holyhome.nl

Samenkomen en samenleven: in de kerk

Je eigen mening, de publieke opinie, noch theoretische discussies zijn van belang of van invloed als het gaat over God en Zijn werk in onze wereld. Het enige betrouwbare is, watGod Zelf door de Heilige Geest in de Bijbel zegt. Dat geldt ook voor de manier waarop de kinderen van God moeten samenkomen en samenleven: in de kerk.

In de Bijbel komt dat woord 'kerk' niet voor. Maar dat is alleen maar een kwestie van woordgebruik. De nederlandse vertalingen van de Bijbel gebruiken voor 'kerk' een ander woord: 'gemeente'. In de grondtekst van de Bijbel wordt een term gebruikt die Ietterlijk betekent: een samengeroepen vergadering. En dat is wat we eigenlijk van de kerk moeten weten. Er is Iemand die roept: kom! Door het werk van Zijn Zoon Jezus roept God zondige mensen weer naar Zich toe. Zo ontstaat de gemeente, de kerk.

Geloven zonder kerk?

Het blijkt uit enquêtes dat veel mensen, ook al behoren ze niet tot een kerk, zichzelf daarom nog niet als 'ongelovig' beschouwen. Met dat 'niet ongelovig' wordt dan meestal bedoeld een zeker gevoel of vermoeden dat er toch 'iets' is, iets meer dan onze tastbare en harde wereld. In plaats van die onbestemde gevoelens geeft God duidelijkheid, voor wie Zijn Woord aanneemt. Maar dan komt ook de kerk ter sprake.

De kerk. Voor veel mensen roept dat woord de gedachte op aan zondagse " verplichtingen, aan gevoelloze kerkelijke 'leerstellingen', aan kerkelijke verdeeldheid. En bij het horen van het woordje 'kerk' , denk je al gauw aan de mensen van die kerk, die zo vaak tegenvallen en zo vaak in strijd , met hun geloof handelen. Geloven is goed, maar kan dat niet beter zonder de kerk?

De Bijbel kent echter geen 'lospende gelovigen' .In het Oude Testament zijn de gelovigen leden van één volk, kinderen van één stamvader: Abraham. Ze vormen de natie Israël. Toch is ook in die tijd de nationale eenheid niet het belangrijkste. Het gaat om de eenheid van het geloof .

Abraham kreeg de belofte van God dat Hij vader van véél volken zou worden. In het Nieuwe Testament kun je lezen, hoe die belofte waarheid wordt. Na de hemelvaart van Jezus roept de Geest van God mensen uit alle volken tot geloof. Hetzelfde (Gen. 15: 5,6) zelfde geloof als dat van Abraham. (Gen. 17: 4-7) Die gelovigen uit allerlei volken op aarde (Rom.4:11,17) zal voortbrengen. De eenheid van het geloof maakt al die mensen nu tot één volk. Het volk van God.

Eén kudde, één Herder

ledereen kent wel de versregel' de (Ps, 23) Heer is mijn Herder' .Zo gaat God met Zijn volk om, als een herder met (Ps. 27: 21) zijn schapen. Uit dat beeld spreekt (Ps, 78: 52) een liefderijke zorg. Als schapen van (Jes 40 .11) de grote kudde. Ontvangen van hem leiding, bescherming en verzorging. Ze zullen omkomen als de herder ze niet terughaalt naar de kudde. God heeft Jezus gegeven als Herder .

Jezus zelf heeft daarover gesproken. (Joh. 10) Lees de prachtige gelijkenis van de Goede Herder maar eens. De Goede Herder zet Zijn leven in voor Zijn schapen. Als je dit verhaalleest, wordt in één keer duidelijk, wat het betekent bij de kerk te horen. Het betekent geleid te worden door de Goede Herder Jezus Christus. Het betekent luisteren naar Zijn stem en gehoorzaam achter Hem aangaan. Eén kudde, één Herder.

De stem van de Herder

Jezus is nu in de hemel, onze Herder is aan de rechterhand van Zijn Vader. Toch kunnen Zijn schapen Zijn stem horen hier op aarde. Waar het Woord van God in opdracht van Jezus verkondigd wordt, hoor je mensen praten. Maar de eigenlijke spreker (Hebr. 1: 1) is Jezus, door de Heilige Geest. (Hebr. 12: 25) De stem van de Herder is het gepre- dikte Woord van God. Als je het boek Handelingen leest, zie je, dat het luisteren naar die stem tot geloof brengt en ook, dat die stem de gelovigen bijeenbrengt in gemeenten. De mensen die tot geloof kwamen en zich tot God bekeerden worden (Hand. 11 : 21) daarna als vanzelfsprekend de gemeente' genoemd.

