holyhome
bijbelstudie 021
De Bijbel tegenstrijdig ?
Er zijn veel mensen die vinden, dat duidelijk te constateren is, dat de
Bijbel op veel plaatsen tegenstrijdigheden laat zien. Er zijn talloze
boeken en boekjes verschenen waarin die tegenstrijdigheden worden
aangewezen. En de conclusie: de Bijbel is niet het onfeilbare Woord van
God. Een onjuiste conclusie. Want in de Bijbel is géén
sprake van tegenstrijdigheden. Leest u maar mee.
Er wordt vaak gesuggereerd dat er veel tegenstrijdigheden in de Bijbel
staan of belangrijke zaken waarover gemakkelijk meningsverschillen
ontstaan. Vaak wordt dit als argument gebruikt om de Bijbel niet als
waarheid te aanvaarden en dus ook niet te lezen. Dit laatste is
natuurlijk niet helemaal eerlijk: ook in de wetenschap en in de
rechtspraak zijn veel tegenstrijdigheden en meningsverschillen, maar
niemand grijpt dat als reden aan om de hele wetenschap of de
rechtspraak maar terzijde te schuiven!
Eigenlijk zijn er maar heel weinig meningsverschillen over de
fundamentele boodschap van de Bijbel. En heel veel tegenstrijdigheden
kunnen opgelost worden door goed te lezen wat er nu eigenlijk staat. En
als je iets niet begrijpt dan kun je iemand anders (die gelovig is)
vragen om u te helpen om het te begrijpen of u kunt een goed boek lezen
wat uitleg geeft.
Klopt er iets niet?
(2 Sam. 24) In hoofdstuk 24 van het boek Samuël staat bijna
letterlijk hetzelfde verhaal als in I Kronieken 21. Maar in het eerste
staat: 'De toorn des Heren ontbrandde weer tegen Israël; Hij zette
David tegen hen op en zeide: Ga, tel Israël en Juda. In Kronieken
staat daarentegen: 'Satan keerde zich tegen Israël en zette David
aan, Israël te tellen.
Tegenstrijdig zou je zeggen; in het ene boek wordt aan God toegeschreven, wat in het andere de Satan doet.
Er zijn zo nog meer voorbeelden aan te halen van zogenaamde
tegenstrijdigheden in de Bijbel. Laten we 1 Sam nog eens naar een
aantal kijken. Als (16: 18-25) je de verzen uit het boek Samuël
leest, die hiernaast genoemd zijn, (17: 55-58) lijkt het alsof in het
ene gedeelte Saul David en zijn vader wel, en in het andere gedeelte
alsof hij hen niet gekend zou hebben.
In Mattheus 21 : 2 wordt gesproken over een ezelin en een veulen die
door Jezus voor Zijn intocht gevorderd worden. Maar in Lucas 19 : 30 is
er alleen maar sprake van een veulen. Waren het nu twee dieren of was
het er maar één? Mattheus schrijft, dat de (Motth. 27:
44) rovers, die samen met Jezus gekruisigd waren, Hem beschimpten.
Terwijl Lucas schrijft, dat slechts één (Luc. 23: 39) van
de rover Jezus lasterde.
Een laatste voorbeeld. Er is een schijnbare, grote tegenstrijdigheid
tussen de teksten, die hier zijn vermeld. Rom. 4 : 5: 'Degene echter,
(Rom. 4: 5) die niet werkt; maar zijn geloof vestigt op Hem, die de
goddeloze rechtvaardigt, wordt zijn ge/oof gerekend (Jac. 2: 24) tot
gerechtigheid... (Jac. 2 : 24):
'Gij ziet, dat een mens gerechtvaardigd wordt uit werken en niet slechts uit geloof. ,
Beide schrijvers wijzen daarbij op Abraham. Is het niet duidelijk, dat
zij conclusies trekken, die precies tegenover elkaar staan ?
