het levende woord van
god
Feesten in de bijbel
In de Bijbel is het beslist geen saaie boel. Er wordt volop
feestgevierd. Geloven is iets waar je blij van wordt. God kennen, dat
maakt het hele leven tot een feest. God geeft zijn mensen regelmatig de
opdracht feest te vieren. Het Paasfeest, het Loofhuttenfeest. Maar
(...) wat zijn dat nu eigenlijk voor feesten?
Drie grote feesten
Drie feesten springen er in de Bijbel uit: Pasen, Pinksteren en
Loofhutten. Drie keer per jaar gaan de Joden naar Jeruzalem om daar
"voor de Here" te komen. Alle drie die feesten hebben te maken met de
oogst en met brood. Pasen, gevolgd door het zeven dagen durende feest
van de ongezuurde broden (maart/april). Pinksteren (mei): de eerste
opbrengst van de oogst wordt aan God aangeboden. Loofhutten (oktober):
de oogst is voorbij; God wordt gedankt.
Je vindt ze alle drie bij elkaar in Leviticus 23 en in Deuteronomium 16:1-17.
Het eerste grote feest: Pasen
Het allereerste Paasfeest wordt gevierd als de Israëlieten uit het
land Egypte worden bevrijd. In Egypte zijn ze zwaar onderdrukt. Ze
moesten als slaven werken voor de Egyptenaren. Dat heeft lang geduurd,
maar uiteindelijk bevrijdt God hen. Koning Farao van Egypte moet na
tien zware plagen het volk wel laten gaan. De tiende plaag is dat de
oudste zoon uit elk gezin, zowel bij mensen als dieren, doodgaat. Bij
gezinnen in Israël gebeurt dat niet, want zij hebben aan de beide
deurposten en de bovendorpel bloed gestreken van een lammetje (Ex.
12:1-13 ).
Haastig moet het volk Israël vertrekken. Ze hebben geen tijd om
het brood te laten rijzen. Ze moeten ongezuurde broden eten, met
bittere kruiden. Zo worden ze bevrijd. Je zou Pasen de Joodse
"Bevrijdingsdag" kunnen noemen.
Elke keer dat de Joden daarna het Paasfeest vieren, moeten ze daaraan
terugdenken. Ze eten weer ongezuurde broden met bittere kruiden.
Vandaag wordt dat bij de Joden nog steeds gevierd. De jongste aanwezige
vraagt: "Waarom is deze avond anders dan alle andere avonden?" Dan
wordt dat verhaal van die wonderlijke bevrijding opnieuw verteld.
Bijzondere vieringen van het Paasfeest: Jozua, Josia, Ezra
Het eerste Paasfeest in het Beloofde Land is natuurlijk een geweldig
spektakel! De bevrijding is dan compleet! Wat moet dat een feest
geweest zijn (Joz. 5:10-12 )!
Pasen (of: Pascha) wordt elk jaar trouw gevierd. Men gaat trouw naar
het heiligdom. Daar wordt geofferd en feestgevierd. Maar na verloop van
tijd komt daar toch de klad in. We lezen soms in de Bijbel dat het
Paasfeest aan een soort vernieuwing toe is. Dan wordt het Paasfeest
weer in ere hersteld. Dat zijn bijzondere Paasfeesten!
Zo lezen we dat in de tijd van koning Josia het Paasfeest in ere werd
hersteld. In 2 Koningen 23:21-23 geeft hij daartoe de opdracht.
Dan wordt namelijk een oud wetboek herontdekt. Josia roept uit:
"Mensen, we hebben het Paasfeest eeuwenlang verwaarloosd; we moeten het
nodig weer echt gaan vieren!"
Een ander voorbeeld vind je in Ezra 6:19-22 . Het volk is weggevoerd
geweest. Nu zijn ze eindelijk weer terug in Israël. Opnieuw
bevrijd. Dat is een goede reden om het Paasfeest opnieuw te vieren. Ook
dat moet een bijzonder Paasfeest zijn geweest!