De brieven aan de (Hand. 11: 26) Corinthiërs, de Galaten en de Thessalonicenzen, worden evenals de brieven van Jezus in Openbaringen 2 en 3, dan ook geadresseerd aan de gemeenten, de kerken. Die adressering staat blijkbaar gelijk aan de adressering die op andere plaatsen in de Bijbel gebruikt wordt: 'De heiligen' of 'de heilige en gelovige broeders (Phil. 1: 1)(Col. 1:2).

Mensen als herders

God roept mensen als u, om de stem van de grote Herder Jezus Christus over te brengen. Daarom worden die (Joh.21:15-17) mensen ook herders genoemd. Zij (Hand. 20: 28) zijn de onderherders onder de opperherder(1 Petr. 5: 1-4) Jezus. De eerste herders waren de apostelen. Zij hadden de leiding in de eerste christengemeenten, (Hand.2 : 42) waar de samenkomsten met regelmaat plaatsvonden. 'En zij bleven volharden bij het onderwijs der apostelen en de gemeenschap, het breken van het brood en de gebeden'. Het onderwijs, de eenheid met elkaar, het breken van het brood bij het Avondmaal en het samen bidden hebben ook vandaag in de zondagse bijeenkomsten hun plaats. Ook bij het 'liefdewerk' van de gelovigen hadden de apostelen (Hand. 4 : 37) als dat nodig was, de leiding. (2 Tim. 2: 2) De apostelen hebben de opdracht om te prediken en leiding te geven (Hand. 14: 23) doorgegeven aan anderen. Ze stelden 'oudsten' of 'ouderlingen' aan en lieten weten, dat dat in alle gemeenten (Tit.1 : 5) moest worden nagevolgd.

Wanneer een gemeente eenmaal op die manier geformeerd was, werd het haar eigen taak om onder leiding van de 'ambtsdragers', de roeping door te geven aan opvolgers. De eisen waaraan die opvolgers moesten voldoen (1 Tim. 3) werden duidelijk bekend gemaakt. Onder hen die geroepen waren herders te zijn, kwam op den duur een vaste taakverdeling tot stand. Ze gaven namelijk gezamenlijk leiding aan de gemeente en waakten over hun 'kudde'. Maar sommigen werden afgezonderd voor (1 Tim. 5: 17) het werk van de prediking en het onderwijs.

Nu zijn dat de 'dienaren van het Woord', de predikanten. Voor de steun aan armen en zieken en mensen in andere nood, de christelijke barmhartigheid, werd het ambt (1 Tim. 3 : 8) van diaken ingesteld. (Fil. 1: 1) Het herderschap van Jezus moet door middel van de drie ambten, predikant, ouderling en diaken, concreet worden uitgeoefend. Ten dienste van de Kudde die de Goede Herder met Zijn bloed gekocht heeft.

Het Lichaam van Christus

'Gij zijt het lichaam van Christus en (1 Cor. 12: 27) ieder voor zijn deelleden' .Lichaam van Christus, dat is een van de mooiste namen die iedere gemeente van Jezus mag dragen. De Bijbel gebruikt voor Christus en de Zijnen het beeld van het lichaam. Zoals bij een mens alle delen van zijn lichaam één levend geheel vormen, zo vormen Christus en Zijn gelovIgen ook samen één levend geheel.

Die intense eenheid is er vooral als de gemeente samenkomt aan de (1 Cor.10:16, 17) Avondmaalstafel. Door het werk en de verdienste van Jezus is er nieuw leven voor de Zijnen. Zijn offer aan het kruis betekende verzoening met God voor de gelovigen. Zoals een mens zijn lichaam voedt, zo voedt Jezus Zijn lichaam, de gemeente (Ef. 5: 29).

Door de prediking van het Woord en aan de tafel van het Avondmaal

God geeft de leden van de kerk een nieuw, een met God verzoend leven; dat is een gave die tot de gelovigen komt als ze luisteren naar Zijn Woord. Het Avondmaal geeft die ge- lovigen zekerheid. Zo zeker als zij tijdens het Avondmaal brood eten en wijn drinken, zo zeker is het ook dat zij door Zijn lichaam (het brood) en door Zijn bloed (de wijn) vergeving van hun zonden ontvangen. En een nieuw, eeuwig leven tegemoet gaan.

Als je in Christus gelooft, Hem als je Verlosser aanvaardt, ontkom je niet meer aan een plaats in de kerk. Uit liefde voor Hem móet je een plaats in Zijn lichaam, de gemeente, innemen. Op die plaats, in de kerk, ontvang je Zijn genadegaven ten volle; daar mag je Hem dienen, daar heeft het schaap een Herder. Heeft de kudde één Herder .