Is de Bijbel niet het onfeilbare Woord van God? Heel wat
tegenstrijdigheden zijn te herleiden tot fouten, die bij het
overschrijven van de Bijbel gemaakt zijn. En ook bij het doorgeven van
de oorspronkelijke handschriften zijn er fouten ingeslopen. Zulke
fouten worden natuurlijk heel gemakkelijk gemaakt. Zoals dat ook in
onze tijd gebeurt. Ondanks alle zorg, die er aan besteed wordt, zult u
ongetwijfeld in deze cursus al een aantal zetfouten zijn tegengekomen.
Maar u rekent dan de auteur niet de fout toe, die de zetter gemaakt
heeft.
Ook de Bijbel mag niet onbetrouwbaar genoemd worden, omdat er bij het
overschrijven in latere tijden door de schrijvers vergissingen zijn
gemaakt. Zulke fouten zijn overigens niet moeilijk te ontdekken en te
herstel- len. Er is zelfs een aparte wetenschap voor: de tekstkritiek.
Tekstkritiek is heel iets anders dan kritiek op de Bijbel als het Woord
van God. Het is geen aanval op de Bijbel, maar juist uit grote eerbied
voor het Woord bedreven.
Tegendeel van tegenstrijdig
Wie dieper ingaat op de vermeende tegenstrijdigheden in de Bijbel,
zoals die hiervoor bijvoorbeeld beschreven zijn, zal ontdekken, dat ze
in feite niet bestaan. Bij elk gedeelte van de Bijbel moet je rekening
houden met het grotere geheel. En met het doel dat de schrijver beoogt.
In de boeken Koningen bijvoorbeeld, worden koningen, die een heel
belangrijke politieke rol hebben vervuld soms maar heel kort genoemd,
en worden politiek veel minder belangrijke koningen uitvoerig
beschreven. Het is duidelijk: het gaat de schrijver om de betekenis van
een vorst voor het rijk en de dienst van God. Alleen dát van de
geschiedenis van Israël wordt beschreven, wat nodig is om te laten
zien, hoe God ondanks de zonden van zijn volk, Zijn Rijk doet komen en
Zijn belofte vervult. De beschrijving van de geschiedenis staat in het
teken van de Verlosser , die eens zal komen.
De boeken Koningen zijn één geheel met de boeken
Samuël, waarin vooral benadrukt wordt hoe vaak koning en volk van
Israël het Verbond met God verbreken.
De boeken Kronieken hebben een heel ander doel op het oog. Daarin wordt
beschreven de heerlijkheid, die God geeft aan David en zijn 'huis'
.Daarin wordt ook gewezen op de vijandschap tegen God en Zijn volk; de
vijandschap van de satan tegen het Koninkrijk van God, de Satan die
altijd het volk van God van Hem probeert af te leiden.
Dan wordt ook de schijnbare tegenstrijdigheid verklaarbaar. In
Samuël is het God, die David tegen Israël opzet, omdat Zijn
toorn ontbrand is vanwege de zonden van Zijn volk. En Kronieken laat
zien, dat God daarbij gebruik maakt van de Satan als middel om David
aan te zetten een volkstelling te organiseren.
Ook die andere tegenstrijdigheid of Saul al dan niet van de afkomst van
David op de hoogte was, is verklaarbaar. Saul zal heus wel geweten
hebben, wie Davids vader was. Maar staat versteld dat zo'n eenvoudige
schaapherder en citerspeler in staat is een geweldige reus als Goliath
te overwinnen. De vraag van Saul komt voort uit z'n verbazing: Zit dat
soms in de familie? Heeft hij dat soms van zijn vader?
Gelovig aanvaarden
Jezus heeft, dat blijkt overduidelijk uit het Nieuwe Testament, het
héle Oude Testament aanvaard als het Woord van God. Wie er het
breekijzer van de kritiek in durft te zetten komt in strijd met wat Hij
zegt dat (Joh. 10: 35) de Schrift niet gebroken kan worden...! Het
Woord heeft bindende kracht.