Jezus en het Paasfeest
Jezus heeft ook Paasfeest gevierd. Met zijn leerlingen. Hij zegt erbij:
"Ik heb er geweldig naar verlangd dit Paasmaal met jullie te eten. Nog
even en dan breekt voor Mij een tijd van groot lijden aan. Ik zeg
jullie dat Ik het Paasmaal beslist niet meer zal eten tot het
Koninkrijk van God volle werkelijkheid is geworden" (Luc. 22:15,16 "Het
Boek"). Juist bij Jezus zie je dat het Paasfeest een feest is van
bevrijding: de dood is overwonnen! En dat gaat ook niet zonder het
bloed van het Lam, Jezus Christus Zelf.
Het tweede grote feest: Pinksteren
Het woord "Pinksteren" komt van het Griekse woord
"pentèkostè", dat "50" betekent. Pinksteren komt 50 dagen
na Pasen. Het wordt ook wel het "feest der weken" genoemd, omdat je
zeven weken moet tellen vanaf Pasen (zie Deut. 16:9,10 ).
Dan wordt de eerste opbrengst van de oogst aan de Here gegeven. Een blij feest!
Bij ons is het er door de glasbouw en de voortdurende import van verse
groente en fruit een beetje af, maar je komt het ook tegen. Bv. als in
de lente er weer verse aardbeien zijn. Daar geniet je dan van. Of als
er "nieuwe" aardappelen zijn. Dan zeggen de mensen tegen elkaar:
"lekker, nieuwe aardappelen". En er is een seizoen voor boerenkool.
Maar voor mensen zonder diepvries en broeikas was het helemaal een
feest: de nieuwe oogst! Heerlijk! Dank U wel, God!
Pinksteren: God bij de mensen
Net als Pasen was ook Pinksteren "méér dan een
oogstfeest". Ongeveer 50 dagen na het allereerste Paasfeest verschijnt
God aan zijn volk. Dat kun je lezen in Exodus 19. God laat Zich zien
aan zijn volk en Hij laat zijn woorden horen. Dat is een heel
indrukwekkende gebeurtenis, daar bij de berg Sinai in de woestijn. Het
volk moet zich heiligen. Het moet onderaan de berg blijven, achter een
hek. Dan laat daar boven op die hoge berg de Here Zich zien, nou ja
(...) verstopt achter wolken, vuur, donder, bliksem en bazuingeschal.
Daar verbindt Hij Zich aan zijn volk Israël. Op Pinksteren denken
de Israëlieten aan díe gebeurtenis terug.
Als je dat tot je door laat dringen: "God komt bij de mensen", dan zie
je vanzelf de overeenkomst met het Pinksteren uit Handelingen 2 . Dan
zie je trouwens ook direct het enorme verschil! Zo groot als bij de
berg Sinai de afstand is, zo dichtbij komt God op het Pinksterfeest van
het Nieuwe Testament. Bij Jezus kon je al zeggen: "God met ons" (Matt.
1:23 ). Bij Pinksteren is het zelfs "God in ons".
En dan te bedenken dat dit nog maar het begin is van de oogst! "Deze
Geest in ons is een borg voor wat God ons allemaal zal geven als Hij
ons, Zijn eigen volk, zal verlossen" (Ef. 1:14a "Het Boek").
Het derde grote feest: Loofhuttenfeest
Het Loofhuttenfeest is eigenlijk het feest van de inzameling. De hele
oogst is nu binnen. Het is het grootste, uitbundigste en vrolijkste
feest. Het duurt zeven dagen. De mensen kamperen in loofhutten, gemaakt
van palmtakken en loofboomtwijgen. Die hutten zijn een symbool van het
leven dat vergankelijk is. Het herinnert de mensen aan hun barre
woestijntocht. Onder de open hemel heeft God ze geleid. Hij zal ze ook
vandaag leiden.
