook Liefde.

Afwijzen van Zijn liefde verdraagt Hij niet. Aanvaard dat tot ook jouw redding !