Kritiek op de Bijbel, moet in het voetspoor van Jezus, afgewezen
worden. Er is geen wezenlijk verschil tussen wat er in Mattheus en
Lucas staat betreffende één of twee dieren bij de intocht
van Jezus. ledere oosterse boer wist, dat een veulen niet wil lopen als
de moeder niet meegaat.
Mattheüs wijst daarop in zijn evangelie. Lucas volstaat er mee te
schrijven, dat Jezus op het véulen ging zitten. Het verschil
over het lasteren van één of twee rovers is evenmin een
tegenstelling.
Mattheüs laat zien uit welke hoek de lastering komt, zelfs van
medegekruisigden, terwijl Lucas de majesteit van het lijden van Jezus
toont. Nu een misdadiger, straks een Romeinse hoofdman, zullen tot
andere gedachten komen. Het is heel goed mogelijk, dat eerst beide
rovers Jezus bespot hebben. Maar dat één van hen later
onder de indruk is geraakt van de majesteit van Christus in Zijn lijden
en zo tot inkeer gekomen is.
De tegenstelling tussen Paulus en Jacobus blijkt ook schijn, als
duidelijk wordt waar het de schrijvers om gaat. In zijn brief aan de
Romeinen waarschuwt Paulus zijn lezers tegen de leer van de Joden, die
Jezus als Redder verwerpen en geloven door het nauwkeurig houden van de
wet (Rom. 4 : 1-8) - door hun eigen inspanningen dus - behouden te
worden. Paulus legt uit, : dat Abraham niet vanwege zijn daden
gerechtvaardigd werd, maar omdat Hij God op Zijn Woord vertrouwde. Dat
geloof van Abraham bleek wel heel duidelijk, toen God Abraham op de
proef stelde, door hem zijn enige zoon Isak te laten (Gen. 22) offeren.
En net als Abraham, zegt Paulus, kunnen ook wij alleen behouden worden
door te geloven in Jezus. Maar voor wie daaruit zou concluderen, dat
het alleen maar op geloven aankomt en de manier waarop je leeft dus
niet zo belangrijk is, zegt Jacobus met verwijzing naar hetzelfde
(Jac.2: 21) gebeuren met Abraham is onze vader. Abraham niet uit werken
(daden) gerechtvaardigd, toen hij zijn zoon Isaak op het altaar legde?
Dat lijkt het omgekeerde van wat Paulus schrijft, maar dat is het niet.
Het gaat Paulus en Jacobus beide om een lévend geloof. Een
geloof, dat zichtbaar wordt in wat je doet of laat. Goede daden kunnen
je niet be- houden, zegt Paulus. Alleen door te geloven ga je vrijuit
bij God. Als je zegt te geloven, maar er niets van te zien is in je
leven, dan is dat geloof dood, zegt Jacobus. Trouwens, ook Paulus
schrijft dat heel duidelijk: (Gal.5 : 6) Het geloof moet zich door de
liefde uiten.
Oppervlakkig gezien leek het een tegenstelling tussen wat beide
apostelen schreven. Maar het blijkt hetzelfde te zijn; het gaat niet om
een geloof waar je alleen maar over praat, maar om een geloof waar je
ook naar doet.
Laat je overwinnen
Schijnbare tegenstellingen in de Bijbel blijken na nader onderzoek vaak
alleen maar schijn te zijn. Natuurlijk, er zijn op sommige plaatsen
zaken die moeilijk te verklaren zijn.
Maar het is beter, die woorden die voor ons tegenstellingen schijnen
naast elkaar te laten staan, dan er het breekijzer van de kritiek in te
zetten.
Neem de Bijbel. Lees de Bijbel. En laat je overwinnen door de liefde van God, waarvan de Bijbel vol staat. Geloof dat maar.
|
BIJBELSTUDIES
and make the choice for live