In de tijd van de tempel wordt er elke dag van het feest om het altaar
heen gelopen met vruchten en palmtakken. Daarna wordt er water uit de
bron geschept en tegen het altaar uitgegoten.
Op de zevende, de grote dag van het feest, is de feestvreugde het
hoogst. Dan wordt er zeven keer om het altaar gelopen. Onder luid
gejuich van een uitgelaten menigte wordt dan opnieuw water tegen het
altaar gegoten. Alsof ze daarmee willen zeggen: "Hier moet je zijn!
Hier, bij de tempel, waar God de zonden verzoent, hier is de bron van
het levende water! Laat je leven vernieuwen door God!" Tegen die
achtergrond moet je eens in Johannes 7:37,38 lezen wat Jezus op
de grote dag van het Loofhuttenfeest durft te zeggen!
Naast deze grote feesten zijn er nog enkele kleinere feesten te noemen.
Purimfeest
Je kent misschien het boekje Ester wel. Daarin lees je hoe Haman
probeert de Joden uit te roeien. Maar God houdt zijn plan tegen.
Doordat Ester koningin wordt, kan zij een massamoord onder de Joden
voorkomen. "Pur" betekent "lot". Haman had het lot geworpen om een
datum te prikken voor de Jodenmoord. Vandaar de naam "Purimfeest". Op
dit feest, dat gevierd wordt in februari/maart, stuur je elkaar
cadeaus. Dan wordt ook het boek Ester voorgelezen.
Tempelvernieuwingsfeest (Chanoeka)
Dit feest wordt genoemd in Johannes 10:22 . In 164 v.Chr. wordt door
Judas de Makkabeeër de tempel heroverd op de goddeloze koning
Antiochus IV Epifanes. Hij had in de tempel zwijnen geofferd. Dat deed
hij expres om de Joden te kwetsen, want zwijnen waren onreine dieren.
Als de Joden dit feest (8 dagen lang, in december) vieren, steken ze
een 9-armige kandelaar aan. Elke dag wordt er één kaarsje
meer aangestoken.
Sabbat
Is de sabbat ook een feest? Iets dat elke week terugkomt, dat is toch
geen feest meer? Jazeker wel. De wekelijkse sabbat wordt in Leviticus
23:3 eigenlijk als het éérste van de feesten genoemd.
Elke week mag je, moet je een dag rust nemen. Je mag niet opnieuw slaaf
worden. Op die dag is er een heilige samenkomst. Die dag is voor de
Here. In onze jachtige samenleving ontdekken we weer de waarde daarvan:
rust nemen op zijn tijd. Vul die dag dan ook niet alleen in voor je
eigen plezier. Laat het vooral ook een dag zijn voor God. Neem rust op
zijn tijd.
Genoeg reden voor feest!
Je ziet het, in de Bijbel wordt volop feestgevierd. Het is ook goed
voor ons om regelmatig stil te staan bij de dingen die de Here God
heeft gedaan. Je vindt in het Nieuwe Testament geen gebod om Kerst,
Pasen en Pinksteren te vieren. Toch is het een goede zaak. Het is
jammer dat Kerst in onze tijd veel meer aandacht heeft dan Pasen, en
Pinksteren nog veel minder. Dat zou juist andersom moeten zijn.
Bovendien wordt het echte Kerst-Evangelie vaak overschreeuwd door
dingen die niks met Jezus te maken hebben.
Maar als je eraan denkt wat God heeft gedaan en wat Hij nog steeds
doet, en Hem daarvoor dankt, dan ben je bezig met iets dat al eeuwen
gedaan wordt. Denk er wel aan: een feest is er niet alleen voor om te
(ge)denken en te danken, maar een feest is er vooral om het te vieren!
Houd de blik daarbij maar steeds gericht op Jezus. Dan mag je heel je
leven vieren als een feest!
"Want ook ons Paaslam is geslacht: Christus. Laten we daarom feestvieren (...)" (1 Kor. 5:7b, 8)
|
DE BIJBEL 11
and make the choice for live
