Bijbel
en belijdenis
STUDIE-INDEX
DE
HEILIGE SCHRIFT
CHRISTELIJKE
SYMBOLEN
De Bijbel is niet een
boek
wat je zomaar even van kaft tot kaft leest. Het kan lastig zijn om je
weg door de Bijbel te vinden, als je niet weet wat zich wanneer heeft
afgespeeld. Deze site kan je helpen om de Bijbel beter te leren kennen.
Ontdek de bron van vrede, het Woord van God:
Bijbelstudie
023 - De Bijbel en belijdenis
Wie gelooft kan niet zwijgen
De Bijbel roept de gelovigen op
duide- lijk voor het geloof uit te komen, het te belijden: en dat niet
alléén, op je eentje, maar ook samen met anderen. We
mogen onze mond niet dichthouden. God spreekt tot ons in de Bijbel; nu
moeten wij ook spreken. Het belijden van de kerk is niets anders dan
het geza- menlijk spreken van de kerkleden. We spreken ook welover de
belij- denis van de kerk en bedoelen dan het belijden zelf en de inhoud
van dat belijden. Die inhoud van het belijden en die belijdenis is
neerge- legd in belijdenisgeschriften.
Als we geloven gaan we persoonlijk dat geloof ook uitdragen. Maar de
kerk is de vergadering van gelovigen en de gemeenschap der heili- gen.
Die gemeenschap moet zichtbaar en hoorbaar zijn. Daarom gaan we samen
belijden. Door dat samen belijden zijn de geschreven belij- denissen
-de belijdenisgeschriften -ontstaan.
Het gaat in een belijdenis helemaal om de Bijbel, om het Woord van God.
Een belijdenis mag niet iets geven buiten of naast dat Woord,
of iets dat er bovenuit gaat. Een belijdenis moet Gods Woord nauw- keurig naspreken.
Want dat Woord is een krácht
Het lezen en vooral het luisteren naar de verkondiging van Gods Woord, de onderwijzing die ervan uitgaat, maakt dat de
lezer/hoorder zelf spreker wordt. Wie gelooft moet spreken, moet het
Woord van God naspreken en zo God als dé Spreker erkennen en
eren.
Wie de woorden van de Here heeft gehoord -en de kerk mag alleen naar
dát woord luisteren -gaat als vanzelf de Naam van God als het
ware uitroepen, ook tegenover "tegensprekers". Je mag als enkele ge-
lovige én als gemeenschap niet zwijgen over God. Je moet anderen
vertellen over zijn daden, over wat Hij belooft en over wat Hij dreigt
te doen. Dat alles wordt nu samengevat in de
belijdenisgeschriften.
De eerste functie van een belijdenis is dus:
- het Woord van de Here naspreken, in de kring van de gelovigen, in de gemeenschap van de kerk. vervolgens:
- aan de hand van de belijdenis leer je Gods Woord ook beter ken- nen;
grondige kennis van de Bijbel voorkomt dat je Gods Woord ver- keerd
leest, voorkomt vergissingen, eenzijdigheden, verkeerde leringen en
dwalingen. ten derde:
- in de belijdenis spreek je Gods woord uit tegenover anderen. Je komt
er publiek voor uit, kunt ook gemakkelijker samenvatten wat de Bijbel
zegt. tenslotte:
- aan de hand van de belijdenis kun je tegenspreken wat in strijd is
met Gods Woord. Oude en nieuwe dwalingen kun je zo bestrijden. Het gaat
in de belijdenis dus helemaal om de Bijbel.
Natuurlijk is er een groot verschil tussen de Bijbel en de belijdenis
De Bijbel is Gods onfeilbaar
Woord; een belijdenisgeschrift is door mensen opgesteld en is dus
feilbaar. Een belijdenis moet daarom al- tijd getoetst worden aan,
vergeleken worden met Gods Woord.
Maar tegelijkertijd is waar: Jezus Christus heeft zijn Geest uitgestort
in de gemeente. De Geest der waarheid leidt de kerk in waarheid. Door
de Heilige Geest is ons antwoord, ons naspreken, ons belijden ook als
uit de hemel. God spreekt in Jezus zijn JA aan ons uit. Op zijn belofte
mogen wij rekenen. wij mogen daar AMEN op zeggen (waarachtig en zeker).



















